Η κορυφή του 2008 λίγο πάνω από το 1,6000, σήμανε το τέλος για τη μεγάλη ανοδική τάση του ευρώ έναντι του δολαρίου, αναφέρει η FXCM.

Έκτοτε, η ισοτιμία έχει εισέλθει σε καθεστώς μεγάλων διακυμάνσεων στα πλαίσια ενός μεγάλου πλάγιου σχηματισμού, ο οποίος αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στο εβδομαδιαίο γράφημα της ανάλυσης.

Μετά την κορυφή του 2008 είχαμε 4 μεγάλους κυματισμούς στα πλαίσια αυτού του μεγαλύτερου πλάγιου σχηματισμού.

Ο πρώτος καθοδικός κυματισμός οφειλόταν στη μαζική επιστροφή σε δολάρια με το ξέσπασμα της κρίσης των ενυπόθηκων δανείων. Στο δεύτερο ανοδικό κυματισμό όλο σχεδόν το 2009 είχαμε την ανοδική κίνηση του ευρώ και την πτώση του δολαρίου καθώς οι ανησυχίες για την Αμερικάνικη οικονομία κυριαρχούσαν στο προσκήνιο.

Στα τέλη του 2009 και τις αρχές του 2010 το ξέσπασμα της Ελληνικής κρίσης χρέους έστειλε το ευρώ από την περιοχή του 1,5100 στα επίπεδα του 1,1880 καθώς όλοι έβλεπαν την διάλυση της Ευρωζώνης και την κατάργηση του κοινού νομίσματος, διαμορφώνοντας έτσι ένα ακόμα κυματισμό (τον τρίτο).

Στα μέσα όμως του 2010 η κατάσταση άρχισε να σταθεροποιείται στην Ευρώπη με τις κινήσεις στήριξης και το ευρώ άρχισε να ανακτά τις απώλειές του, για να απογειωθεί λίγο αργότερα, καθώς η ανακοίνωση του δεύτερου γύρου ποσοτικής χαλάρωσης από τη FED έστειλε το δολάριο σε νέα χαμηλά σε σχέση με τα περισσότερα από τα βασικά νομίσματα για να συνεχιστεί η άνοδος του ευρώ μέχρι τα μέσα σχεδόν του 2011 όπου έφτασε κοντά στην περιοχή του 1,5000.

Από τον Μάιο και μετά, οι ανησυχίες για την κρίση χρέους στην Ευρώπη επανήλθαν στο προσκήνιο με την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, ενώ τα προβλήματα της χώρας μας έχουν οδηγήσει το ευρώ να διαμορφώνει χαμηλότερες κορυφές και χαμηλότερους πυθμένες χωρίς όμως ακόμα να έχει αντιστραφεί οριστικά η ανοδική τάση που οριοθετούσε τον τέταρτο ανοδικό κυματισμό από τα μέσα του 2010.

Αυτό λοιπόν που μας ενδιαφέρει είναι αν με τις κορυφές του Μαίου λίγο κάτω από το 1,5000 ολοκληρώθηκε ο τέταρτος ανοδικός κυματισμός που σημαίνει ότι θα πρέπει να προετοιμαστούμε για μια νέα πτωτική κίνηση αντίστοιχη των προηγούμενων (στα πλαίσια του μεγάλου πλάγιου σχηματισμού), η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει το ευρώ μέχρι την περιοχή του 1,2500 ή και χαμηλότερα.

Ξεκινώντας από την ανάλυση του συναισθήματος που κυριαρχεί στην αγορά σε σχέση με τα δύο βασικότερα νομίσματα παρατηρούμε ότι με δυσκολία θα μπορούσε να βρει κάποιος λόγους, σύμφωνα με τα υπάρχοντα πάντα δεδομένα, όπου θα συνηγορούσαν καθαρά υπέρ του ενός ή του άλλου.

Από τη μία πλευρά (της Ευρώπης) έχουμε την κρίση χρέους, την ασυμφωνία των μελών σε οτιδήποτε σημαντικό και τα προβλήματα της χώρας μας να βρίσκονται πάντα στο προσκήνιο.
Το θέμα της Ευρώπης και τα προβλήματά της νομίζουμε ότι έχουν υπεραναλυθεί και ότι δε χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση για τους κινδύνους που κρύβει η ανοδική πορεία του κοινού νομίσματος.

