της Ελενας Λάσκαρη

Στο τρίπτυχο χρηματοδότηση ασφαλιστικού συστήματος, ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και συνέχιση της δημοσιονομικής προσαρμογής, ώστε να επιτευχθεί μηδενισμός του ελλείμματος το 2010, θα στηριχτεί η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης στην επικοινωνιακή διαχείριση της επικείμενης αύξησης των συντελεστών ΦΠΑ.

Παρότι κανένα από τα στελέχη του οικονομικού επιτελείου δεν επιβεβαιώνει αλλά ούτε και διαψεύδει ευθέως αν έχει ληφθεί η απόφαση και κυρίως πότε θα υλοποιηθεί, το έδαφος είναι σαφές ότι προλειαίνεται.

Η σχετική δήλωση του υπουργού Οικονομίας χθες δεν ήταν καθόλου τυχαία και ακόμα περισσότερο η τοποθέτηση του βουλευτή της Ν.Δ., κ. Γιάννη Μανώλη, σύμφωνα με την οποία ο ίδιος θα μπορούσε να δεχτεί αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ αν υπήρχαν παράλληλες διαβεβαιώσεις ότι δεν θα μειωθούν οι συντάξεις.

Ο υπουργός Οικονομίας μετά τη συνάντηση με τον πρωθυπουργό και απαντώντας σε αλλεπάλληλα ερωτήματα αναφορικά με το ενδεχόμενο αύξησης του ΦΠΑ και τις πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας για ”μυστική συμφωνία με τις Βρυξέλλες”, απάντησε ότι ”δεν υπάρχει μυστική συμφωνία, δεν υπάρχει τίποτα νεότερο αναφορικά με τη φορολογική πολιτική” για να συμπληρώσει πως ”οι στόχοι της οικονομικής μας πολιτικής είναι σαφείς: η συνέχιση της δημοσιονομικής εξυγίανσης σε συνθήκες υψηλής ανάπτυξης και επαρκούς χρηματοδότησης του κοινωνικού κράτους...”.

Είναι το ”έσχατο μέτρο” τονίζουν πηγές που γνωρίζουν τις ενδοκυβερνητικές ζυμώσεις και αναδεικνύουν ακριβώς τις πτυχές του Ασφαλιστικού, του κοινωνικού κράτους και της εμμονής στη δημοσιονομική πειθαρχία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα συνδικάτα προσέρχονται στον διάλογο για το Ασφαλιστικό που ξεκινά την Πέμπτη στις 9:30 το πρωί στη Βουλή, θέτοντας ως υπ’ αριθμόν ένα ζήτημα την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του κράτους προς τα ασφαλιστικά ταμεία, στο πλαίσιο της τριμερούς χρηματοδότησης, γεγονός που σημαίνει ότι για να προχωρήσει ο διάλογος θα πρέπει να υπάρξει και ανάλογη δέσμευση της κυβέρνησης.

Η υποχρέωση, παρότι είναι νομοθετικά κατοχυρωμένη και προβλέπει για το ΙΚΑ την απόδοση σε ετήσια βάση ποσοστού 1% του ΑΕΠ, ουδέποτε από το 2003 οπότε καθιερώθηκε με τον νόμο Ρέππα έχει πραγματοποιηθεί. Έτσι, από το 2003 έως και το 2008 (με βάση τις προβλέψεις του προσχεδίου) διεκδικούνται πλέον περισσότερα από 3,8 δισ. ευρώ μόνο για το ΙΚΑ.

Όπως φαίνεται, η υποχρέωση του κράτους μπαίνει σε διαπραγμάτευση.

Στην ίδια λογική εισέρχονται και οι δεσμεύσεις που ανέλαβε προεκλογικά η κυβέρνηση (χρηματοδότηση του Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής, κατώτατη εθνική σύνταξη από το 2009), σε συνδυασμό με την ανειλημμένη δέσμευση έναντι των Βρυξελλών για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό το 2010.

Μόνο που και οι τρεις παράμετροι ήταν γνωστές προεκλογικά όταν η κυβέρνηση διαβεβαίωνε διά του πρωθυπουργού ότι η αύξηση του ΦΠΑ δεν είναι στους σχεδιασμούς της...