Τις πρώτες 100 ημέρες μετά την ορκωμοσία και την ανάληψη των καθηκόντων του, την 26η Ιανουαρίου, συμπλήρωσε την Παρασκευή ο νέος ομοσπονδιακός πρόεδρος της Αυστρίας, ο 73χρονος Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν, ο οποίος στο σύντομο αυτό διάστημα φαίνεται πως αποδεικνύει καθημερινά την πίστη του στις αρχές και τις αξίες που εκπροσωπούσε σε όλη την προηγούμενη πορεία του, τόσο στην πολιτική, ως, μεταξύ άλλων, επί ένδεκα χρόνια αρχηγός των Αυστριακών Πράσινων, όσο και στην επιστήμη, ως πανεπιστημιακός δάσκαλος για περίπου σαράντα χρόνια.

Δύο στιγμές υπήρξαν κορυφαίες τις πρώρες αυτές 100 ημέρες της θητείας του Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν: αφενός η ομιλία του κατά την ορκωμοσία του στην Αυστριακή Εθνοσυνέλευση την 26η Ιανουαρίου, κι αφετέρου η ομιλία του τη 14η Φεβρουαρίου από το βήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου επέλεξε να κάνει την πρώτη του επίσημη επίσκεψη του στο εξωτερικό, εξαίροντας με τον τρόπο αυτό τη σημασία που του αποδίδει, ενώ οι επόμενες τέσσερις επισκέψεις του τον οδήγησαν στις γειτονικές με την Αυστρία χώρες.

Σημαδιακή ήταν η επισήμανση του κατά την ορκωμοσία πως ήλθε στην Αυστρία ως προσφυγόπουλο και τώρα είναι ο νέος ομοσπονδιακός πρόεδρος της, διαμηνύοντας πως θα είναι πρόεδρος για όλους τους πολίτες της χώρας ανεξάρτητα από την προέλευσή τους και δίνοντας με τον τρόπο αυτό το στίγμα της θητείας του τα επόμενα έξι χρόνια στο ύπατο αξίωμα.

Τονίζοντας τη σημασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως «χώρο της ειρήνης, της ελευθερίας και της ευημερίας, όπου δεν έχει θέση η βία στις σχέσεις μεταξύ των χωρών», είχε προειδοποιήσει για «τον κίνδυνο οι άνθρωποι να παρασυρθούν μέσα από απλουστεύσεις στον εθνικισμό και απομονωτισμό», ενώ έκανε έκκληση στην αποφασιστικότητα των πολιτικών της Ευρώπης για συμφιλίωση και ενότητα.

Με τη φράση «η Αυστρία είμαστε όλοι εμείς», ο Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν είχε υπογραμμίσει επανειλημμένα και με έμφαση, την ανάγκη για συνοχή στην κοινωνία, ανεξάρτητα από πού προέρχονται οι άνθρωποι της, απορρίπτοντας ταυτόχρονα οποιεσδήποτε διακρίσεις.

Από το ίδιο πνεύμα και την ίδια μαχητικότητα χαρακτηρίστηκε η εμφάνισή του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου διακηρύσσοντας την εμπιστοσύνη του σε «μια κοινή Ευρώπη στην οποία οι θεμελιώδεις αξίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελευθερία, η ισότητα και η αδελφοσύνη έχουν βαθιές ρίζες», δήλωσε «πεπεισμένος ότι η προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και η απόρριψη του άλλου, του ξένου, καθώς και ο περιορισμός των θεμελιωδών ελευθεριών από τα νέα τείχη και τους παλιούς εθνικισμούς δεν θα επιλύσει το πρόβλημα, αλλά αντιθέτως θα δημιουργήσει νέα».

Ο 73χρονος οικολόγος, πρώην καθηγητής οικονομικής επιστήμης του Πανεπιστημίου της Βιέννης και πρώην αρχηγός για ένδεκα χρόνια του κόμματος των Πράσινων, Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν, ως ανεξάρτητος υποψήφιος που υποστηριζόταν από τους Πράσινους, κέρδισε τον επαναληπτικό δεύτερο γύρο των αυστριακών προεδρικών εκλογών την 4η Δεκεμβρίου

Ο Βαν ντερ Μπέλεν συγκέντρωσε ποσοστό 53,8% έναντι 46,2% του αντιπάλου του, του υποψήφιου του ακροδεξιού εθνικιστικού Κόμματος των Ελευθέρων, υπαρχηγού του κόμματος και έως τώρα δεύτερου αντιπροέδρου της αυστριακής Βουλής, του Νόρμπερτ Χόφερ.

Με την ορκωμοσία του ο νέος ομοσπονδιακός πρόεδρος -ένατος κατά σειρά στη μεταπολεμική Αυστρία κι ο πρώτος οικολόγος στο ύπατο αξίωμα σε χώρα της Ευρώπης- ανέλαβε για τα επόμενα έξι χρόνια τα νέα καθήκοντά του ως διάδοχος του εδώ και δώδεκα χρόνια ομοσπονδιακού προέδρου της χώρας, του Χάιντς Φίσερ.
Κανονικά η ορκωμοσία του νέου προέδρου θα γινόταν την 8η Ιουλίου πέρυσι, όταν ολοκληρώθηκε η δεύτερη εξαετής θητεία του Χάιντς Φίσερ, αναβλήθηκε όμως και το αξίωμα παρέμεινε για έξι μήνες χωρίς κάτοχο, εξαιτίας της αμφιλεγόμενης ακύρωσης από το Αυστριακό Συνταγματικό Δικαστήριο την 1η Ιουλίου -κατόπιν της προσφυγής της ακροδεξιάς- του δεύτερου γύρου των προεδρικών εκλογών της 22ας Μαΐου του οποίου νικητής ήταν επίσης ο Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν.

Με την ορκωμοσία του νέου Αυστριακού ομοσπονδιακού προέδρου έκλεισε ο κύκλος των πλέον παράδοξων εκλογών που έχουν διεξαχθεί στην Αυστρία μετά το 1945 και σημαδεύτηκαν από αναβολές και συνολικά τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, για την ανάδειξη του προέδρου.

Για τις εκλογές αυτές υπήρξε επίσης και ο μεγαλύτερος σε διάρκεια στην ιστορία προεκλογικός αγώνας, συνολικά δώδεκα μηνών, που η αυστριακή Ακροδεξιά, χρησιμοποιώντας κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο, προσπάθησε να μετατρέψει σε αρένα.


ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