Τα γερμανικά σχέδια για το μέλλον της ΕΕ

Το Σύμφωνο Σταθερότητας έχει αποτύχει, αναφέρει το editorial των "FT". Όμως, το σχέδιο του γερμανού ΥΠΟΙΚ Schauble "που υποχρεώνει τα κράτη σε συνθηκολόγηση αποικιοκρατικού τύπου" δεν είναι λύση.

Δημοσιεύθηκε: 14 Ιουλίου 2010 - 11:35

Τα γερμανικά σχέδια για το μέλλον της ΕΕ

Η αντίδραση ορισμένων Ευρωπαίων ηγετών στην ευρωπαϊκή κρίση ήταν να επιβεβαιώσουν την απόλυτη δέσμευσή τους ότι θα αποφευχθεί το ενδεχόμενο εθνικής χρεοκοπίας. Αυτή όμως δεν ήταν και η άποψη του κ. Wolfgang Schauble. Αντί να κρύψει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας τις εθνικές χρεοκοπίες, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας επιδιώκει να τις καταστήσει πιο ελεγχόμενες και προβλέψιμες.

Σύμφωνα με νέες φήμες, το σχέδιο Schauble αποκτά και άλλους υποστηρικτές στους κόλπους της γερμανικής κυβέρνησης. Το Βερολίνο φέρεται να μελετά τη δημιουργία μιας Αρχής που θα διαχειρίζεται ελεγχόμενες εθνικές χρεοκοπίες στην περίπτωση όπου κάποιο κράτος-μέλος αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του.

Υπάρχουν ορισμένα θετικά στοιχεία σε αυτήν την ιδέα. Η προσέγγιση που ακολούθησε η ευρωζώνη για τα κράτη τα οποία αντιμετωπίζουν σημαντικό πρόβλημα ρευστότητας ήταν να τα διευκολύνει με την παροχή περισσότερων κεφαλαίων. Αυτή η προσέγγιση είναι θετική προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο πανικού στις αγορές, εφόσον περιορίζεται στην προσφορά ρευστότητας. Δεν είναι όμως επαρκής λύση για τις χώρες που αδυνατούν να αποπληρώσουν τα χρέη τους. Η ανάγκη να δημιουργηθεί ένα σχέδιο και για το επόμενο βήμα είναι υπαρκτή.

Το γερμανικό σχέδιο μπορεί να είναι πιο επωφελές για τους πιστωτές κάποιας χώρας. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι πιστωτές του Δημοσίου είναι πως σε περίπτωση χρεοκοπίας μερικοί αποζημιώνονται και κάποιοι απλώς μένουν πίσω. Οι εγκλωβισμένοι πιστωτές με την πολιτική της αναβολής -και όχι αποφυγής- της εθνικής χρεοκοπίας θα πάρουν κάποια ψίχουλα απ' ό,τι τους οφείλεται.

Το πρόβλημα με το γερμανικό σχέδιο είναι η υπερβολή του, καθώς προτείνει σκληρά μέτρα στην περίπτωση όπου μία χώρα αποδειχθεί ανίκανη να συμφωνήσει ή να προχωρήσει σε ένα πρόγραμμα αναδιάρθρωσης. Βάσει του σχεδίου, εξωτερικοί παράγοντες θα τοποθετηθούν σε μία διακρατική αρχή η οποία θα προασπίζεται τις οικονομικές υποθέσεις του κράτους-οφειλέτη, υποχρεώνοντάς το να παραχωρήσει κάποιες εθνικές του κυριαρχίες.

Είναι δύσκολο να οραματιστεί κανείς την επιβολή αυτού του σχεδίου, πόσο μάλλον την υλοποίησή του. Το κράτος-οφειλέτης θα αναγκαζόταν σε συνθηκολόγηση αποικιοκρατικού τύπου. Εάν ποτέ υπάρξει συμφωνία για αυτό το σχέδιο, τότε το πολιτικό κλίμα θα είναι εκρηκτικό.

Χρειάζονται νέοι κανόνες για να στηριχθεί η ευρωζώνη την επομένη της κρίσης. Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης έχει αποτύχει. Και αυτοί οι νέοι κανόνες θα πρέπει να περιλαμβάνουν τον κίνδυνο εθνικής χρεοκοπίας.

Σε περίπτωση ελεγχόμενης χρεοκοπίας, οι πιστωτές θα πρέπει να έχουν ως δεδομένο κάποια "haircut". Όπως ακριβώς συμβαίνει και στη μη ελεγχόμενη χρεοκοπία. Εάν, όμως, οι πιστωτές γνώριζαν εκ των προτέρων την πιθανότητα να υποστούν haircut και το πώς θα τα διαπραγματευτούν, τότε θα υπήρχε μεγαλύτερη πειθαρχία στις αγορές.

Οι Γερμανοί έχουν δίκιο που προωθούν τέτοιες ιδέες. Αλλά μία λύση αποικιακού τύπου στερείται αξιοπιστία. Όταν ένα κράτος χρεοκοπεί, αυτό που χρειάζεται είναι ένα τραπέζι συνεδριάσεων όχι μία αίθουσα βασανιστηρίων.

© The Financial Times Limited 2010. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation