”Παρηγοριά στον άρρωστο” τα μέτρα για το ΧΑΑ

Τα δεινά της Σοφοκλέους δυστυχώς δεν περνούν με ”τεχνικής φύσεως” μέτρα, έστω κι αν αυτά είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Η αγορά έχει ανάγκη από ”ειδήσεις” και από δραστήρια οικονομική πολιτική. Τα υπόλοιπα συνιστούν άρνηση της... πραγματικότητας, υποστηρίζει ο Γιώργος Παπανικολάου.

Δημοσιεύθηκε: 19 Φεβρουαρίου 2002 - 15:05

”Παρηγοριά στον άρρωστο” τα μέτρα για το ΧΑΑ

Του Γιώργου Παπανικολάου

Εως και... άρνηση της πραγματικότητας φαίνεται να συνιστά η πρακτική που ακολουθείται από ορισμένους κύκλους, οι οποίοι συστηματικά καλλιεργούν ελπίδες για αναζωπύρωση της αγοράς, μέσα από μέτρα τα οποία είναι κατά κανόνα τεχνικής φύσεως.

Το γεγονός ότι η αγορά ”πάσχει” από ρευστότητα και εμπορευσιμότητα, οφείλεται κατά ένα μικρό μέρος στον εξαιρετικά μεγάλο αριθμό εισηγμένων εταιριών, σε σχέση με τα ελληνικά μεγέθη (πράγμα που σχεδόν όλοι αναγνωρίζουν) και δεύτερον, και σημαντικότερο, στην αποχή μεγάλου μέρους του επενδυτικού κοινού.

Η αποχή αυτή οφείλεται στη πορεία των τιμών, που με τη σειρά της επηρεάζεται κατά κύριο λόγο από την αδυναμία της κυβέρνησης και του δημόσιου τομέα να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της εποχής.

Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν παίζει πολύ μεγάλο ρόλο και η πρακτική πολυάριθμων εισηγμένων, που έσπευσαν να εκμεταλλευθούν συγκυριακά (για να μην πούμε... πειρατικά) και μόνο τα όσα τους πρόσφερε η Σοφοκλέους.

Οι διαρθρωτικές αλλαγές και οι ιδιωτικοποιήσεις ή... δεν γίνονται ή γίνονται με έναν τρόπο που πρωτίστως εξυπηρετεί εισπρακτικά και άλλης μορφής συμφέροντα, εκείνων που έχουν το... καρπούζι και το μαχαίρι.

Την ίδια ώρα διαπιστώνεται, ότι οι άλλοτε ”πολυδιαφημιζόμενες” επιχειρηματικές κινήσεις διαφόρων εισηγμένων, ουδέν σπουδαίο είχαν ως αποτέλεσμα.

Αφού λοιπόν η Σοφοκλέους χρησιμοποιήθηκε ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ, ως κρουνός χρηματοδότησης όσων είχαν τον τρόπο να χτυπήσουν τη πόρτα της, αλλά και ως πολιτικός ”βατήρας”, τώρα ψάχνουμε να βρούμε φάρμακα για να την εξυγιάνουμε, τα οποία όμως αφορούν κυρίως διαδικαστικού χαρακτήρα μέτρα.

Αυξήσαμε το ωράριο και μετά το ξαναμειώσαμε. Αλλάξαμε τους τρόπους κλεισίματος των μετοχών, κάναμε νέα κατηγοριοποίηση, θεσπίσαμε νέους δείκτες, φέρνουμε τώρα την εταιρική διακυβέρνηση.

Αν όχι όλα, σίγουρα τα περισσότερα μέτρα είναι γενικώς προς τη σωστή κατεύθυνση. Πράγματι, η Σοφοκλέους θα πρέπει να αποκτήσει όλους τους μηχανισμούς και τις ”δικλείδες” μιας ώριμης αγοράς. Ωστόσο η λήψη των μέτρων δεν φαίνεται να έχει ποτέ το σωστό timing, ούτε βεβαίως και μπορεί να υποκαταστήσει τον κυρίαρχο παράγοντα της αγοράς, τον οποίο φαίνεται ότι ορισμένοι θέλουν να ξεχνούν.

Την προσδοκία του κέρδους!

Αυτή άλλωστε η προσδοκία είναι που θα προσελκύσει και περισσότερους ξένους επενδυτές, οι οποίοι, όπως καλά γνωρίζουμε από το πρόσφατο παρελθόν... ”ξεχνούν” τις όποιες λειτουργικές αδυναμίες μας όταν υπάρχει ”πλούσιο γεύμα” και τις ξαναθυμούνται κατόπιν... εορτής!

Οταν πολλές από τις εισηγμένες παραπαίουν, όταν οι διαρθρωτικές αλλαγές και οι ιδιωτικοποιήσεις δεν προχωρούν παρά μόνον προσχηματικά, όταν εξαντλούμε τη χρηματική ”πηγή” της κεφαλαιαγοράς με συνοπτικές διαδικασίες, για να ”εξαγνίσουμε” κάποιες κατά γενική ομολογία λιγότερο ή περισσότερο προβληματικές επιχειρήσεις, τι μπορούμε να περιμένουμε;

Τι ελπίδες μπορεί να έχει μία αγορά, όταν, συστηματικά, τα όποια κέρδη έρχονται από μετοχές μικρής κεφαλαιοποίησης και εμπορευσιμότητας, όταν οι ίδιοι οι επενδυτές ”υποχρεούνται” να εναποθέσουν τις ελπίδες για απόδοση, στη δραστηριότητα κάποιων ”λόμπι”;

Κι όταν αντί οι διάφοροι ιθύνοντες να ασχολούνται με το πώς θα ενισχυθούν τα οικονομικά στοιχεία της οικονομίας, των επιχειρήσεων και κατ’ επέκταση των μεγάλων blue chip της Σοφοκλέους, προτιμούν να ανιχνεύουν τρόπους περαιτέρω περιθωριοποίησης της... περιφέρειας;

Η Σοφοκλέους αντανακλά σήμερα την κατάσταση στο ευρύτερο οικονομικο-πολιτικό περιβάλλον, κι αυτό δεν αλλάζει με οποιοδήποτε μέτρο ”τεχνικής” φύσεως, όσες ”κατηγοριοποιήσεις” κι αν γίνουν.

Ούτε βεβαίως και θα δώσουν λύση οι Ειδικοί Διαπραγματευτές στην πτωτική πορεία της ζήτησης και των τιμών. Αυτό σίγουρα εκφεύγει των καθηκόντων και των υποχρεώσεων που θα έχουν, εάν και όταν θεσμοθετηθεί η ύπαρξή τους στη Κύρια και την Παράλληλη Αγορά.

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.