Μία παράσταση, δημουργικά ποικιλόμορφη και βασισμένη στην πολιτιστική συγγένεια των λαών της Ελλάδας και της Ρωσίας, είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν όσοι παραβρέθηκαν σε εκδήλωση στο Ρωσικό Πολιτιστικό και Επιστημονικό Κέντρο με την ονομασία «Βραδιά αφιερωμένη στην Ρωσική Τέχνη».

Το Πάντειο Πανεπιστήμιο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού) σε συνεργασία και την υποστήριξη του Ρωσικού Πολιτιστικού Κέντρου διοργάνωσαν τη σχετική βραδιά.

Στο πλαίσιο του έτους Ελλάδας-Ρωσίας ήρθαν στην επιφάνεια στοιχεία της ρωσικής τέχνης που δίνουν μαθήματα για τη ζωή, την κοινωνία και τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων.

Έγινε φανερό, ακόμη, ότι η ρωσική παράδοση είναι πολύ κοντά στην ελληνική, καθώς και οι δύο έχουν ένα στόχο διδακτικό με μία ψυχαγωγία υψηλή.

Όπως ανέφερε η Χαρίκλεια Τσοκανή, επίκουρη καθηγήτρια του Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου «η παράσταση έδρασε διδακτικά για όλους. Ήταν ευκαιρία η ψυχή μας να φτάσει σε ένα επίπεδο ώστε να ανοίξει και να δεχθεί όλα τα καλά πράγματα της ζωής μας».

Κεντρικό σημείο της εκδήλωσης ήταν η μουσικοθεατρική διασκευή του διηγήματος «Αλογίσιο Όνομα» του Αντόν Τσέχοφ με τη συμμετοχή της χορωδίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Για τον Αντόν Τσέχοφ η κ. Τσοκανή δήλωσε «Τα διηγήματα του Τσέχοφ έχουν μία ιδιότητα θεραπευτική. Βρήκα μεγάλη ανταπόκριση από τους συντελεστές τής σημερινής εκδήλωσης για να επιχειρήσουμε κάτι το πρωτότυπο, ανεβάζοντας μία θεατρική-οπερετική μορφή του διηγήματος. Ο Τσέχοφ είναι ο άνθρωπος που μας δείχνει τι στάση ακολουθούμε απέναντι στα μικρά και στα μεγάλα, πώς να αντιμετωπίζουμε τα αντίξοα. Για μένα ήταν η αφορμή για να γίνει, και στους μαθητές και στους χορωδούς μας, ένα μάθημα ζωής».

Μεταξύ άλλων έγινε αφήγηση επιστολής του Αντόν Τσέχοφ στον νεαρό αδερφό του Νικολάι (1886), μία παραλλαγή πάνω στο «Περιγιάλι το κρυφό» του Μίκη Θεοδωράκη σε στιλ Ραχμάνινοφ του Χρίστου Παπαγεωργίου, μία τετράφωνη χορωδιακή a capella σύνθεση του P.I. Τσαϊκόφσκι σε ποίηση M. Λερμόντοφ «Το χρυσό σύννεφο αποκοιμήθηκε», μία άρια του Μπόρις Γκοντούνοφ «Αντίο γιέ μου, πεθαίνω...» από την ομώνυμη όπερα του M. Μοϊσόρσκι (Moysosrgsky) σε λιμπρέτο βασισμένο στο αντίστοιχο έργο του A. Πούσκιν και για το τέλος το λαϊκό τραγούδι του Ιβάν Λαριόνοφ, 1860, «Καλίνκα».

Ο καθηγητής και αντιπρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, Νίκος Λέανδρος, παρευρισκόμενος στην εκδήλωση έκανε λόγο για τη συνεργασία του Παντείου με ρωσικά πανεπιστήμια, των μαθημάτων ρωσικών που γίνονται στο πανεπιστήμιο, αλλά και για την ευρύτερη συνεργασία με το Ρωσικό Πολιτιστικό Κέντρο που συνέβαλε στην επιτυχία της εκδήλωσης.

Πιο συγκεκριμένα είπε: «Θέλουμε να ευχαριστήσουμε το Ρωσικό Πολιτιστικό Κέντρο και όλους τους συντελεστές της παράστασης γι αυτό το απολαυστικό και πολύ σημαντικό έργο. Το αποτέλεσμα με ενθουσίασε καθώς γνωρίζω την ποιότητα της δουλειάς της χορωδίας. Ήταν μία πάρα πολύ πλούσια εμπειρία και ταυτόχρονα ένας συνδυασμός ελληνικής και ρωσικής τέχνης και δημιουργίας».

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