Αμετακίνητη δηλώνει η ελληνική πλευρά έναντι των πιέσεων που ασκούνται από την Ε.Ε για την εξομοίωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης μεταξύ ανδρών και γυναικών στην Ελλάδα, όσον αφορά στους δημοσίους υπαλλήλους.

Στην επιστολή που έστειλε ο υφυπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, κ. Πέτρος Δούκας, απάντηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το θέμα του ”Κώδικα πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων – Ίση μεταχείριση των δύο φύλλων” (σ.σ. αύξηση ορίων ηλικίας γυναικών) τονίζεται ότι ”οι ελληνικές αρχές θα ήθελαν να επισημάνουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι εμμένουν στις θέσεις τους όπως αυτές εκφράστηκαν στην απάντηση στην προειδοποιητική επιστολή με το υπ. αριθ. 3084.05/013/Α/10304/14.11.2005 έγγραφο της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας”.

Ειδικότερα σε σχέση με τις αιτιάσεις της Ε. Ε. στην αιτιολογημένη γνώμη σημειώνονται και επισημαίνονται μεταξύ άλλων, τα εξής:

Το εν λόγω σύστημα έχει έντονο προνομιακό χαρακτήρα και η χρηματοδότησή του δε σχετίζεται με τις εισφορές που οι συνταξιούχοι κατέβαλαν. (σ.σ. οι συντάξεις του Δημοσίου δεν έχουν χαρακτήρα αμοιβής όπως υποστηρίζει η Ε.Ε).

Για τη διασφάλιση μέσω του συστήματος αυτού της κοινωνικής προστασίας και της κοινωνικής συνοχής συγκαταβάλλονται μαζί με τη σύνταξη επιδόματα, με κυριότερο το επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης το οποίο χορηγείται σε ηλικιωμένους συνταξιούχους.

Ως προς το συνταξιοδοτικό σύστημα του κώδικα πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων και τις διαφορές στις απαιτήσεις ελάχιστης υπηρεσίας και στις ηλικίες συνταξιοδότησης:

Το Ελληνικό Δημόσιο συνταξιοδοτεί και εργαζομένους που δεν έχουν μισθολογική σχέση με αυτό (ενδεικτικά, ανάπηροι πολέμων και εθνικής αντίστασης, Έλληνες στο γένος καθηγητές και δάσκαλοι σχολείων που λειτουργούν στο εξωτερικό και συντηρούνται από τις ελληνικές κοινότητες ή από ειδικά κληροδοτήματα).

Ειδικότερα για το θέμα σχετικά με τη διαφορετική αντιμετώπιση των δύο φύλλων, επισημαίνεται πως ”οι ελληνικές αρχές επιθυμούν να επαναλάβουν ότι το μεταβατικό συνταξιοδοτικό σύστημα του κώδικα πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων αντιμετωπίζει διαφορετικά τα δύο φύλλα λόγω της διαφορετικής κοινωνικής πρακτικής που συνίσταται στην ύπαρξη αυξημένων εξωεργασιακών υποχρεώσεων από πλευράς των γυναικών (οικιακή εργασία, ανατροφή παιδιών, προστασία ηλικιωμένων).

Μια απόλυτα ομοιογενής μεταχείριση στην ουσία θα σήμαινε άνιση μεταχείριση σε βάρος των γυναικών που ταυτόχρονα με τα αυξημένα βάρη του ευρύτερου κοινωνικού βίου θα καλούνταν να επωμισθούν τα ίδια με τους άντρες εργασιακά βάρη, ενώ με το ισχύον σύστημα τους δίνεται η δυνατότητα να αποφασίζουν - εντός του πλαισίου που το εν λόγω σύστημα ορίζει - τη σχετική επιβάρυνσή τους.”

Στην περίπτωση της υιοθέτησης των διαλαμβανομένων στην αιτιολογημένη γνώμη της Ε. Επιτροπής για αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών υπογραμμίζεται ότι θα έχουν σαν αποτέλεσμα:

α/ να τεθούν υπό αμφισβήτηση έννομες σχέσεις και καταστάσεις οι οποίες έχουν δημιουργηθεί καλοπίστως,

β/ να προκληθεί βίαιη ανατροπή της αρχής ασφαλείας του δικαίου πράγμα που θα έχει ως συνέπεια την πρόκληση έντονων κοινωνικών αντιδράσεων,

γ/ να ανατραπεί κάθε οικογενειακός προγραμματισμός που εύλογα έχει στηριχτεί στην καλόπιστη προσδοκία εφαρμογής του νόμου,

δ/ να ακυρωθεί ένα μέρος της δημογραφικής πολιτικής της χώρας.

Ελενα Λάσκαρη