Tα όρια του μεταφυσικού αγγίζει η κατάρρευση της αλυσίδας σούπερ μάρκετ Atlantic, η οποία κατάφερε, κάνοντας τα αδύνατα δυνατά σε έναν από τους πλέον αμυντικούς κλάδους της αγοράς, να φτάσει στον πάτο του βαρελιού.

Η περίπτωση της εταιρείας αποτελεί χωρίς υπερβολή case study, αφού είναι μία από τις ελάχιστες στα παγκόσμια οικονομικά χρονικά αλυσίδες του οργανωμένου λιανεμπορίου τροφίμων που είδαν την πόρτα της εξόδου από την αγορά. Μία αναζήτηση στο Google θα σας πείσει για του λόγου το αληθές. Κι αυτό γιατί οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ, εν αντιθέσει με εταιρείες άλλων κλάδων, χαρακτηρίζονται μηχανές παραγωγής άμεσης ρευστότητας, γνωστές και ως cash cows.

Στην περίπτωση της Atlantic, όμως, τα πράγματα δεν πήγαν όπως θα ανέμενε κανείς ή όπως τα είχε παρουσιάσει η διοίκησή της τα τελευταία χρόνια. Δυστυχώς γι’ αυτήν και κυρίως για τους 3.500 προμηθευτές της, οι οποίοι χωρίς υπερβολή έχουν μείνει μετέωροι, τα προβλήματα είχαν ξεκινήσει πριν από την κρίση που μαστίζει την ελληνική αγορά και οικονομία την τελευταία διετία.

Απλώς η κρίση, σε συνδυασμό με τη διαμάχη των βασικών μετόχων, που έφτασε εκτός από τις αίθουσες των δικαστηρίων και στα έδρανα του ελληνικού κοινοβουλίου, επιτάχυνε τις εξελίξεις και έβγαλε τους σκελετούς της αλυσίδας από την ντουλάπα, και αυτούς τώρα καλούνται να διαχειριστούν οι προμηθευτές, οι εργαζόμενοι, το Δημόσιο και οι τράπεζες, δηλαδή όλοι αυτοί στους οποίους εξακολουθεί να οφείλει λεφτά η αλυσίδα.

--- Ένα επεισόδιο ακόμα

Βέβαια, για την ελληνική αλυσίδα το τελευταίο επεισόδιο στο σίριαλ -το τέλος του οποίου είναι προδιαγεγραμμένο- δεν έχει παιχτεί ακόμη. Ωστόσο, οι τελευταίες σκηνές -δηλαδή η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία θέτει τέλος στη διαδικασία συνδιαλλαγής του άρθρου 99- προδιαγράφουν την κατάληξη και το ζοφερό μέλλον όσων προμηθευτών αλλά και υπαλλήλων της έχουν ακόμη ανοιχτούς λογαριασμούς μαζί της.

Και είναι πολλοί: περίπου 3.500 προμηθευτές και σχεδόν 844 εργαζόμενοι. Σύμφωνα με πληροφορίες, από τους 3.500 προμηθευτές το 30%, δηλαδή πάνω από 1.000 στους οποίους έχει οφειλές η αλυσίδα, είναι μικρού και μεσαίου μεγέθους και δεν έχουν περιθώρια αντίδρασης ή εναλλακτικές λύσεις για να καλύψουν την τρύπα που τους αφήνει η Atlantic, με αποτέλεσμα κάποιοι εξ αυτών να απειλούνται με λουκέτο.

Αυτή η εξέλιξη θα προκαλέσει νέο φαύλο κύκλο προβλημάτων ρευστότητας, τα οποία, πέρα από τους προμηθευτές των προμηθευτών, δεν αποκλείεται να αγγίξουν και τις τράπεζες, οι οποίες θα δουν τα κόκκινα δάνεια να αυξάνονται και τα «φέσια» να μετακυλίονται στις ίδιες.

Σημειώνεται πως οι οφειλές στις εν λόγω εταιρείες, οι οποίες δραστηριοποιούνται κυρίως στην περιφέρεια, ανέρχονται, με βάση πληροφορίες, στο 30% των συνολικών οφειλών, δηλαδή είναι περισσότερες από 30 εκατ. ευρώ.

Βέβαια, η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την οποία γνωστοποίησε με ανακοίνωσή της στα μέσα της εβδομάδας η Atlantic, ήταν κάτι περισσότερο από αναμενόμενη, καθώς δεν επιτεύχθηκε η επιδιωκόμενη συνδιαλλαγή με τους πιστωτές της, αφού μόλις το 6,7% αυτών είχε συναινέσει στη συγκεκριμένη πρόταση.

Η αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα είχε κατατεθεί στις αρχές Ιουλίου του 2010 -η εταιρεία γνωστοποίησε την ενέργειά της αυτή μία εβδομάδα μετά, στις 14 Ιουλίου 2010-, ενώ την ίδια περίοδο είχε ανακοινώσει την πώληση της θυγατρικής της ΒΗΤΑ ΠΙ στην ΕΛΓΕΚΑ.

Η πώληση ήταν η αρχή της διάλυσης για την Atlantic, η οποία από τον περασμένο Αύγουστο έχει προχωρήσει σε πώληση των περισσότερων καταστημάτων της, με στόχο, όπως ανέφερε σε σχετικές της ανακοινώσεις, τη μείωση των υποχρεώσεών της και την ενίσχυση της ρευστότητάς της.

--- Αντιδράσεις

Το πρόγραμμα αυτό έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση των προμηθευτών της εταιρείας των οποίων οι απαιτήσεις δεν έχουν ικανοποιηθεί. Σοβαρές είναι και οι ενστάσεις τις οποίες προβάλλουν προμηθευτές, οι οποίοι σημειώνουν πως το business plan που είχε κατατεθεί από την Atlantic μαζί με την αίτηση συνδιαλλαγής δεν έχει καμία σχέση με αυτά τα οποία εν τέλει έγιναν όλους αυτούς τους μήνες.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι, εν αντιθέσει με όσα είχε επικαλεστεί η επιχείρηση για πώληση μεμονωμένων καταστημάτων, πλάνο αναδιάρθρωσης των λειτουργιών και του δικτύου της και παράλληλα το άνοιγμα νέων στρατηγικά τοποθετημένων (ανακοίνωση στις 31 Αυγούστου του 2010 με αφορμή τη δημοσίευση των εξαμηνιαίων αποτελεσμάτων της), δεν υλοποιήθηκε τίποτα.

Επιπροσθέτως, στην αίτησή της για την υπαγωγή της στο άρθρο 99, το περασμένο καλοκαίρι, η εταιρεία σημείωνε ότι «πρόκειται μέσω συγκεκριμένων και αποδοτικών μέτρων, που θα λάβει σύντομα, να αποπληρώσει τμηματικά τις οφειλές της».
 
Σε άλλο σημείο της αίτησης ανέφερε πως «σαφής πρόθεσή της είναι η πλήρης ικανοποίηση των πελατών - δανειστών της με τη μοναδική προϋπόθεση να δοθεί μία ευκαιρία σε αυτήν να τους ικανοποιήσει στο σύνολό τους, όμως στο πλαίσιο μιας διετούς ρύθμισης».