Την έντονη αντίδραση της Ιεράς Συνόδου προκαλεί το νομοσχέδιο για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου, κυρίως σε ό,τι αφορά στο ζήτημα της ταφής των νεκρών. Το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου έρχεται να συμπληρώσει τη φετινή νομοθετική ρύθμιση για την καθιέρωση της καύσης των νεκρών, ωστόσο μια πτυχή του νομοσχεδίου προκαλεί τη μήνιν της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Σύμφωνα με την υφιστάμενη διατύπωση του νομοσχεδίου, σε κάθε πολίτη θα παρέχεται η δυνατότητα όχι μόνο να επιλέγει ρητά τον τρόπο ταφής του (ταφή ή καύση), εφόσον δεν αντίκειται σε υγειονομικές διατάξεις και στην προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και τον τρόπο της κηδείας του.

Ωστόσο, η διατύπωση για τον ορισμό του είδους της κηδείας προσκρούει στα ήθη και στα έθιμα των θρησκευμάτων, καθώς υποχρεώνει τις χριστιανικές Εκκλησίες και τις άλλες θρησκευτικές κοινότητες να πειθαρχήσουν στη συμβολαιογραφική πράξη του θανόντος, με την οποία ορίζει ο ίδιος τον τρόπου που θέλει να κηδευθεί και να ταφεί.

Αυτή η γενική διατύπωση όμως δημιουργεί παράδοξα που αντίκεινται στα δόγματα και στους κανόνες των χριστιανικών Εκκλησιών και θρησκειών. «Για παράδειγμα κάποιος χριστιανός ορθόδοξος μπορεί με συμβολαιογραφική πράξη να ζητήσει μετά τον θάνατό του να του ψαλεί νεκρώσιμη ακολουθία σε Εκκλησία από ορθόδοξο ιερέα και στη συνέχεια το σώμα του να αποτεφρωθεί. Σε αυτή την περίπτωση, ο ιερέας είναι υποχρεωμένος να τηρήσει τα όσα προβλέπει η συμβολαιογραφική πράξη και μάλιστα υπό την απειλή κάποιου τυπολάτρη να υποβάλει ακόμα και μήνυση στον ιερέα που επέτρεψε κατά παράβαση του ορθόδοξου δόγματος την αποτέφρωση του νεκρού», σημειώνουν νομικοί κύκλοι που μίλησαν στο Real.gr.

Οι ίδιοι κύκλοι επισήμαναν και ένα ακόμα νομικό παράδοξο, κάπως ακραίο αλλά θεωρητικά δυνατό να συμβεί: «Έστω ότι υπάρχει ένας Έλληνας πολίτης μουσουλμανικού θρησκεύματος που επιθυμεί να ψαλεί νεκρώσιμη ακολουθία κατά τις προβλέψεις του Ισλάμ, αλλά αντί να ενταφιαστεί με το μουσουλμανικό έθος να αποτεφρωθεί, κάτι που απαγορεύεται ρητά από τον ισλαμικό νόμο. Σε αυτή τη -θεωρητική- περίπτωση τι θα γινόταν άραγε;» διερωτήθηκαν οι νομικές πηγές.

Κατά τη σημερινή της συνεδρίαση η ΔΙΣ εξέδωσε ανακοινωθέν στο οποίο υπογραμμίζει τη θέση της Εκκλησίας τόσο στο ζήτημα της κηδείας όσο και της ταφής των νεκρών, ενώ αποφάσισε τη σύσταση Επιτροπής, η οποία θα υποβάλει σχετική εισήγηση, ώστε να υπάρξει διαβούλευση της Εκκλησίας με τους αρμόδιους κρατικούς και αυτοδιοικητικούς φορείς.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η γλαφυρή περιγραφή του τρόπου αποτέφρωσης των νεκρών σωμάτων που περιγράφεται στο ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου, ο οποίος -κατά τη ΔΙΣ- δεν είναι αξιοπρεπής για τον νεκρό και δεν διακρίνει ιδιαίτερες διαφορές της σύγχρονης «αποτέφρωσης νεκρών» και της «διαδικασίας ανακύκλωσης απορριμμάτων». Σύμφωνα με την Ιερά Σύνοδο, η Εκκλησία θεωρεί το ανθρώπινο σώμα ως ναό του Αγίου Πνεύματος (Α’ Κορ. 6,19) στοιχείο της υποστάσεως του ανθρώπου, που έχει πλασθεί κατ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού (Γεν. 1,24) και για τον λόγο αυτό η ορθόδοξη χριστιανική παράδοση αντιμετωπίζει το νεκρό σώμα όχι ως «στερεό απόβλητο», όπως οι απολογητές της αποτέφρωσης, αλλά το περιβάλλει με σεβασμό και τιμή ως έκφραση αγάπης προς το κεκοιμημένο μέλος Της.

Παράλληλα, η Ιερά Σύνοδος επιτίθεται και κατά των κατά τόπους δήμων κατηγορώντας τους ότι «αντί να αντιμετωπίσουν τη λειτουργική κατάσταση των κορεσμένων ή προβληματικών κοιμητηρίων τους, σπεύδουν να δηλώσουν έτοιμοι για δαπάνες αγοράς οικοπέδων και εξοπλισμού για την εγκατάσταση κέντρων αποτέφρωσης, ουσιαστικά υπονοώντας ότι όποιος επιμένει στην παράδοση της ταφής, θα συνεχίσει να υφίσταται απαξιωτική μεταχείριση», υποστηρίζοντας ότι η λογική αυτή συνιστά «μεθοδολογία ακρωτηριασμού δηλαδή, αντί θεραπείας του προβλήματος, που διαιωνίζεται εκβιαστικά υπέρ της αποτέφρωσης, ώστε η τελευταία να διαφημίζεται ως δήθεν αξιοπρεπής για τον νεκρό και λιγότερο δαπανηρή ή μακάβρια για τους οικείους».