Καμία απάντηση στα καυτά ερωτήματα που πηγάζουν από την ανάγνωση των οικονομικών της καταστάσεων δεν έδωσε στην απάντησή της η Ατλάντικ επιλέγοντας να πετάξει την … μπάλα στην εξέδρα.

Ενώ η εισηγμένη αποδέχεται ότι τα οικονομικά στοιχεία που χρησιμοποίησε το δημοσίευμα του Euro2day «έχουν αναφερθεί στην σημείωση 3.7 και 4.3 των ενδιάμεσων οικονομικών καταστάσεων», δεν κάνει λόγο για την ταμπακιέρα.

Από πού δηλαδή προήλθε η αύξηση των εξόδων διοίκησης κατά 26 εκατ. ευρώ σε ένα μόλις τρίμηνο; Πόσο άξιζαν τελικώς τα αποθέματά της και τι ζημιά έχει γράψει από την εκποίηση και την απομείωσή τους; Και τέλος πόσα λεφτά έχει εισπράξει από πωλήσεις καταστημάτων και τι μέρος απ αυτά χρησιμοποιήθηκε για εξόφληση πιστωτών της;

Αντ αυτού καταφεύγει και πάλι σε γενικότητες. Για παράδειγμα αναφέρει ότι προέβη σε μεταβίβαση του κινητού εξοπλισμού ορισμένων – ζημιογόνων όπως διευκρινίζει- καταστημάτων της προς πιστωτές της, «καταφέρνοντας με τον τρόπο αυτό την εξόφληση τεραστίων οφειλών της».

Τώρα πως γίνεται η Ατλάντικ να ισχυρίζεται ότι εξόφλησε "τεράστιες οφειλές" και οι υποχρεώσεις της προς προμηθευτές να παραμένουν στα 161 εκατ. ευρώ στις 30/9 από 200 εκατ. ευρώ στο τέλος του 2009 είναι κάτι που συνάδει με τα υπόλοιπα «μαγικά νούμερα»

Παραδέχεται πάντως ότι η συνέχιση της δραστηριότητάς της τελεί υπόπροϋποθέσεις καθώς έχει
κλονισθεί η δυνατότητα της να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της έναντι των προμηθευτών και των εργαζομένων σε αυτήν.