«Η Ελλάδα δεν μπορεί να σωθεί, είναι απλά μαθηματικά», δήλωσε σε συνέντευξή του στο εβδομαδιαίο περιοδικό Wirtschaftswoche ο αναπληρωτής αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών, Michael Fuchs.

«Η κυβέρνηση δεν έχει ούτε τη θέληση ούτε τον τρόπο για να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις», σημείωσε.

Σε συνέντευξή του στην ίδια εφημερίδα, ο Hermann Otto Solms, ειδικός σε θέματα οικονομικών ζητημάτων του κόμματος FDP, τόνισε ότι εάν οι ελεγκτές της τρόικας επικρίνουν την πρόοδο της Αθήνας, τότε δεν θα πρέπει να υπάρξει νέα βοήθεια προς την Ελλάδα, η οποία δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να φύγει από την νομισματική ένωση.

Ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo του Μονάχου, Χανς-Βέρνερ Ζιν, καλεί τη γερμανική κυβέρνηση να χορηγεί περαιτέρω βοήθεια σε χώρες της Ευρωζώνης, οι οποίες βρίσκονται σε κρίση, μόνο έναντι εγγυήσεων.

«Η Moody's επιβεβαίωσε το ΑΑΑ της Φινλανδίας, διότι η Φινλανδία ζήτησε να της δοθούν εγγυήσεις για τα δικά της δάνεια διάσωσης. Αυτή είναι η λύση και για τη Γερμανία» δήλωσε ο κ. Ζιν, επίσης στο περιοδικό «WirtschaftsWoche».


Έντονη κριτική δέχθηκε η Γερμανία από τον υπουργό Ευρώπης της Ισπανίας, Inigo Mendez de Vigo, που σε συνέντευξή του στην Bild προειδοποίησε το Βερολίνο να μην ξεχάσει τα τεράστια ποσά που έλαβε ως βοήθεια από άλλα κράτη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ ζήτησε από τη Γερμανία να δείξει μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική αλληλεγγύη στην αντιμετώπιση της κρίσης της ευρωζώνης.

Ο ίδιος ζήτησε να ενεργήσει η ΕΚΤ ώστε να βοηθήσει να μπει τέλος στην «παράνοια των υψηλών επιτοκίων για τα ισπανικά ομόλογα», και προειδοποίησε τους γερμανούς πολιτικούς να σταματήσουν να μιλούν τόσο πολύ για έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, διαφορετικά αυτό θα γίνει μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Ρέσλερ: Η τύχη των ελλήνων είναι στα χέρια τους

«Η μοίρα των Ελλήνων βρίσκεται στα χέρια τους» τονίζει ο αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας της Γερμανίας, Philipp Roesler, σε συνέντευξή του στη «Neue Osnabrucker Zeitung» και επαναλαμβάνει ότι η Γερμανία δεν μπορεί να βοηθά, όταν δεν υπάρχουν αντιπαροχές, όπως μεταδίδει το ΑΜΠΕ. Αρνείται δε ότι η καγκελάριος Μέρκελ τον έψεξε για τις πρόσφατες δηλώσεις του ότι «μια έξοδος της Ελλάδας έχει πάψει προ πολλού να τρομάζει».

«Όχι άλλες δικαιολογίες, παρακαλώ!» απαντά ο κ. Roesler σε ερώτηση σχετικά με την αντίδραση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στις δηλώσεις του. «Ευχαρίστως, μπορεί να μας πείσει όλους για τα αποτελέσματα της δουλειάς του, εφαρμόζοντας με συνέπεια τις συμφωνηθείσες μεταρρυθμίσεις, για παράδειγμα στη Διοίκηση και στη δημιουργία μιας αποτελεσματικής Υπηρεσίας για τους φόρους. Τίποτε δεν θα με ευχαριστούσε περισσότερο από αυτό. Στο υπουργείο μου, ωστόσο, είχαμε την εμπειρία του ότι η ελληνική κυβέρνηση υλοποίησε λίγα πράγματα. Αυτό επιβεβαιώθηκε και κατά τη διάρκεια και μετά το ταξίδι μου με τους εκπροσώπους της γερμανικής οικονομίας. Η μοίρα των Ελλήνων βρίσκεται τώρα στα χέρια τους» σημειώνει.

Ο κ. Roesler, πάντως, απορρίπτει τις εκτιμήσεις που θέλουν την Ελλάδα να δοκιμάζει την αντοχή του κυβερνητικού συνασπισμού στην Γερμανία και παραπέμπει στην έκθεση που θα συντάξει η τρόικα για την πορεία του ελληνικού προγράμματος. «Περιμένουμε όλοι την έκθεση της τρόικας και ουδείς δέχεται πιέσεις. Εκείνο που μετράει τώρα είναι μόνον ο απολογισμός των προσπαθειών της Ελλάδας. Και όσον αφορά τον γερμανικό κυβερνητικό συνασπισμό, έχουμε όλοι συνείδηση της ευθύνης μας για τη νομισματική σταθερότητα, τη συνοχή της Ευρώπης και τη διασφάλιση της ευημερίας και ενεργούμε με συνέπεια προς όλα αυτά».

Αναφερόμενος στην πρόσφατη αρνητική αξιολόγηση της προοπτικής της γερμανικής οικονομίας από τον οίκο Moody's, ο Philipp Roesler, αν και παίρνει αποστάσεις από τη θέση του Νομπελίστα Paul Krugman, ο οποίος έκανε λόγο για μια «διεφθαρμένη συμμορία ηλίθιων», εκτιμά ότι η επίδραση των οίκων αξιολόγησης στην αγορά σαφώς μειώνεται.

«Αποδείχτηκε ότι γνωρίζουν πολύ λίγα πράγματα, δεν βλέπουν τα πάντα και συχνά τα βλέπουν μονόπλευρα, δεν βοηθούν αρκετά. Έχει περάσει η εποχή που οι τρεις μεγάλοι αμερικανικοί οίκοι αξιολόγησης θεωρούνταν θεοί» καταλήγει και μιλάει για ένα «καρτέλ αξιολόγησης», ενώ τάσσεται υπέρ της λειτουργίας περισσότερων οίκων, ώστε να ενισχυθεί ο ανταγωνισμός. Δεν βλέπει, ωστόσο, πώς θα μπορούσε να βοηθήσει βραχυπρόθεσμα ένας ευρωπαϊκός οίκος αξιολόγησης, καθώς, όπως εκτιμά, η δημιουργία του θα αργούσε πολύ. Επιπλέον, «αν συμπράξουν τα ευρωπαϊκά κράτη, θα φανεί σαν να δημιουργείται εξάρτηση και γι' αυτό δεν θα τον αποδεχτεί η αγορά» προσθέτει.