Η είδηση ότι η κεντρική τράπεζα της Κίνας ήταν καθαρός αγοραστής στον χρυσό τους τελευταίους μήνες ενθάρρυνε τους οπαδούς του πολύτιμου μετάλλου, οι οποίοι είχαν πληροφορηθεί ότι οι κεντρικές τράπεζες της Ρωσίας και της Τουρκίας είχαν βγει πωλητές για να καλύψουν ανάγκες τους νωρίτερα.Όπως φαίνεται στο σχετικό διάγραμμα του Alex Drabowicz, η κεντρική τράπεζα της Κίνας αγόρασε σχεδόν 10 τόνους χρυσού τον Ιούνιο, σηματοδοτώντας τη μεγαλύτερη μηνιαία αγορά των τελευταίων 20 μηνών. Υπό αυτή την έννοια, αρκετοί θεώρησαν ότι η τιμή θα βρει στήριξη κοντά στις 4.000 δολάρια η ουγκιά.
Η ίδια είχε αγοράσει 60 τόνους το 2024 και 37 τόνους πέρυσι. Είχαν προηγηθεί φέτος οι πωλήσεις από την κεντρική τράπεζα της Ρωσίας με 34 τόνους και της Τουρκίας με 81 τόνους μέχρι τα τέλη Μαΐου που χάλασαν κάπως την εικόνα των κεντρικών τραπεζών, οι οποίες είναι αγοραστές.
Η κίνηση της κεντρικής τράπεζας της Κίνας ερμηνεύθηκε από πολλούς υπό το φως της «ευκαιρίας» που δημιούργησε η σημαντική πτώση της τιμής του χρυσού από τα υψηλά. Μια ματιά στα αποθέματα χρυσού κάθε χώρας να ρίξει κάποιος, θα διαπιστώσει ότι η Κίνα έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει για να πλησιάσει κάπως τις ΗΠΑ, όπως φαίνεται στο άλλο διάγραμμα.
Και όλα αυτά ενώ μαίνεται ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και η τιμή του πετρελαίου μπρεντ έχει ξεπεράσει τα 90 δολάρια το βαρέλι, συντηρώντας τις ανησυχίες για τον πληθωρισμό. Ο τελευταίος μαζί με το αυξανόμενο χρέος παγκοσμίως θεωρούνται οι βασικοί λόγοι για τον ευτελισμό των παραστατικών νομισμάτων (fiat currencies) εδώ και χιλιάδες χρόνια. Αν μάλιστα έχουμε ένα νέο γύρο εμπορικών διενέξεων των ΗΠΑ με τις άλλες χώρες, η κατάσταση θα επιδεινωθεί.
Για τους πιστούς οπαδούς του χρυσού, η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται εδώ και χιλιάδες χρόνια καθώς η αξία των νομισμάτων σε χρυσό έχει εξανεμισθεί. Μάλιστα δίνουν παραδείγματα όπως ο Pieter Borsje με πιο πρόσφατο το δολάριο, το οποίο αποκόπηκε από τον χρυσό το 1971. Τότε, μια ουγκιά είχε 35 δολάρια. Σήμερα, η αγοραστική δύναμη του δολαρίου έχει πέσει πολύ καθώς απαιτούνται 114 φορές περισσότερα δολάρια για να αγοράσει κάποιος μια ουγκιά χρυσού.
Από την άλλη πλευρά, ένα τυπικό αμερικανικό σπίτι κόστιζε 327 ουγκιές χρυσού το 1926 αλλά κοστίζει σήμερα 126 ουγκιές, αν και η τιμή του σπιτιού σε δολάρια έχει ανέβει κατακόρυφα.
Όμως, μια αγελάδα κοστίζει κάπου 0,5 με 1 ουγκιά χρυσού εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Δεν είναι μόνο το δολάριο. Το ρωμαϊκό δηνάριο πήγε από 100% ασήμι το 180 π.Χ. σε πολύ λίγο το 280 μ.Χ., χάνοντας αξία, σύμφωνα με τον Borsje.
Επίσης, ο λόγος του Dow Jones προς τον χρυσό ήταν 1 προς 1 το 1980, ανέβηκε στο 45 το 2000 και σήμερα είναι 1 προς 12. Για να επιστρέψει ο λόγος στο 1 προς 1, αυτό σημαίνει πτώση 90% των μετοχών τιμολογημένn σε χρυσό.
Ζούμε σε μια περίοδο που συντρέχουν σοβαροί λόγοι απαξίωσης των νομισμάτων υπό την έννοια ότι χάνουν σε αγοραστική δύναμη έναντι του χρυσού. Ταυτόχρονα, οι αποτιμήσεις των μετοχών είναι από απαιτητικές έως ακριβές. Σ’ ένα τέτοιο οικονομικό και γεωπολιτικό περιβάλλον, ο χρυσός προσφέρει εναλλακτική διαφοροποίησης χαρτοφυλακίου όπως τα τελευταία χιλιάδες χρόνια.
Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.