Περίπου 842 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υποφέρουν από χρόνιο υποσιτισμό. Σήμερα πάνω από 1 δισεκ. ανθρώπων πλήττονται από πείνα. Κάθε χρόνο λιμοκτονούν περίπου 3,1 εκατομμύρια παιδιά.Κατά μέσο όρο πεθαίνει ένα παιδί κάθε 10 δευτερόλεπτα. Συνολικά σε όλο τον κόσμο πεθαίνουν ετησίως περίπου 7 εκατομμύρια άνθρωποι από την πείνα.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Επισιτισμού υπολογίζει ότι το 40% της θνησιμότητας παιδιών κάτω των πέντε ετών οφείλεται στην ελλιπή σίτιση. Άλλωστε έχει αποκαλυφθεί ότι 100 εκατομμύρια παιδιά που δεν έχουν κλείσει τα πέντε είναι λιποβαρή. Πρώτα θύματα του υποσιτισμού είναι γυναίκες και παιδιά κάτω των πέντε ετών, σημειώνουν οι ειδικοί ενώ ο αριθμός των ανθρώπων που πεινούν στην υποσαχάρια Αφρική, καθώς και σε χώρες όπως η Ινδία, το Πακιστάν και η Ινδονησία είναι υπερβολικά υψηλός.
Τα τρόφιμα που παράγονται επαρκούν για θρέψουν τον παγκόσμιο πληθυσμό, λένε οι ειδικοί. Όμως η καλλιέργεια εκεί όπου υπάρχουν ανάγκες καθώς και η διανομή των τροφίμων παραμένουν ακόμα δυσεπίλυτα προβλήματα.
Τα αίτια του σκανδάλου της πείνας είναι και άλλα ακόμα: η λανθασμένη πολιτική αξιοποίησης πρώτων υλών, η πολιτική εισαγωγών-εξαγωγών που φέρνει σε εξαιρετικά δυσμενή θέση τους μικροκαλλιεργητές του νοτίου ημισφαιρίου είναι ορισμένα μόνο παραδείγματα που οδηγούν στην πείνα.Απο ειδικούς έχει επισημανθεί επίσης η άμεση σχέση ανάμεσα στην παραγωγή βιοκαυσίμων και στο φαινόμενο της παγκόσμιας πείνας.
Οι κυβερνητικές επιδοτήσεις για την καλλιέργεια καλαμποκιού, ζαχαροκάλαμου και ελαιοκράμβης με στόχο την παραγωγή βιοαιθανόλης και φυτικών λαδιών προοριζόμενων για βιοντίζελ, πρόσθεσε, είναι ένα από τα κύρια προβλήματα που πλήττουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. «Πρόκειται για μία πολιτική που οδηγεί στην παγκόσμια πείνα.Το 2010 η ΕΕ εισήγαγε 780 εκ. λίτρα αιθανόλης και 2,2 δις λίτρα βιοντίζελ. Ο βασικός προμηθευτής αιθανόλης ήταν η Βραζιλία, ενώ ακολουθούν Αίγυπτος, Βολιβία, Καμπότζη, Σουδάν και Γουατεμάλα. Χώρες που ανέλαβαν καλλιέργειες με σκοπό την παραγωγή βιοκαυσίμων, σταμάτησαν να καλλιεργούν σιτάρι και καλαμπόκι.
Πρόκειται για τις βασικές γι' αυτούς πηγές τροφίμων, η έλλειψη των οποίων είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των τιμών στα σιτηρά.Σήμερα οι μισοί από αυτούς που πλήττονται απο την πείνα είναι αγρότες στις αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίοι παράγουν τροφές, που προορίζονται κατά κύριο λόγο για αυτοκατανάλωση.
Ένα μερίδιο της ευθύνης αφορά και στους καταναλωτές στις ανεπτυγμένες χώρες.Οι ευρωπαίοι καταναλωτές, για παράδειγμα , μπορούν να κάνουν περισσότερα: Μπορεί να ενημερωθεί κανείς από πού προέρχονται τα προϊόντα.
Επίσης, το ζητούμενο είναι μια καταναλωτική συμπεριφορά που δεν οδηγεί σε σπατάλη πόρων. Γνωρίζουμε, για παράδειγμα, ότι χρειαζόμαστε 7 ή και 8 φορές περισσότερη τροφή για να έχουμε στο τέλος ένα κομμάτι κρέας.
Πηγή: Premium.paratiritis.gr