Τα ελληνικά κρατικά ομόλογα δεν "κάνουν" για τους συντηρητικούς επενδυτές, καθώς η πιστωτική τους ποιότητα υποβαθμίζεται και, ως συνέπεια, οι συντηρητικοί επενδυτές που κατέχουν μεγάλες θέσεις θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να τις μειώσουν ή να τις πουλήσουν, σχολιάζει η UBS με έκθεσή της στις 27/1.

Όπως αναφέρει, οι επενδυτές που μπορούν και είναι πρόθυμοι να αναλάβουν αυτό το επίπεδο ρίσκου μπορεί να εξετάσουν το ενδεχόμενο διακράτησης ή ακόμα και αύξησης της θέσης τους σε ελληνικά ομόλογα βραχυμεσοπρόθεσμης ωρίμανσης.

Η UBS τονίζει πάντως πως δεν θα πρέπει να αγνοηθεί η αντίληψη υψηλού ρίσκου default που έχει οδηγήσει στα premiums υψηλής απόδοσης, ενώ οι θέσεις θα πρέπει να θεωρούνται κερδοσκοπικές και να παραμένουν σε συνετά όρια.

Ο διεθνής οίκος θεωρεί πως υπέρ της αγοράς ελληνικών κρατικών ομολόγων συνηγορούν το ότι η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει καθώς και ότι τα risk premiums είναι κοντά στα εταιρικά ομόλογα που αξιολογούνται με "ΒΒ" και σημαντικά υψηλότερα από τα κρατικά ομόλογα που αξιολογούνται με "ΒΒ".

Αντιθέτως, ως επιχειρήματα κατά της αγοράς ελληνικών κρατικών ομολόγων, ο διεθνής οίκος αναφέρει το ότι οι νέες εκδόσεις, η συνεχιζόμενη πίεση από τους επενδυτές που πωλούν τις θέσεις τους και η συνεχιζόμενη ροή αρνητικών ειδήσεων για τη χώρα μπορεί να οδηγήσουν τα spreads σε ακόμα υψηλότερα επίπεδα, οδηγώντας σε μεγαλύτερη πτώση στις τιμές των ελληνικών ομολόγων. Επίσης, στο στάδιο αυτό, δεν μπορεί να αποκλειστεί ένα μεγάλο "sell-off", αν οι σημαντικές μεταρρυθμίσεις που προωθούνται δεν τύχουν της αποδοχής των Ελλήνων.

Σύμφωνα με τον διεθνή οίκο, οι περαιτέρω υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Ελλάδας είναι πιθανές και η έκτασή τους εξαρτάται από την επιτυχία της ελληνικής κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τις τεράστιες δημοσιονομικές προκλήσεις της.

Όσον αφορά στην κατάσταση της οικονομίας της χώρας, η UBS εκφράζει αμφιβολίες για το κατά πόσον η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης θα βρει στήριξη από τα συνδικαλιστικά όργανα και από τους ψηφοφόρους.

Η UBS "βλέπει" τρία σενάρια για την ελληνική οικονομία:

Το καλύτερο σενάριο

Ο διεθνής οίκος θεωρεί πως ένα επιθετικό πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, όπως αυτό της Ιρλανδίας, δεν είναι πιθανό για την Ελλάδα, καθώς οι αντιδράσεις από τα συνδικαλιστικά όργανα θα είναι ιδιαίτερα ισχυρές. Ωστόσο, από την πιστωτική άποψη, αυτό θα ήταν το καλύτερο σενάριο, παρά το μεγάλο κοινωνικό κόστος.

Το χειρότερο σενάριο

Τα παραδείγματα των αναδυόμενων αγορών δείχνουν ότι η αδυναμία αποπληρωμής χρέους μπορεί να είναι ο δρόμος προς την καταστροφή, όμως αυτό συνήθως συνοδεύεται από έντονη υποτίμηση του τοπικού νομίσματος. Η υποτίμηση ενισχύει την ανταγωνιστικότητα μιας χώρας και ως εκ τούτου έχει θετικά οικονομικά αποτελέσματα, διευκολύνοντας την ανάκαμψη. Ωστόσο, η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα έκανε την κατάσταση ακόμα χειρότερη, καθώς μπορεί να πυροδοτήσει ένα "ξεπούλημα" ελληνικών τραπεζών και τεράστιες πιέσεις hedging έναντι του νέου νομίσματος, το οποίο, ως συνέπεια, θα οδηγήσει σε εκτίναξη του ονομαστικού χρέους σε ευρώ του ιδιωτικού τομέα και, πιθανότατα, σε μια... πλημμύρα πτωχεύσεων. Η πτώχευση και η παραμονή στην ΟΝΕ προκειμένου να αναδιαρθρώσει το χρέος της θα μπορούσε να αποτελέσει εναλλακτική λύση για την Ελλάδα, όμως ο διεθνής οίκος θεωρεί πως αυτό δεν θα συνέφερε τα άλλα μέλη της ΟΝΕ και θα γινόταν αποδεκτό μόνο αν δεν υπήρχε άλλη λύση. Με βάση πρόσφατα έγγραφα της Ε.Ε., σημειώνει η UBS, δεν είναι δυνατόν να εξαναγκαστεί η Ελλάδα να φύγει από την ΟΝΕ

Το βασικό σενάριο

Η UBS θεωρεί πως η Ελλάδα το πιθανότερο είναι να εφαρμόσει ένα λιγότερο επιθετικό πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, με τη στήριξη της Ε.Ε. ή του ΔΝΤ. Εντούτοις, αυτή θα ήταν μια μακρά και επίπονη διαδικασία, με τα συνδικάτα και το κοινό να πιέζουν για άρση ορισμένων μέτρων, μόλις αρχίσουν να διαφαίνονται ενδείξεις οικονομικής ανάκαμψης. Έτσι, ο διεθνής οίκος θεωρεί πως η οικονομική στήριξη θα εξαρτηθεί από τη συμφωνία για τους δημοσιονομικούς στόχους, που θα ελέγχονται από κάποιον διεθνή οργανισμό. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την αναμενόμενη αντίδραση, αυτό είναι μάλλον απίθανο να αποτελέσει μονόδρομο, οδηγώντας σε αυξημένη μεταβλητότητα στα premiums του πιστωτικού ρίσκου.