Λεπτομερής κατάθεση Π. Παναγόπουλου για την απαγωγή του

Κατάθεση ενώπιον του τριμελούς εφετείου κακουργημάτων δίνει από το μεσημέρι ο εφοπλιστής Περικλής Παναγόπουλος, το οποίο συνεδριάζει στις φυλακές Κορυδαλλού για την απαγωγή του τον Ιανουάριο του 2009 από την συμμορία των κρατουμένων Βλαστού-Στεφανάκου.

Ο κ. Παναγόπουλος, φάνηκε ψύχραιμος και λεπτομερής στις περιγραφές του ενώ έδειχνε να έχει συγχωρήσει τους δράστες της απαγωγής του.

Ο εφοπλιστής, μέχρι στιγμής, έχει καταθέσει με κάθε λεπτομέρεια τα γεγονότα της απαγωγής του, ενώ αξιοσημείωτο είναι πως λίγο πριν την κατάθεση του, ένας εκ των κατηγορουμένων που έχει ομολογήσει πως είναι ένοχος για την υπόθεση, είπε προς τον κ. Παναγόπουλο ότι χαίρεται που τον βλέπει. Ανέφερε μάλιστα ο κατηγορούμενος ότι αν ήξερε τι άνθρωπος ήταν ο κ. Παναγόπουλος, τότε δεν θα ήταν εκεί σήμερα, ενώ ζήτησε ξανά συγνώμη για τις πράξεις του. Πήρε ωστόσο την απάντηση από τον πρόεδρο του δικαστηρίου, ο οποίος του είπε ότι θα ήταν καλή συμπεριφορά εκ μέρους του εάν επέστρεφε τα λύτρα (30 εκατ. ευρώ).

Ο κ. Παναγόπουλος, περιγράφοντας τη στιγμή της απαγωγής, ενώπιον του δικαστηρίου είπε πως ένα βαν έκλεισε το δρόμο του αυτοκινήτου του, άνοιξαν οι πόρτες του και βγήκαν τρεις κουκουλοφόροι με καλάσνικοφ, έσπασαν με βαριοπούλα το τζάμι του οδηγού και τον πέταξαν έξω από το αυτοκίνητο. Ο κ. Παναγόπουλος ανέφερε ότι εκείνη τη στιγμή τα έχασε, και ότι οι δράστες τον έβγαλαν από την θέση του και τον έβαλαν στο βαν, μαζί με τον οδηγό του, ενώ είπε πως έπειτα κατάλαβε ότι το αυτοκίνητο του το είχαν κλείσει και από την πίσω πλευρά. Στο βαν, οι απαγωγείς του πήραν ότι είχε πάνω του, ενώ ευχαρίστησε τον οδηγό του που έκανε ότι μπορούσε για να τον διατηρήσει στη ζωή.

Σύμφωνα με τον κ. Παναγόπουλο, μετά από μια διαδρομή 40 λεπτών, οι απαγωγείς τον οδήγησαν σε έναν ανοικτό χώρο, και τον έβαλαν στο πορτ παγκάζ ενός άλλου αυτοκινήτου, και έπειτα έκανε διαδρομή άλλης μιας ώρας. Είπε πως είχε την αίσθηση ότι περνούσαν από τούνελ, και όπως τόνισε, υπέθεσε πως ήταν στην Αθηνών-Πατρών.

Στο τέλος της διαδρομής, τον έβγαλαν από το πορτ παγκάζ, του κάλυψαν το κεφάλι, και τον πήγαν σε μια οικοδομή, που κάποια σημεία της ήταν καλυμμένα με ξύλο. Το μέρος ήταν δύο ορόφων, και στο κάτω μέρος έμεναν οι απαγωγείς του.

Περιγράφοντας τις στιγμές που πέρασε στα χέρια των απαγωγών του, είπε ότι ήταν αλυσοδεμένος συνέχεια, ενώ κάποιες φορές τον άφηναν να περπατάει για να μην πάθει θρόμβωση. Ανέφερε ότι τον κρατούσαν τρία άτομα, που του φερόντουσαν ευγενικά, και όταν έμαθαν ότι ήταν άρρωστος και χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή, του αγόρασαν χωριστά το κάθε φάρμακο, ώστε να μην γίνουν αντιληπτοί. 

Κατέθεσε επίσης ότι εκείνος έδειξε στους απαγωγείς του να μιλούν μόνο με τη γυναίκα του, ενώ αναφερόμενος στις συνθήκες κράτησης, είπε ότι αντιμετώπιζε προβλήματα, στα θέματα υγιεινής και διατροφής. Είπε ωστόσο ότι οι του πήγαιναν ότι ήθελε και ότι του είχαν ζητήσει να τους φωνάζει όλους με το όνομα «Χρήστος».