Τα «βέλτιστα» επιτόκια

Ο «κανόνας του Taylor» -από τους πιο ευνοούμενους των Κεντρικών Τραπεζών- υποδεικνύει ότι το επιτόκιο του ευρώ θα πρέπει να μειωθεί κατά 125 μονάδες βάσης (2,25%) και της στερλίνας κατά 2 μονάδες (2,50%).

Δημοσιεύθηκε: 4 Νοεμβρίου 2008 - 18:24

Στους κεντρικούς τραπεζίτες αρέσουν οι κανόνες και, ένας από εκείνους που χρησιμοποιούν πιο πολύ είναι ο αποκαλούμενος «κανόνας του Taylor». Αυτή η φόρμουλα, που πήρε το όνομά της από τον οικονομολόγο John Taylor, δημιουργεί ένα βέλτιστο βραχυπρόθεσμο επιτόκιο, αναλόγως με το πόσο αποκλίνουν ο πληθωρισμός και η παραγωγή από τα «ομαλά επίπεδα.»

Συγκεκριμένα, αφαιρεί την μισή διαφορά των δύο αριθμών, από ένα μακροπρόθεσμο επιτόκιο. Στην συνέχεια, προσθέτει τον προβλεπόμενο πληθωρισμό και προκύπτει το αποτέλεσμα. Στον Ben Bernanke αρέσει πολύ αυτή η προσέγγιση. Επίσης, έχει αποδειχθεί ένα αρκετά καλό βαρόμετρο για την μελλοντική πορεία των επιτοκίων.

Πόσο, λοιπόν, «προβλέπει» ο κανόνας ότι θα πρέπει να μειωθούν αυτή την εβδομάδα τα επιτόκια στην ευρωζώνη και την Βρετανία;

Ας κάνουμε πρώτα μια «δοκιμή» στις ΗΠΑ, υποθέτοντας ότι έχουμε μακροπρόθεσμο πραγματικό επιτόκιο 2% και «ομαλό» -δηλ. στοχευόμενο- πληθωρισμό 2%. Ο ΟΟΣΑ διαθέτει τις εκτιμήσεις για την απόκλιση παραγωγής, και τα μεγέθη δομικού πληθωρισμού με τον μέσο όρο των προβλέψεων για τον πληθωρισμό να συμπληρώνουν την εξίσωση. Εάν κάνουμε τις πράξεις, ο κανόνας δείχνει ότι τα αμερικανικά επιτόκια θα πρέπει να είναι στο 3,5%.

Το μέγεθος είναι πολύ υψηλότερο από το 1% που είναι σήμερα το Fed Funds, δείχνοντας ασυνέπεια. Ωστόσο, για τους περισσότερους δανειολήπτες, το Fed Funds δεν είναι το επιτόκιο στο οποίο πραγματικά αναφέρονται. Το επιτόκιο που πλησιάζει, είναι το τρίμηνο επιτόκιο Libor δολαρίου, που σήμερα βρίσκεται σχεδόν το 3%. Αν το υπολογίσουμε έτσι, ο κανόνας του Taylor ανταποκρίνεται.

Οπότε τι γίνεται στην ευρωζώνη; Εδώ ο κανόνας δείχνει ότι τα επιτόκια θα πρέπει να μειωθούν κατά 25 μονάδες βάσης στο 3,5%. Και εδώ όμως, ο κανόνας δεν εμπεριέχει την διόγκωση των πιστωτικών spreads, που έχουν ωθήσει υψηλά το κόστος δανεισμού, το οποίο σε αυτή την περίπτωση εκφράζεται στο 3μηνο επιτόκιο Libor του ευρώ, στο 4,75%. Εάν δεχτούμε αυτά τα spreads, με την προσαρμογή του euro-Libor στον κανόνα Taylor, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα πρέπει να μειώσει κατά 125 μονάδες βάσης.

Στην Βρετανία, πάλι, ο κανόνας υποδεικνύει ότι τα επιτόκια θα πρέπει να μειωθούν κατά το πλείστον –κατά 75 μονάδες βάσης στο 3,75%. Και μάλιστα, για να συρρικνώσει το τρίμηνο Libor της στερλίνας σε αυτό το επίπεδο, η Bank of England θα πρέπει να μειώσει κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες.

Κάθε κανόνας, ακόμη και του Taylor [στο κείμενο γίνονται λογοπαίγνια με το όνομα Taylor, που σημαίνει «ράφτης»] έχει εξαιρέσεις, αι ειδικά όταν ζούμε σε τέτοιους ταραγμένους καιρούς, όπως σήμερα. Σε κάθε περίπτωση όμως, όλα δείχνουν ότι τα επιτόκια του ευρώ και της στερλίνας θα πρέπει να μειωθούν –και μάλιστα γρήγορα.

© The Financial Times Limited 2008. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation