Γιατί δεν συγκλίνουν οι τιμές στην Ευρωζώνη

Οι τιμές σε ολόκληρη την ευρωζώνη και την ευρωπαϊκή κοινή αγορά διαφέρουν σημαντικά, ακόμη και για τα πλέον τυποποιημένα αγαθά ή αγαθά που προέρχονται από το ίδιο εργοστάσιο.Οι τελευταίες εκτιμήσεις της Eurostat δείχνουν πως οι τιμές στην ευρωζώνη απέτυχαν παντελώς να συγκλίνουν μέσα στο 2003.

Δημοσιεύθηκε: 3 Μαρτίου 2004 - 17:59

του Friederike Tiesenhausen Cave

Οι αγορές στο πολυσύχναστο κατάστημα επίπλων Ikea ενέχουν πολύ στρες ακόμη και στην καλύτερη των περιπτώσεων. Ωστόσο, μια ιδιαίτερα άσχημη έκπληξη περιμένει όσους επιλέξουν το κατάστημα Ikea στη βελγική πόλη Hognoul. Πρόκειται για την πολύ υψηλή τιμή των προϊόντων.

Στο αντίστοιχο κατάστημα στην πόλη Herleen της Ολλανδίας, σε απόσταση λιγότερη της μισής ώρας με αυτοκίνητο, τα ίδια αγαθά κοστίζουν περίπου 20% φθηνότερα.

Ένα διπλό κρεβάτι Sorum, για παράδειγμα, κοστίζει 249 ευρώ στο βελγικό κατάστημα αλλά μόλις 199 ευρώ στην Ολλανδία. Η κατάσταση αυτή δεν αποτελεί πρόβλημα μόνο των βέλγων καταναλωτών. Οι τιμές σε ολόκληρη την ευρωζώνη και την ευρωπαϊκή κοινή αγορά διαφέρουν σημαντικά, ακόμη και για τα πλέον τυποποιημένα αγαθά ή αγαθά που προέρχονται από το ίδιο εργοστάσιο.

Οι τελευταίες εκτιμήσεις της Eurostat δείχνουν πως οι τιμές στην ευρωζώνη απέτυχαν παντελώς να συγκλίνουν μέσα στο 2003, σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.

Στην πραγματικότητα, οι τιμές στα 12 κράτη – μέλη κινούνται χωριστά από το 1999, τη χρονιά που καθιερώθηκε το κοινό νόμισμα.

Ο δείκτης σύγκλισης τιμών της Eurostat εκτιμά για το 2003 ότι η σταθερή απόκλιση από τον μέσο όρο της ευρωζώνης ήταν 13,8% έναντι 12,3% το 1998. Ο αντίστοιχος δείκτης για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν 15,5% από 14,4%. Επισημαίνεται ότι όσο υψηλότερο είναι το ποσοστό, τόσο μεγαλύτερη είναι η απόκλιση τιμών που παρατηρείται. Η αυξανόμενη διαφορά έχει φέρει σε σύγχυση τόσο τους οικονομολόγους όσο και τους πολιτικούς.

Την λύση στο παράδοξο δίνει ο Francisco Caballero – Sanz, επικεφαλής οικονομικής ανάλυσης στη διεύθυνση εσωτερικής αγοράς. ”Οι διασυνοριακές αγορές έχουν υπερεκτιμηθεί” επισημαίνει.

Οι καταναλωτές δεν είναι τόσο ”λογικοί” όσο θα τους ήθελε η οικονομική θεωρία, προσθέτει. ”Οι άνθρωποι στο Μπέρμινγχαμ δεν οδηγούν μέχρι το Λονδίνο για να αγοράσουν την ψηφιακή τους φωτογραφική μηχανή. Γι’ αυτό και παρατηρούμε ακόμη μεγάλες διαφορές στις τιμές μέσα σε μια χώρα. Και φυσικά, οι άνθρωποι στην Αθήνα δεν αγοράζουν τηλεοράσεις στη Βιέννη, ακόμη και αν είναι πολύ φθηνότερες εκεί”.

Ο κ. Caballero – Sanz επισημαίνει επίσης ότι η έμμεση φορολογία και οι προτιμήσεις των καταναλωτών είναι παράγοντες που συντείνουν στο ότι ποτέ δεν θα δούμε ίδιες τιμές στην ευρωζώνη. ”Στη Σουηδία οι καταναλωτές επιθυμούν να αγοράζουν κέτσαπ σε πολύ μεγάλα μπουκάλια, τη στιγμή που στις νοτιότερες περιοχές της Ευρώπης την αντιπαθούν”.

Από την άλλη πλευρά, στην διαμορφωμένη κατάσταση εμπλέκονται και καταναλωτές – ακτιβιστές, όπως ο Jim Murray, διευθυντής της ομοσπονδίας 36 εθνικών καταναλωτικών ενώσεων BEUC, με έδρα τις Βρυξέλλες. Ο κ. Murray υποστηρίζει ότι οι καταναλωτές θα έπρεπε να ενημερώνονται καλύτερα για τις διαφορές στις τιμές.

”Τα καταστήματα λιανικής χρεώνουν για ένα προϊόν ότι θεωρούν ότι ο καταναλωτής θα πληρώσει για να το αποκτήσει. Ο κόσμος θα έπρεπε να γνωρίζει ότι υπάρχει και το παζάρεμα”, επισημαίνει. Ο κ. Murray τρέφει ελπίδες και για τις αγορές μέσω διαδικτύου.

Ωστόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραμένει ιδιαίτερα ανήσυχη για δομικά εμπόδια, όπως η διαφορετική νομοθεσία και οι διαφορετικές σταθερές.

Αξίζει να αναφερθεί πως μόλις περισσότερα από τα μισά μέτρα που οι χώρες είχαν συμφωνήσει να θεσπίσουν, αποτελούν ήδη εθνική νομοθεσία.

Ο ευρωπαίος επίτροπος, υπεύθυνος για τα της εσωτερικής αγοράς, Frits Bolkestein αναφέρει σχετικά: ”Ο καλύτερος τρόπος να αποτρέψουμε περαιτέρω απόκλιση είναι να περιορίσουμε στο ελάχιστο τα εναπομείναντα εμπόδια στις αγορές κεφαλαίου και αγαθών μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να μειώσουμε το κόστος του εμπορίου και να συνεχίσουμε την διαδικασία της ενοποίησης.

© The Financial Times Limited 2004. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation