Στα αιτήματα του Κυριάκου Μητσοτάκη για εκλογές τον Σεπτέμβριο και της Φώφης Γεννηματά για «κάλπες εδώ και τώρα», η κυβέρνηση απαντά με μπλόφες και κινήσεις που επιτείνουν την αντιπολιτευτική σύγχυση.
Για παράδειγμα, το νομοσχέδιο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση («Κλεισθένης», καθιέρωση της απλής αναλογικής στις αυτοδιοικητικές εκλογές και «σπάσιμο» των μεγάλων περιφερειών Β' Αθηνών και Αττικής) προγραμματίσθηκε να ψηφιστεί από τη Βουλή στα τέλη Ιουνίου, ενώ ο αρχικός σχεδιασμός ήταν για εντός του Μαΐου.
Αυτό σημαίνει ότι θα παραμείνει ανοικτός ο νομοθετικά χρονικός προσδιορισμός των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2019, παρότι ο αρμόδιος υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης τονίζει ότι θα γίνουν στις 13 Οκτωβρίου του επόμενου έτους. Την ίδια ημέρα δηλαδή που, κατά τις διαρροές, θα στηθούν και οι εθνικές κάλπες.
Η παρατεινόμενη ασάφεια για τον χρόνο των αυτοδιοικητικών εκλογών αφήνει στους... σεναριογράφους την εξίσωση μόνο με μία σταθερά, αυτή της ημερομηνίας των ευρωεκλογών (26 Μαΐου 2019) και μεταβλητές τις άλλες δύο. Τροφοδοτώντας μεν την εκλογολογία αλλά στερώντας από τον αντίπαλο τον ακριβή σχεδιασμό των κινήσεων.
Ο φόβος για «το καλό χαρτί του Τσίπρα»
Σύμφωνα με κυβερνητικούς παράγοντες, πίσω από την εκλογολογία κρύβεται αφενός η σπουδή της ΝΔ και του Κινήματος Αλλαγής να «προλάβουν» τις δικαστικές εξελίξεις για τις μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς («Novartis και όχι μόνο») και, αφετέρου, ο φόβος για το τυχόν «καλό χαρτί» που θα εμφανίσει ο Αλέξης Τσίπρας τον Αύγουστο, κατά ή μετά την επίσημη λήξη της μνημονιακής οκταετίας.
Πέραν των μισθολογικών, εργασιακών και φορολογικών βελτιώσεων εννοούν «οτιδήποτε συζητά εν κρυπτώ η κυβέρνηση με τους συμμάχους εκ των Ευρωπαίων εταίρων» και, κυρίως, την «τύχη» των συντάξεων.
Τα υπονοούμενα κυβερνητικών στελεχών για «ίσως μετάθεση» των σκληρών μέτρων που ψηφίσθηκαν κατ' απαίτηση του ΔΝΤ για τη διετία 2019-2020, αλλά και η επισήμανση του κεντρικού διαπραγματευτή, υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου για «κάθε πράγμα στην ώρα του», εντείνουν, λένε, αυτό τον φόβο, παρότι η κυβέρνηση επισήμως αποφεύγει κάθε ευθεία και επίσημη αναφορά στο θέμα μέχρι να λήξει το πρόγραμμα.
Σ' αυτό το πλαίσιο, τα ίδια κυβερνητικά στελέχη σημειώνουν ότι κανείς δεν μπορεί να μαντέψει, αυτή τη στιγμή, ποιο θα είναι το κατάλληλο momentum για προσφυγή στις κάλπες.
Όπερ, ο φόβος του αιφνιδιασμού «θα παραμένει, θα... θολώνει την κρίση της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ και θα τους οδηγεί σε κινήσεις πανικού».
Ως δείγμα των τελευταίων ημερών εμφανίζουν την πρόταση της Φώφης Γεννηματά για εκλογές «εδώ και τώρα», που θα οδηγούσαν μαθηματικά σε διακοπή των συζητήσεων για έξοδο από το μνημόνιο και σε παράταση του δανειακού προγράμματος.
Συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ
Μέσα σ' αυτό το κλίμα, πληθαίνουν τα «ανοίγματα» κυβερνητικών παραγόντων στην εγχώρια σοσιαλδημοκρατία.
Ενδεικτική ήταν η παρουσία των Νίκου Βούτση, Νίκου Παππά, Δημήτρη Παπαδημούλη και Νίκου Ξυδάκη στην εκδήλωση που διοργάνωσε χθες το βράδυ ο Γιάννης Ραγκούσης σε κεντρική αίθουσα της Αθήνας.
Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως πλην του Συνταγματολόγου Γιάννη Σωτηρέλη, τάχθηκαν αμέσως ή εμμέσως υπέρ της μετεκλογικής συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ οι υπόλοιποι ομιλητές: ο καθηγητής του London School of Economics Νίκος Μουζέλης και ο καθηγητής του πανεπιστημίου Μακεδονίας Νίκος Μαραντζίδης.
Ο ίδιος ο κ. Ραγκούσης, πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ και στέλεχος του ΚΙΝΑΛ, προχώρησε και ένα βήμα περισσότερο, τονίζοντας ότι μία τυχόν συνεργασία του ΚΙΝΑΛ με τη ΝΔ στη μεταμνημονιακή περίοδο θα συνιστά προδοσία της παράταξης.