Lex: Η ευρωπαϊκή αγορά ομολόγων

Για την αντιμετώπιση της αγοράς δύο ταχυτήτων στα ομόλογα της ευρωζώνης υπάρχει πρόταση σύστασης μιας κύριας αγοράς "blue bonds", που θα απολαμβάνει αξιολόγηση "ΑΑΑ" λόγω μεγέθους, ρευστότητας και κοινής δέσμευσης.

Lex: Η ευρωπαϊκή αγορά ομολόγων

Η αγορά εθνικών ομολόγων της Ευρώπης υφίσταται αναταράξεις. Μετά την γέννηση του ενιαίου νομίσματος, οι επενδυτές αντιμετώπισαν αυτή την κολοσσιαία αγορά των 7.300 δισ. ευρώ ως μια ομοιογενή οντότητα με υψηλή αξιολόγηση. Ώθησαν ελαφριά τη καρδία τα spreads χαμηλότερα, λες και δεν υπήρχε καμία ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στην πιστωτική αξιολόγηση της Γερμανίας και της Ελλάδας.

Όμως, η ψαλίδα ανάμεσα στις δύο αυτές οικονομίες μεγάλωσε. Η ανατροπή των spreads το τελευταίο διάστημα, μοιάζει με μια αργοπορημένη αναγνώριση ότι το εγχείρημα της σύγκλισης ήταν λάθος.

Η ευρωζώνη είναι μια αγορά πολλών οικονομικών ταχυτήτων και επίσης μια αγορά πολλών ταχυτήτων στις ομολογιακές εκδόσεις. Η πρόκληση είναι να μειωθεί η επίπτωση που προκαλείται στο κόστος δανεισμού από τις διαφορές στην αξιολόγηση των 16 κρατών-εκδοτών.

Το think tank Bruegel στις Βρυξέλλες, έχει μια λύση. Προτείνει οι «16» να συγκεντρώσουν εθνικά χρέη αντίστοιχα με το 60% του ΑΕΠ, δημιουργώντας μια κύρια αγορά από “blue chip” ομόλογα, που θα απολάμβανε αξιολόγηση τριπλού Α λόγω του μεγέθους και της ρευστότητάς της και με το να καθιστά κάθε μέλος υπόλογο για το χρέος και των υπολοίπων. Ο δανεισμός πέρα από αυτό το όριο του 60% θα γινόταν σε εθνική βάση.

Αυτή η δομή θα έδινε το κίνητρο στους εκδότες να συνεχίζουν να δανείζονται εντός του πλαφόν του 60% του ΑΕΠ για να εξασφαλίσουν τους καλύτερους όρους αυτού του επιπέδου. Ετσι, η αγορά θα γινόταν πιο ελκυστική για όσους επενδύουν σε εθνικά ομόλογα, και θα μειώνονταν η φυγή επενδυτών από τους τίτλους σε ευρώ που παρατηρείται τους τελευταίους μήνες.

Δεν υπάρχει όμως μηχανισμός για την δημιουργία αυτού του τύπου δομής στην αγορά και θα χρειαζόταν ένα ανεξάρτητο Συμβούλιο Σταθερότητας το οποίο κάθε έτος θα πρότεινε τοποθετήσεις. Σκεφτείτε πόση γραφειοκρατική διαδικασία θα χρειαζόταν.

Ο ασαφής ρόλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ως «αγοραστή έσχατης ανάγκης» για τα ομόλογα κυβερνήσεων της ευρωζώνης, καθρεφτίζει τα διαρθρωτικά προβλήματα της αγοράς. Η πρόταση των «blue bonds» μπορεί να μην αντιμετωπίζει όλα αυτά τα προβλήματα, αλλά θέτει ορισμένες πολύ έξυπνες ερωτήσεις.

© The Financial Times Limited 2010. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v
Απόρρητο