Από την άλλη (της Αμερικής) έχουμε τη FED να προειδοποιεί για την πιθανότητα ενός νέου κύκλου ποσοτικής χαλάρωσης, τις μεγάλες εταιρείες αξιολόγησης να προειδοποιούν για υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Αμερικής σε περίπτωση όπου δεν αυξηθεί το όριο χρέους και τους επενδυτές να αρχίσουν να νοιώθουν άβολα απέναντι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό για το δολάριο, καθώς θα έχανε το βασικό του ρόλο σαν καταφύγιο ασφαλείας.

Τα Αμερικάνικα ομόλογα θεωρούνται σαν τα πιο ασφαλή στον κόσμο και ένας κλονισμός της εμπιστοσύνης των μεγάλων επενδυτών απέναντι σε αυτά, θα οδηγούσε σε μαζικές ρευστοποιήσεις οδηγώντας το δολάριο ακόμα χαμηλότερα.

Κατά συνέπεια, όσον αφορά το συναίσθημα της αγοράς απέναντι στα δύο νομίσματα μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε σε μια φάση αναμονής για το τι θα "σκάσει" πρώτο.

Τα προβλήματα της Ευρώπης ή τα προβλήματα της Αμερικής; Η μεγάλη άνοδος του χρυσού και του ελβετικού φράγκου νομίζουμε ότι αντικατοπτρίζει τέλεια την παραπάνω εικόνα, καθώς οι επενδυτές αναζητούν εναλλακτικά μέρη για να τοποθετήσουν τα χρήματά τους.

Περνώντας στη διαγραμματική εικόνα τώρα, παρατηρούμε ότι μετά τις κορυφές του Μαίου η ισοτιμία έχει εισέλθει σε ένα πλαγιοκαθοδικό σχηματισμό χωρίς όμως να έχει οριστικοποιηθεί η αλλαγή της μεγαλύτερης ανοδικής τάσης που οριοθετεί την ανοδική κίνηση από τα χαμηλά του Ιουνίου του 2010.

Όπως μπορείτε να δείτε στο ημερήσιο γράφημα της ανάλυσης, το ανοδικό κανάλι που οριοθετεί τον μεγάλο ανοδικό κυματισμό βρίσκεται ακόμα εν ισχύ.

Η περιοχή του 1,3750-3800 είναι αυτή που οριοθετεί το κάτω μέρος του καναλιού και μια πιθανή καθοδική της διάσπαση θα έδειχνε ότι η ανοδική κίνηση έχει κατά πάσα πιθανότητα ολοκληρωθεί προετοιμάζοντάς μας για την περιοχή του 1,3400 σε πρώτη φάση και έπειτα για την κίνηση μέχρι την περιοχή του 1,2900-3000.

Οι χαμηλότερες κορυφές και πυθμένες που διαμορφώνονται μετά τις κορυφές του Μαίου, οριοθετούνται από ένα πτωτικό κανάλι, το οποίο φαίνεται τόσο στο ημερήσιο, όσο και στο 4ωρο γράφημα της ανάλυσης.

Μια επιπλέον ένδειξη λοιπόν για τη διαμόρφωση κορυφής και ενδεχόμενης αλλαγής της ανοδικής τάσης που κυριαρχεί από τα χαμηλά του Ιουνίου 2010, θα είναι η παραμονή των όποιων ανοδικών αντιδράσεων κάτω από το πάνω μέρος του ανοδικού καναλιού στην περιοχή του 1,4400-50. Η ένδειξη αυτή σε συνδυασμό με την καθοδική διάσπαση του 1,3750-3800 θα έδινε και την οριστική επιβεβαίωση για την αντιστροφή της τάσης.

Το εναλλακτικό σενάριο, θα έβλεπε τις τιμές να παραμένουν πάνω από την περιοχή του 1,3800 και την ανοδική διάσπαση του καναλιού. Σε αυτή την περίπτωση, όλα τα σενάρια παραμένουν ανοιχτά και θα αντιμετωπίσουμε την όλη κίνηση από τις κορυφές του Μαίου σαν ένα μεγάλο πλάγιο σχηματισμό από τη διάσπαση του οποίου θα πάρουμε ενδείξεις για τη μελλοντική κατέυθυνση της αγοράς.

Για την ώρα ακολουθούμε τις διακυμάνσεις εντός του πτωτικού καναλιού που έχει διαμορφωθεί από τις κορυφές του Μαίου, έχοντας στο νου ότι δεν υπάρχει σαφής κατεύθυνση στο συναίσθημα για το βραχυχρόνιο ορίζοντα. Προτιμούμε πάντως την προσέγγιση των αντιστάσεων για πωλήσεις.