O υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας είναι ένας συγκροτημένος και εύγλωττος πολιτικός. Ήταν τόση η αμηχανία του όμως για το drone με τα εκρηκτικά, το οποίο ανευρέθη από… ψαρά σε σπηλιά λίγο έξω από τη Λευκάδα, που υπέπεσε σε απανωτές γκάφες.
«Είδατε ένα drone ξένης χώρας το οποίο αλιεύτηκε έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα εδώ και κάποιες μέρες. Λοιπόν, ακούστε να σας πω, για να είμαστε συνεννοημένοι. Επειδή ξέρουμε τι είναι και περίπου ξέρουμε και τι περιέχει, δεν έχουμε τίποτα να… ζηλέψουμε.
Δημιουργούμε τις δυνατότητες, ώστε η πατρίδα μας να παράγει και να μπορεί να εξοπλίσει το Πολεμικό Ναυτικό με τα πιο εξελιγμένα drones και anti-drone συστήματα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή».
Μόνο που τα χωρικά μας ύδατα σε εκείνη την περιοχή είναι στα 12 ναυτικά μίλια, οπότε είναι μάλλον προφανές ότι η σπηλιά, όπου το βρήκε και το ρυμούλκησε ο ψαράς (!), δεν ήταν εκτός χωρικών υδάτων.
Επιπλέον, με τα «ξέρουμε τι είναι» και «ξέρουμε και τι περιέχει» άφησε να διαφανεί ότι, ενδεχομένως, η ελληνική πλευρά να είχε και πρότερη γνώση για το αυτόνομο σκάφος της… ξένης χώρας και το φορτίο του.
Τέλος, όταν βρίσκεται ξαφνικά ένα drone με εκρηκτικά σε ελληνική περιοχή, το ερώτημα δεν είναι αν έχουμε κάτι να… ζηλέψουμε. Είναι ποιος -και πώς- χρησιμοποιεί ενδεχομένως ελληνικά χωρικά ύδατα, για επικίνδυνα όπλα που έχουν στόχους στην ευρύτερη περιοχή.
Οι «μαύρες επιχειρήσεις» και η ελληνική σιωπή
Το συγκεκριμένο drone φέρεται, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, να είναι ουκρανικό, τύπου MAGURA. Όπως είναι γνωστό ότι οι μυστικές υπηρεσίες και οι ειδικές μονάδες της Ουκρανίας το χρησιμοποιούν σε «μαύρες επιχειρήσεις», για να πλήξουν εμπορικά πλοία τα οποία θεωρούν ότι εξυπηρετούν ρωσικά συμφέροντα, ως μέρος του περίφημου πλέον «σκιώδους στόλου».
Υπάρχουν ήδη δύο καταγεγραμμένα πλήγματα με drones στην περιοχή της Μεσογείου.
Στις 19 Δεκεμβρίου 2025, το πλοίο Qendil, πετρελαιοφόρο του «σκιώδους στόλου» με σημαία Ομάν, χτυπήθηκε από ουκρανικά εναέρια drones σε διεθνή ύδατα της Μεσογείου, στην περιοχή μεταξύ Κρήτης και Μάλτας, ανοικτά της Λιβύης.
Το πλοίο ήταν άδειο. Ωστόσο, υπέστη σοβαρές ζημιές και τέθηκε εκτός επιχειρησιακής λειτουργίας, ενώ η ουκρανική μυστική υπηρεσία SBU ανέλαβε δημόσια την ευθύνη.
Στις 3-4 Μαρτίου 2026, χτυπήθηκε το Arctic Metagaz, ένα πλοίο μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου, υπό ρωσική σημαία. Το πλοίο ήταν φορτωμένο και τυλίχθηκε στις φλόγες, έχοντας πληγεί από ουκρανικά θαλάσσια drones, πιθανότατα τύπου MAGURA, τα οποία φέρεται να ξεκίνησαν από τις ακτές της Λιβύης, όπου οι Ουκρανοί λέγεται ότι διαθέτουν μυστική βάση.
Η Ρωσία κατηγόρησε ευθέως την Ουκρανία και χαρακτήρισε το περιστατικό «τρομοκρατική επίθεση». Η Ουκρανία δεν έκανε κανένα σχόλιο. Όπως δεν έχει κάνει κανένα σχόλιο εδώ και τρεις μέρες και για το… ορφανό drone που βρέθηκε στη Λευκάδα.
Αλλά και από ελληνικής πλευράς, μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει επίσημη δήλωση, είτε προς την Ουκρανία είτε προς τα ΜΜΕ, (πλην αυτής του κ. Δένδια), παρότι το ΠΑΣΟΚ έχει βγάλει σειρά επιθετικών ανακοινώσεων, ζητώντας επίμονα εξηγήσεις για το συμβάν.
Το πιθανότερο είναι ότι το θέμα δεν θα λήξει εδώ.
