Ένα πολλαπλό γεωπολιτικό παιχνίδι, με φόντο τους αγωγούς ITGI και Nabucco, επιχειρεί να παίξει η Τουρκία, σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη δεν θα ήθελε να επαναληφθεί το πρόσφατο πρόβλημα που ανέκυψε με τη ρωσο-ουκρανική διαμάχη για την τροφοδότησή της με φυσικό αέριο.

Καταρχήν, παρά το γεγονός ότι το Αζερμπαϊτζάν είναι διατεθειμένο να δώσει επιπλέον ποσότητες 1 δισ. κ.μ. στην Ελλάδα από το 2010, μέσω του ελληνοτουρκικού αγωγού, προκειμένου να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες της λόγω των νέων μονάδων ηλεκτροπραγωγής που αναμένεται να λειτουργήσουν έως τότε, η Τουρκία δεν έχει συμφωνήσει ακόμη για το κόστος διέλευσης.

Οι πρόσθετες ποσότητες δεν θα μεταπωλούνται από την τουρκική Botas, όπως συμβαίνει με τα 750 εκατ. κ.μ. αζέρικου αερίου που λαμβάνει τώρα η χώρα μας, αλλά θα παραλαμβάνονται από τη ΔΕΠΑ στα σύνορα του Αζερμπαϊτζάν με τη Γεωργία, ενώ η Τουρκία θα έχει ρόλο τράνζιτ.

Επιπλέον, δεν έχει κλείσει ακόμη η τετραμερής συμφωνία Ελλάδας - Ιταλίας - Τουρκίας - Αζερμπαϊτζάν για τον ITGI, τον πρώτο αγωγό, έναντι του Nabucco, που θα μεταφέρει φυσικό αέριο στην Ιταλία (έντονο ενδιαφέρον πρόσβασης έχουν εκδηλώσει και ευρωπαϊκές εταιρίες), δεδομένου ότι οι Τούρκοι επιμένουν στην παρακράτηση του 15% των ποσοτήτων που θα διέρχονται από τον αγωγό αυτόν ώστε να το μεταπωλούν, όρος στον οποίο αντιτίθεται η αζέρικη πλευρά.

Κοντά σε όλα αυτά, η Τουρκία φαίνεται να έχει μπλοκάρει και τον Nabucco, το «αντίπαλον δέος» του South Stream που προωθούν Ε.Ε. και ΗΠΑ, ο οποίος θα γεμίζει κυρίως με φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν και έχει βάλει στο τραπέζι των διπλωματικών συζητήσεων μια σειρά θέματα που την ενδιαφέρουν άμεσα, συμπεριλαμβανομένης και της σύνδεσής της με την Ε.Ε.

Έτσι, ενώ η ελληνική πλευρά φαίνεται ότι δεν έχει πρόβλημα συνεννόησης με το Αζερμπαϊτζάν, πράγμα το οποίο επιβεβαιώθηκε και κατά τη διάρκεια της χθεσινοβραδινής συνάντησης της ΔΕΠΑ με την κρατική αζέρικη εταιρία Socar, στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψης στη χώρα μας του Αζέρου Προέδρου κ. Ιλχάμ Αλίεφ, το πρόβλημα εξαντλείται στην πλευρά της Τουρκίας, που θεωρείται ότι προβάλλει ανεδαφικά αιτήματα σε μια περίοδο κατά την οποία κρίνονται ακόμη οι θέσεις-κλειδιά στο υπουργείο Εξωτερικών και στο Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΠΑ, κάτι το οποίο φαίνεται ότι φροντίζει να εκμεταλλεύεται η γειτονική χώρα.