των Ε. Ι. Βάρσου - Α.Ν. Καραλή *

Αφού μπήκε η καρδιά μας στη θέση της με τον Γενικό Δείκτη να επιβεβαιώνει ως στήριξη την περιοχή των 2.550 μονάδων και ν’ αντιδρά ανοδικά προς τις 2.650 μονάδες, φτάσαμε τώρα να χαμογελάμε πλατειά ατενίζοντας τις 2.700 και τις 2.800 μονάδες...

Ωστόσο αυτή η αίσθηση ανακούφισης που μετεξελίχθηκε σε εικόνα αυταρέσκειας και προωθείται σε μεγαλόστομη έκφραση υπεραισιοδοξίας, μπορεί εύκολα να μας οδηγήσει σε βραχυπρόθεσμους μπελάδες αν δεν προσέξουμε τη συναλλακτική δραστηριότητα, η οποία πεισματικά παραμένει χαμηλότερα των 200 εκατ. ευρώ.



Η αλήθεια είναι ότι με τις τράπεζες, τον ΟΠΑΠ τη ΔΕΗ και τον ΟΤΕ ”εξουδετερωμένους,” ο τζίρος δύσκολα θα μπορούσε να πλησιάσει τα προαναφερθέντα επίπεδα. Η κίνηση του Γενικού Δείκτη πάνω από τις 2.650 μονάδες στηρίχθηκε μάλλον στη μεσαία κεφαλαιοποίηση.

Συγκεκριμένα, ο FTSE 40 πραγματοποίησε την περασμένη εβδομάδα άνοδο 4,1% όταν ο FTSE 20 σημείωσε κέρδη 0,1% και ο Γενικός Δείκτης ανέβηκε κατά 0,9%. Ενδεικτικό του ότι η μεσαία κεφαλαιοποίηση ξύπνησε από το λήθαργό της και ενδεικτικό του γιατί ο τζίρος δεν μπορεί να ξεπεράσει τα 200 εκατ. ευρώ.

Η τιμή στόχος για τον FTSE 40, ο οποίος έχει ήδη επιβεβαιώσει σχηματισμό συνέχισης τάσης, βρίσκεται στις 2.350 μονάδες, 3,5% υψηλότερα από τα σημερινά επίπεδα.

Ο FTSE 20 και ο Γενικός Δείκτης έχουν ξεπεράσει τις αντιστάσεις τους αλλά τους λείπει το αποφασιστικό ξέσπασμα που θα επιβεβαιώσει την έξοδο από τους πρόσφατους σχηματισμούς συσσώρευσης και θα δώσει στόχο τις 1.550 μονάδες (+5,5%) για τον πρώτο και τις 2.800 μονάδες (+4,5%) για τον δεύτερο.

Η μετατόπιση του επενδυτικού ενδιαφέροντος από την υψηλή στη μεσαία κεφαλαιοποίηση έχει σίγουρα σχέση με τη σημαντική άνοδο που έχουν ήδη πραγματοποιήσει οι μετοχές του τραπεζικού κλάδου και τα λοιπά μη βιομηχανικά blue chips, αλλά δεν μπορεί ακόμη να μας πείσει ότι πρόκειται για μόνιμη κατάσταση, ή μεταβολή της στρατηγικής των χαρτοφυλακίων.

Μήπως πρόκειται για μια περιστασιακή αλλαγή τακτικής, καθώς έχουμε ήδη μπει στον τελευταίο μήνα του χρόνου και το ενδιαφέρον για μετοχές χαμηλότερων κεφαλαιοποιήσεων εντείνεται;

Ή μήπως πάλι, σε συνδυασμό με το περιλάλητο January Effect, που ”χτυπά” συνήθως τα ”χαμηλότερα στρώματα”, έχουμε μπροστά μας μια μονιμότερη αλλαγή τάσης με στόχο τον περιορισμό της ψαλίδας των αποδόσεων του 20άρη και του 40άρη σε ετήσια βάση;

Το θέμα που προκύπτει τώρα είναι αν αξίζει να τοποθετηθεί κανείς στη μεσαία κεφαλαιοποίηση. Δεδομένου ότι υπάρχει ρευστότητα στα χαρτοφυλάκια, θεωρούμε πως αξίζει με ορίζοντα τριμήνου και αν μέρος αυτής διοχετευθεί σε εταιρείες με καλά θεμελιώδη, ”θετικό” διάγραμμα, ικανοποιητική εμπορευσιμότητα, και θεσμικό (εγχώριο, ου μην αλλά και αλλοδαπό) ”φλερτ”.

Εν κατακλείδι, ωστόσο, δεν θα συνιστούσαμε στη δεδομένη χρονική στιγμή αναστροφή θέσεων από υψηλή σε μεσαία κεφαλαιοποίηση σε βαθμό τέτοιο που η έκθεση ενός χαρτοφυλακίου να είναι εντονότερη στα μεσαία και αυτό κυρίως διότι θεωρούμε πως τα μεσαία χαρτιά στην πλειοψηφία τους δεν πληρούν ακόμη τις προγραφείσες προϋποθέσεις και ειδικότερα την τελευταία.

Ο τελευταίος μήνας του χρόνου δεν είθισται να προσφέρει μεγάλες αποδόσεις, συνεπώς δεν μας βιάζουν και πολλά πράγματα. Στατιστικά, η μέση απόδοση του Γενικού Δείκτη ΧΑ κατά το μήνα Δεκέμβριο από το 1985 έως το 2003 ήταν μόλις +0,7%.

Αυτό που αξίζει, ωστόσο, να επισημάνουμε είναι πως η μέση διακύμανση (από υψηλό σε χαμηλό) του Γενικού Δείκτη κατά το μήνα Δεκέμβριο από το 1985 έως το 2003 ήταν της τάξεως του 15%.

Βάσει στατιστικής, λοιπόν, θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για διακυμάνσεις και αναταράξεις, μάλλον, παρά για ομαλή και απρόσκοπτη άνοδο.

Και ο νοών νοείτω. Και ο έχων ώτα, ακουέτω... Αυτά προς το παρόν. Κι ως συνήθως... οψόμεθα!!

* Ο Ε. Ι. Βάρσος είναι διευθύνων σύμβουλος της Merit ΑΧΕΠΕΥ και ο Α.Ν. Καραλής είναι χρηματιστηριακός εκπρόσωπος.