Εντός του 2008 αναμένεται να ολοκληρωθεί και να υιοθετηθεί από την Ε.Ε. πλαίσιο ευρωπαϊκής πολιτικής για την πρόσβαση σε μη ενεργειακές ύλες, γεγονός που αναμένεται να ενισχύσει την ανάπτυξη και τη βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.

Το θέμα αυτό αφορά άμεσα στην Ελλάδα που διαθέτει έναν πολύ σημαντικό εξορυκτικό κλάδο, αλλά την ίδια στιγμή έχει να επιδείξει ένα από τα πλέον πολύπλοκα και γραφειοκρατικά θεσμικά πλαίσια που υπάρχουν στην Ε.Ε. με πολλά χρονίζοντα προβλήματα.

Σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε σήμερα το μεσημέρι ο πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων και διευθύνων σύμβουλος του ομίλου της S&B Ε. Βιδάλης επισήμανε ότι «η Ευρώπη έχει ευτυχώς αφυπνισθεί, έστω και με καθυστέρηση, για το ότι η έλλειψη συγκροτημένης στρατηγικής για τους ορυκτούς φυσικούς πόρους αποτελεί σοβαρό εμπόδιο και ανασταλτικό παράγοντα για τη βιώσιμη ανάπτυξη όχι μόνον του κλάδου, αλλά για το σύνολο της ευρωπαϊκής βιομηχανίας».

Η χάραξη μιας νέας ευρωπαϊκής πολιτικής για το θέμα αυτό, που συνιστά πρωτοβουλία του αντιπροέδρου της Κομισιόν Γκίντερ Φερχόιγκεν, μπήκε πολύ ψηλά στην πολιτική ατζέντα της Ε.Ε. πέρυσι ενώ συζητήθηκε και στη Σύνοδο των G8 και σήμερα έχει διαμορφωθεί ένα κείμενο, το οποίο περιλαμβάνει πέντε άξονες: την αύξηση της βιώσιμης προμήθειας πρώτων υλών από ευρωπαϊκές πηγές, τη διασφάλιση της βιώσιμης και διαφανούς προμήθειας από τρίτες χώρες, την υποστήριξη των δυνατοτήτων στις αναπτυσσόμενες χώρες, την υποστήριξη της αποδοτικότερης χρήσης των φυσικών πόρων και τη δημιουργία ενιαίας βάσης δεδομένων και γνώσης για τις πρώτες ύλες.

Ωστόσο, όπως επισήμανε ο κ. Βιδάλης, η Ε.Ε. δεν μπορεί να νομοθετήσει κεντρικά για το θέμα αυτό, απλά θα περιορισθεί σε κατευθύνσεις.

Εναπόκειται συνεπώς στα κράτη-μέλη να αναγνωρίσουν το θέμα και να δραστηριοποιηθούν ανάλογα.

Στη χώρα μας τα προβλήματα του κλάδου, κατά τον κ. Βιδάλη λιμνάζουν. «Οι κατά καιρούς προτάσεις μας δεν έχουν βρει τη δέουσα ανταπόκριση από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Υπάρχει αναντιστοιχία για το τι λέγεται και τι τελικά γίνεται», τόνισε ο ίδιος, εκφράζοντας την ελπίδα ότι «η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει τη νέα ευρωπαϊκή πολιτική όχι με τη συνήθη καθυστέρηση».

Ο ελληνικός εξορυκτικός κλάδος αποτελεί σημαντικό τομέα της ελληνικής οικονομικής δραστηριότητας, έχει έντονο εξωστρεφή χαρακτήρα καθώς πλέον του 65% των πωλήσεων του αφορά σε εξαγωγές, ενώ η λίστα των ορυκτών που παράγονται εγχωρίως είναι εντυπωσιακή και υπάρχουν στο ελληνικό υπέδαφος και άλλα υλικά που περιμένουν να ανακαλυφθούν.

Για να εξασφαλισθεί η βιωσιμότητα του κλάδου ο ΣΜΕ ζητά, να υπάρξει κωδικοποίηση, βελτίωση και εκσυγχρονισμός της μεταλλευτικής και λατομικής νομοθεσίας με παράλληλη απλοποίηση του κανονιστικού πλαισίου αδειοδότησης των εξορυκτικών έργων, να εξασφαλίζεται η προσβασιμότητα των φυσικών πρώτων υλών, να δοθούν διευκρινίσεις για τις προϋποθέσεις ανάπτυξης εξορυκτικής δραστηριότητας σε προστατευμένες περιοχές, να ολοκληρωθεί ο χωροταξικός σχεδιασμός και να ενισχυθούν τα αρμόδια υπουργεία με περισσότερα στελέχη.