Την πρόθεσή τους να συνεργαστούν στενά, σε όλους τους τομείς, προκειμένου να επιτύχουν την ανατροπή της καθεστηκυίας διεθνούς τάξης που στηρίζουν οι ΗΠΑ και να επιφέρουν στην πράξη τον «πολυπολικό κόσμο», περιγράφουν απροκάλυπτα, μέσα από το νέο κοινό ανακοινωθέν τους, Κίνα και Ρωσία.

Είναι ίσως σημείο των καιρών ότι ένα κείμενο μεγέθους περίπου 9.000 λέξεων, το οποίο αναλύει την αμοιβαία στήριξή τους σε όλα τα επίπεδα και το εύρος μιας συνεργασίας που ξεκινά από τον πολιτισμό και τον αθλητισμό και φτάνει ως το Διάστημα, τις διεθνείς συμμαχίες και τα πυρηνικά όπλα, καλύπτοντας κάθε ενδιάμεσο τομέα, οικονομικό, στρατιωτικό και κοινωνικό, δεν έτυχε ιδιαίτερης αναφοράς και ανάλυσης στα διεθνή (και τα ελληνικά) ΜΜΕ.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει ήδη οδηγήσει σε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες, ενώ το κόστος της δυτικής βοήθειας υπολογίζεται ως τώρα σε περίπου 380 δισ. δολάρια, με τους ίδιους τους Ουκρανούς να υπολογίζουν ότι θα χρειαστούν ακόμη εκατοντάδες δισεκατομμύρια, για να «μη νικήσει» η Ρωσία.

Διανύοντας πλέον τον 27ο μήνα του πολέμου, με τους Ρώσους στην επίθεση σε δύο μέτωπα, στο Ντονμπάς και το Χάρκοβο, διαπιστώνουμε ότι οι αρχικές προσδοκίες των ηγετών σε Ευρώπη και ΗΠΑ έχουν διαψευστεί πανηγυρικά, εντός αλλά και εκτός του πεδίου μάχης.

Λίγους μήνες μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, είχαμε γράψει για τα μαθήματα που πρέπει να πάρει η χώρα μας, μαθήματα που ισχύουν ακόμη περισσότερο σήμερα, αλλά δεν φαίνεται να έχουν γίνει πλήρως αντιληπτά από το πολιτικό σύστημα.

Λίγο αργότερα, εξηγήσαμε γιατί ο πόλεμος στην Ουκρανία καίει την Ελλάδα ενισχύοντας τον απανταχού «αναθεωρητισμό», ενώ πέρυσι τον Ιούλιο, καθώς ακόμη ήταν σε εξέλιξη η «μεγάλη ουκρανική αντεπίθεση» που απέτυχε και πριν υπάρξει οποιαδήποτε υποψία για ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, είχαμε σημειώσει ότι «τα κακά μαντάτα από την Ουκρανία» δεν αφήνουν ιδιαίτερα περιθώρια αισιοδοξίας για τον ελληνοτουρκικό διάλογο.

Μέσα σε περίπου δύο χρόνια η Ευρώπη κινδυνεύει να υποστεί τριπλό σοκ. Μετά το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία, έχασε τη φτηνή ρωσική ενέργεια, αντικαθιστώντας την με ακριβότερες εναλλακτικές πηγές.

Στη συνέχεια, με την εξέλιξη του πολέμου, διαπίστωσε ότι διαβρώνεται και η αμερικανική αμυντική πανοπλία, που της επέτρεψε να δαπανά ελάχιστα για την άμυνά της.

Στον ορίζοντα τώρα βρίσκεται και η πιθανή απώλεια ενός από τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους, της Κίνας, που γίνεται πλέον ανταγωνιστής μέσα στο πλαίσιο του νέου διεθνούς ψυχρού πολέμου. Όλα αυτά, όταν η ανταγωνιστικότητα και η παραγωγικότητα της Γηραιάς Ηπείρου υφίσταται σοβαρά πλήγματα, ενώ τα χρέη της βρίσκονται κοντά σε ιστορικά υψηλά επίπεδα.

Το πόσο βαριές θα είναι οι συνέπειες από τη νέα κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, μετά την εναέρια επίθεση του Ιράν, θα εξαρτηθεί από το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες καταφέρουν να συγκρατήσουν το Ισραήλ του Νετανιάχου.

Οι Αμερικανοί μιλούν τώρα για διπλωματικές κυρώσεις, ενώ οι ποικίλες πιέσεις που ασκήθηκαν φαίνεται να έφεραν αποτέλεσμα, αποτρέποντας την άμεση ανταπόδοση. Ωστόσο η πάγια πολιτική του Ισραήλ σε τέτοια θέματα δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας.

Το τοπίο σε κάθε περίπτωση έχει αλλάξει. Η απευθείας επίθεση του Ιράν στο Ισραήλ ήταν μεν «μετρημένη», ήταν όμως και πρωτοφανής, δείχνοντας για μια ακόμη φορά ότι το διεθνές γεωπολιτικό τοπίο έχει γίνει πολύ πιο βίαιο και ότι η αποτρεπτική δυνατότητα των ΗΠΑ έχει περιοριστεί.