Δύο κεντρικές τράπεζες, μία μόνο η λύση

Τράπεζα της Αγγλίας και ΕΚΤ αντιμετωπίζουν την ίδια οικονομική κρίση, όμως χθες έδωσαν δύο τελείως διαφορετικές απαντήσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Σχολιάζει το "Editorial" των "F.T.".

Δημοσιεύθηκε: 6 Μαρτίου 2009 - 13:34

Editorial Comment

Η Τράπεζα της Αγγλίας και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αντιμετωπίζουν την ίδια οικονομική κρίση, όμως χθες έδωσαν δύο τελείως διαφορετικές απαντήσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Οι δράσεις της Κεντρικής Τράπεζας της Βρετανίας είναι ανάλογες της σοβαρότητας της κρίσης. Της ΕΚΤ όμως όχι.

Η βρετανική οικονομία εξακολουθεί να είναι εξαντλημένη και άψυχη. Η βιομηχανική παραγωγή υποχώρησε κατά 1,5% το δ΄ τρίμηνο και η ανεργία αυξάνεται. Ο ετήσιος ρυθμός του πληθωρισμού έχει μειωθεί στο 3% - και συνεχίζει να πέφτει. Η τράπεζα δικαίως ανησυχεί ότι η υποχώρηση των τιμών θα μετατραπεί σε αποπληθωρισμό.

Χθες, η Τράπεζα της Αγγλίας μείωσε το βασικό της επιτόκιο κατά 50 μονάδες βάσης, στο 0,5%: τους τελευταίους έξι μήνες έχει μειώσει τα επιτόκια κατά 450 μονάδες βάσης. Όμως, με τις τράπεζες να έχουν "παγώσει", τα επιτόκια είναι πλέον ένας μοχλός που δεν έχει πού να… σταθεί. Η μείωση της τιμής του δανεισμού δεν προσφέρει και πολλά στους δανειολήπτες, όταν τα διαθέσιμα κεφάλαια για τους δανειοδότες είναι τόσα λίγα.

Παρά την επιθετική μείωση των επιτοκίων, η διάθεση χρήματος σε μη τραπεζικές εταιρίες έχει μειωθεί δραματικά, ενώ οι όροι δανεισμού προς τα νοικοκυριά έχουν γίνει πολύ αυστηροί. Ως συνέπεια αυτού, η τράπεζα δικαίως στρέφεται σε μη συμβατικά μέτρα. Η επιτροπή νομισματικής πολιτικής αποφάσισε να ξεκινήσει την "ποσοτική χαλάρωση". Θα δημιουργήσει αποθέματα με τα οποία θα αγοράσει, ως πρώτο βήμα, κρατικά και επιχειρηματικά ομόλογα ύψους 75 δισ. στερλινών.

Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή στην καθομιλουμένη ως "τύπωμα χρήματος". Στην πραγματικότητα, όμως, τα χρήματα θα δημιουργηθούν ηλεκτρονικά - όπως γίνεται καθημερινά στις κεντρικές τράπεζες του κόσμου. Η διαφορά μεταξύ της "ποσοτικής χαλάρωσης" και της συμβατικής νομισματικής πολιτικής είναι ότι αντί να ορίζονται οι τιμές για την πίστη, οι κεντρικές τράπεζες χρησιμοποιούν μεθόδους για την αύξηση της διάθεσης χρήματος. Το χρηματοοικονομικό σύστημα θα πρέπει να είναι σταθερό, με άμεση χαλάρωση όμως των προϋποθέσεων για τον δανεισμό και τη ρευστότητα.

Η τράπεζα θα αυξήσει τη διάθεση χρήματος όταν παραδεχτεί ότι δεν γνωρίζει τις επιπτώσεις στους πολλαπλασιαστές που υπάρχουν μεταξύ της διάθεσης χρήματος και της παραγωγής. Θα πειραματιστεί. Η "ποσοτική χαλάρωση" δεν θα οδηγήσει σε υπερπληθωρισμό. Ο πληθωρισμός είναι σήμερα πολύ χαμηλός και τα νέα χρήματα μπορούν να "καταστραφούν" πολύ γρήγορα.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι επίσης υπεύθυνη για μια νομισματική περιοχή που βρίσκεται στα πρόθυρα σοβαρής ύφεσης. Και αυτή θέτει πολύ χαμηλά τον στόχο του πληθωρισμού και δεν υπάρχει κανένα σημαντικό δημοσιονομικό μέτρο για την ενίσχυση της ζήτησης. Και η ΕΚΤ θα έπρεπε να προχωρήσει σε "ποσοτική χαλάρωση". Όμως η Αρχή της ευρωζώνης επέλεξε να μειώσει το βασικό της επιτόκιο κατά 50 μονάδες βάσης στο 1,5% και όχι χαμηλότερα.

Το έργο της ΕΚΤ είναι πιο περίπλοκο από αυτό της Τράπεζας της Αγγλίας, καθώς επιβλέπει 16 περιφέρειες. Τα ομόλογα ποιας κυβέρνησης θα πρέπει να αγοράσει; Και από τις τράπεζες ποιας χώρας; Όπως και να έχει, αυτές είναι πολιτικές δυσκολίες που η ΕΚΤ μπορεί -και πρέπει- να ξεπεράσει. Όσο περισσότερο καθυστερεί, τόσο πιο μεγάλα και μη συμβατικά μέτρα θα πρέπει να λάβει. Δεν μπορεί να ελπίζει ότι η ύφεση θα εξαφανιστεί από μόνη της. Η ΕΚΤ θα πρέπει να αντιμετωπίσει την κρίση.

© The Financial Times Limited 2009. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation