Η μείωση του χρέους της Ελλάδας μέσω αναδιάρθρωσης, πιθανόν εντός του δεύτερου εξαμήνου του 2011, είναι η μόνη λύση που οδηγεί σε αποκατάσταση της φερεγγυότητας της χώρας, σημειώνει η Barclays. 

Όπως αναφέρει ο οίκος, αυτό θα επιτρέψει στην Αθήνα να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους και θα αποτρέψει περαιτέρω διάχυση της κρίσης στην ευρωζώνη. 

Αναφορικά με τις προτάσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι σχετικά με την ελληνική λύση, η Barclays σημειώνει τα εξής: 

Ένα εθελοντικό ή ημιεθελοντικό reprofiling του χρέους θα έχει ασήμαντη επίδραση στη φερεγγυότητα της χώρας. 

Οι φιλικές για την αγορά "επαναγορές χρέους", που εμφανίζονται ελκυστικές με βάση τις τρέχουσες αποτιμήσεις, θα έχουν ήπια επίδραση στο υπέρογκο χρέος της Ελλάδας, καθώς θα οδηγήσουν σε σημαντική αύξηση των τιμών των ομολόγων. 

Οι λύσεις που στοχεύουν απλώς στην παροχή ρευστότητας και δεν αποκαθιστούν τη φερεγγυότητα της χώρας είναι ανεπαρκείς. 

Εντέλει, σημειώνει ο οίκος, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα φερεγγυότητας της Ελλάδας, απαιτείται πλήρης διάσωση των πιστωτών της χώρας ή αναδιάρθρωση χρέους. 

Η Barclays σημειώνει ότι μια διάσωση βάσει της οποίας η Ε.Ε. αντικαθιστά το σύνολο του εκκρεμούς χρέους της Ελλάδας σε ομόλογα με κοινοτική εγγύηση και επιτόκιο περίπου 3,5% θα αποκαθιστούσε τη φερεγγυότητα της χώρας. Ωστόσο, επισημαίνει ότι μια τέτοια λύση είναι ιδιαίτερα δύσκολη πολιτικά και νομικά και ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί μόνο ως λύση έκτακτης ανάγκης. 

Πιο πιθανό σενάριο, κατά τη βρετανική τράπεζα, είναι η αναδιάρθρωση χρέους με μείωση του συνολικού εκκρεμούς χρέους της χώρας κατά περίπου 60% (ή 200 δισ. ευρώ). Μια τέτοια αναδιάρθρωση, εάν έπεφτε αποκλειστικά στους ώμους των ομολογιούχων, θα απαιτούσε εκτεταμένο "κούρεμα" με το ποσοστό ανάκτησης των αρχικών κεφαλαίων περίπου στο 20%. 

Μια αναδιάρθρωση με μοιρασμένο βάρος μεταξύ των ομολογιούχων και των επίσημων πιστωτών της Ελλάδας θα είναι η καλύτερη λύση, τονίζει, καθώς βοηθά στον περιορισμό του "ντόμινο". 

Για παράδειγμα, ένα "κούρεμα" κοντά σε αυτό που υποδηλώνεται από τις τρέχουσες αποτιμήσεις (περί το 50%) θα οδηγούσε σε καθαρή συμβολή των ιδιωτών περί τα 100 δισ. ευρώ και τα υπόλοιπα 100 δισ. θα μπορούσαν να προέλθουν από την Ε.Ε. μέσω του EFSF με μακροπρόθεσμο (20ετή) δανεισμό της Ελλάδας, σε επιτόκιο κοντά στο κόστος χρηματοδότησης του Tαμείου. 

Ωστόσο, υπογραμμίζει η Barclays, ακόμη και η αναδιάρθρωση ενδέχεται να αποδειχτεί ανεπαρκής για τον περιορισμό του "ντόμινο", εάν δεν συνοδευτεί από μέτρα όπως: 

- Την επέκταση του σκοπού του EFSF για να διενεργεί αγορές ομολόγων στη δευτερογενή αγορά και να παράσχει γραμμή χρηματοδότησης σε χώρες με προβλήματα ρευστότητας. 

- Τη μείωση των επιτοκίων στα δάνεια του EFSF σε επίπεδα οριακά υψηλότερα από το κόστος δανεισμού του. 

- Τη δημιουργία νέας γραμμής χρηματοδότησης από την ΕΚΤ για τις ελληνικές τράπεζες και τις τράπεζες της ευρωπεριφέρειας.