Διότι, όπως είναι εύκολο να αντιληφθεί οποιοσδήποτε, τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά εάν το drone, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ φορτωμένο με εκρηκτικά και με τρεις πυροκροτητές, είχε εκραγεί για κάποιον λόγο, οποιαδήποτε στιγμή κατά την προσπάθεια ρυμούλκησής του στο λιμάνι της Λευκάδας (!) από τον ανυποψίαστο, υποθέτουμε, ψαρά. Τότε, ίσως να θρηνούσαμε θύματα.
Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι σχετικό ρεπορτάζ της έγκυρης εφημερίδας «Καθημερινή» αναφέρει ξεκάθαρα ότι έγινε προσπάθεια συγκάλυψης του γεγονότος, ώστε να μην καταγραφεί απο τα ΜΜΕ, η οποία όμως απέτυχε.
Το κυρίαρχο σενάριο πλέον είναι ότι το drone είχε ως στόχο πλοίο του «σκιώδους στόλου», σε μια αποστολή η οποία είτε απέτυχε, είτε ματαιώθηκε. Το πώς κατέληξε όμως στη Λευκάδα είναι σημαντικό θέμα προς διερεύνηση.
Η ειρωνεία της πολιτικής συμφωνίας και οι κόκκινες γραμμές
Υπάρχει κάποια μυστική βάση στη γύρω περιοχή, στην οποία προσπαθούσε να επιστρέψει; Κι αν ναι, πού βρίσκεται αυτή; Τι ακριβώς γνωρίζει η ελληνική πλευρά επί του θέματος;
Το ότι δεν μπορεί εύκολα να ελέγχονται πλήρως τα θαλάσσια σύνορα της χώρας, ιδίως απέναντι σε θαλάσσια και υποθαλάσσια drones, μετά και το συγκεκριμένο περιστατικό πρέπει να προβληματίσει όλο το πολιτικό σύστημα.
Ομοίως, μετά από όσα συνέβησαν, θα πρέπει να προβληματίσει και το ενδεχόμενο να παρέχονται, από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης, οποιεσδήποτε «διευκολύνσεις» προς την Ουκρανία στον μυστικό πόλεμο που διεξάγει στην ευρύτερη περιοχή κατά του σκιώδους στόλου. Κάτι τέτοιο μάλλον δεν θα συνάδει με το διεθνές δίκαιο, το οποίο συχνότατα επικαλούμαστε.
Άλλωστε, η υπόθεση έχει και μια κατεξοχήν ειρωνική πτυχή. Το drone που αλιεύτηκε στη Λευκάδα ανήκει στους τύπους για τους οποίους η χώρα μας έχει καταλήξει σε πολιτική συμφωνία με την Ουκρανία για περαιτέρω ανάπτυξη και συμπαραγωγή.
Μόνο που στη συμφωνία αυτή, σύμφωνα με ρεπορτάζ που δεν έχουν διαψευστεί, προέκυψε το τελευταίο διάστημα ένα απρόοπτο εμπόδιο.
Η Ουκρανία θέλει να έχει βέτο στη μεταπώληση των συγκεκριμένων όπλων, αλλά και στη χρήση τους από τις ελληνικές δυνάμεις, με προφανή στόχο να μην ενοχληθεί η… Τουρκία, με την οποία, για διάφορους λόγους, διατηρεί άριστες σχέσεις!
Είναι από όλους αντιληπτό ότι η χώρα μας έχει λόγους να στηρίζει λελογισμένα την Ουκρανία, με βάση και τις κατεστημένες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εντούτοις, δεν έχει λόγους να διακινδυνεύει μια πιθανή ρήξη των σχέσεων με τη Ρωσία, που είναι ήδη τεταμένες. Ούτε βεβαίως να γίνεται, έστω και ακούσια, μέρος ενός πολέμου που, ενώ διεξάγεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, δείχνει πλέον να απλώνεται μέσω «μαύρων» ειδικών επιχειρήσεων, ακόμη και μέσα στο σπίτι μας.
Ας τα αφήσει αυτά στους Εσθονούς και τους λοιπούς Βόρειους, που φαίνεται ότι εξαντλούν τα όρια της παθητικής εμπλοκής τους στον συγκεκριμένο πόλεμο, επειδή νιώθουν διαχρονικά ότι απειλούνται από τη Ρωσία.
Η Ελλάδα, σε αντίθεση με εκείνους, έχει ανοιχτό και διαρκές μέτωπο ασφαλείας με την Τουρκία, το οποίο επιβάλλει διαφορετικό μέτρο εμπλοκής.
Εν τέλει, ακόμη και οι πιο «βολικοί» σύμμαχοι οφείλουν να έχουν κάποιες κόκκινες γραμμές. Στο συγκεκριμένο συμβάν, αυτές φαίνεται ότι έχουν παραβιαστεί.