Πόσο κοντά είμαστε σε έναν παγκόσμιο πόλεμο

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η πιθανότητα ενός παγκόσμιου πολέμου -κάτι το ανήκουστο πριν από μερικά χρόνια- σήμερα εμφανίζεται με ολοένα μεγαλύτερη συχνότητα στις δηλώσεις των δυτικών πολιτικών ,στρατιωτικών και αξιωματούχων στον τομέα της ασφάλειας. Αντανακλώντας αυτή την κατάσταση η Wall Street Journal έγραφε στις 15 Δεκεμβρίου:

«Ευρωπαίοι αξιωματούχοι για θέματα ασφάλειας σήμερα εκπέμπουν τακτικά ένα μήνυμα πού θα ήταν μάλλον αδιανόητο πριν από μια δεκαετία. Ετοιμασθείτε για σύγκρουση με την Ρωσία. Δεν περνάει μια εβδομάδα χωρίς κάποια ευρωπαική κυβέρνηση η στρατιωτικός η υπεύθυνος για θέμα τα ασφαλείας να μην κάνουν κάποια απαισιόδοξη ομιλία προειδοποιώντας το κοινό ότι βαίνουν προς πόλεμο με την Ρωσία. Πρόκειται για μία ριζική ψυχολογική αλλαγή για μία ήπειρο που ξανακτίσθηκε μετά από δύο παγκόσμιους πολέμους εκπέμποντας το μήνυμα της αρμονίας και της κοινής οικονομικής ευμάρειας»

Σε αυτό το πνεύμα η νέα διευθύντρια των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών Μπλέζ Μετρεβέλι υπογραμμίζει τον «αναθεωρητικό και επεκτατικό χαρακτήρα» της Ρωσίας.

Ο ανώτατος στρατιωτικός αξιωματούχος της Γαλλίας Φαμπιέν Μαντόν προειδοποιεί ότι μέχρι το 2030 θα δούμε «έναν πόλεμο υψηλής έντασης έξω από τα εθνικά σύνορα την Ευρώπη στον οποίο θα εμπλακεί η Γαλλία και οι ευρωπαίοι σύμμαχοι της». Μάλιστα ο Μαντόν προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και κάλεσε τους Γάλλους «να δεχθούν ότι μπορεί να χάσουμε παιδιά μας» στον επερχόμενο πόλεμο.

Στο ίδιο μοτίβο ο υπουργός άμυνας της Γερμανίας Μπόρις Πιστόριους απαιτεί ότι η Γερμανία μέχρι το 2028 θα πρέπει να είναι «πολεμικά προετοιμασμένη» και όχι απλά «αμυντικά προετοιμασμένη».

Τέλος ο επικεφαλής της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ ιταλός ναύαρχος Κάβο Ντραγκόνε δεν διστάζει να δηλώσει ότι «προληπτικές επιθέσεις θα πρέπει να θωρούνται αμυντικές πράξεις».

Αλλά δεν είναι μόνο οι στρατιωτικοί πού αναπαράγουν και μεταφέρουν το πολεμικό αφήγημα. Το ίδιο πράττουν και κορυφαίοι ευρωπαίοι πολιτικοί. Ετσι ο γερμανός καγκελάριος Φρέντριχ Μέρτζ παρομοιάζει τον πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας με την προσάρτηση της γερμανόφωνης Σουδητίας της Τσεχοσλοβακίας το 1938 από τον Αδόλφο Χίτλερ. Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Κερ Στάρμερ προειδοποιεί ότι «η επιθετικότητα του Πούτιν δεν σταματάει στην Ουκρανία».

Η πιθανότητα του πολέμου αυξάνεται ανάλογα με την έκβαση της σύγκρουσης στην Ουκρανία. Σύμφωνα με τον Γ Γραμματέα του ΝΑΤΟ και κορυφαίο κινδυνολόγο Μαρκ Ρούτε, μια νίκη της Ρωσίας στην Ουκρανία θα έφερνε τα στρατεύματα του Πούτιν στο Βερολίνο, στο Παρίσι και όπου αλλού μπορεί να σκεφθεί ο ανθρώπινος νούς.

Όπως ανέφερε σε ομιλία του στις 11 Δεκεμβρίου «η σύγκρουση είναι έξω από την πόρτα μας… μια σύγκρουση που θα φτάσει σε κάθε σπίτι, σε κάθε χώρο εργασίας, καταστροφή, μαζική κινητοποίηση, εκατομμύρια εκδιωχθέντες ,ευρύτατη δυστυχία και ακραίες απώλειες»

Όμως το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι δυτικές ελίτ έχουν υιοθετήσει ένα αφήγημα πού με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί στην ρήξη. Το πρόβλημα είναι επίσης ότι έχουν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό ιδεολογικό περιβάλλον πού καταδικάζει και στραγγαλίζει κάθε διαφορετική σκέψη.

Το μόνο πού μπορεί να ελπίζει κανείς είναι ότι οι φιλοπόλεμες ελίτ θα υποστούν εκλογικές ήττες -αν και ούτε αυτό εγγυάται ότι θα παραδώσουν την εξουσία.