Σε «μάστιγα» τείνει να εξελιχθεί η νόσος Alzheimer

Αποκαλείται μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις στα ευρωπαϊκά συστήματα Υγείας και όχι άδικα. O λόγος για τη νόσο Alzheimer που είναι το τίμημα της σημαντικής αύξησης στο προσδόκιμο ζωής που έχει καταγραφεί τις τελευταίες δεκαετίες, σύμφωνα με το ΣΦΕΕ. Οι επενδύσεις στην έρευνα δε για τη νόσο Alzheimer είναι τεράστιες. Ενδεικτικό είναι πως για κάθε φάρμακο που διατέθηκε στην αγορά την περίοδο 1998 – 2014, αντιστοιχούσαν 30 ολοκληρωμένες κλινικές δομικές. Ευρήματα δε από νέες μελέτες αναμένεται να παρουσιαστούν μέσα στο 2018.

Όπως ήδη προαναφέρθηκε η νόσος Alzhiemer συνδέεται άρρηκτα με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Τελευταία στοιχεία αναφέρουν ότι ο πληθυσμός των πασχόντων από άνοια στην Ευρώπη είναι 10,5 εκατομμύρια, από τους οποίους το 60% έως 80% έχουν νόσο Alzheimer. Ο αριθμός αναμένεται να διπλασιαστεί τα επόμενα 35 χρόνια, εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού. 

Την ίδια στιγμή, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, η Ελλάδα έχει αναδειχθεί σε χώρα “υψηλού κινδύνου”. Το προσδόκιμο έχει φτάσει στα 81,1 έτη, από 75,3 που ήταν τη δεκαετία του '80. Η αρμόδια επιστημονική επιτροπή της Βουλής εκτιμά πως η μέση ηλικία αναμένεται να αυξηθεί έως το 2050 κατά 3,7 έως 5,5 έτη. Ωστόσο, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις, πρόσφατη μελέτη δείχνει πως η χώρα μας έχει χαμηλότερο επιπολασμό της νόσου κατά 4,6% σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.

Επί του παρόντος, οι υπάρχουσες θεραπείες κατά της νόσου Alzheimer στοχεύουν στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, τα οποία προκύπτουν από την εναπόθεση αμυλοειδών πλακών στον εγκέφαλο. Όμως, νέες θεραπείες βρίσκονται σε εξέλιξη και αφορούν ασθενείς στα πρώιμα στάδια της νόσου, στα οποία τα συμπτώματα δεν είναι αντιληπτά. Η χορήγησή τους καθυστερεί την παγίωση της νόσου, αποτρέποντας την εναπόθεση των πλακών. Γεγονός που είναι πολύ σημαντικό και για τους ασθενείς αλλά και το περιβάλλον που τους υποστηρίζει.

Οι παλαιότερες θεραπείες έχουν αποτέλεσμα σε ορισμένους ασθενείς και δρουν με σκοπό την επιβράδυνση του ρυθμού εμφάνισης των συμπτωμάτων, παρέχοντας προσωρινό αποτέλεσμα στους ασθενείς. Σε λίγο καιρό με την αλλαγή της θεραπευτικής προσέγγισης οι ασθενείς θα μπορούν να ζουν πιο ανεξάρτητα και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Επίσης θα μπορούν να διατηρούν τις γνωστικές τους ικανότητες και τα στοιχεία της προσωπικότητάς τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Να διαθέτουν, δηλαδή, περισσότερο χρόνο με τους φίλους και την οικογένειά τους. Ακόμη και μια μικρή καθυστέρηση στην εμφάνιση ή πρόοδο της νόσου του Alzheimer αναμένεται να έχει μεγάλη επίδραση στην ποιότητα ζωής των ασθενών, των οικογενειών τους και των φροντιστών τους, τονίζει ο ΣΦΕΕ.