Η τεχνητή νοημοσύνη και η ευκαιρία για μια γενιά... αρίστων

Οι θριαμβολογίες και οι καταστροφολογίες κυρίως, γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη δίνουν και παίρνουν. Και αυτό είναι φυσικό όταν μια τεχνολογία έχει επαναστατικό χαρακτήρα, που αφορά την ίδια την ανθρώπινη υπόσταση. Και στο επίπεδο αυτό η τεχνητή νοημοσύνη, φέρνει σημαντικές ανατροπές. Μια από αυτές, κατά τον Charles Gorintin είναι ο εκδημοκρατισμός της εξατομίκευσης.

Σε πολλές χώρες της Δύσης, υπολογίζεται ότι ένας στους πέντε μαθητές εγκαταλείπει το σχολείο. Επίσης είναι γνωστό ότι σε αναπτυγμένες χώρες, δεν είναι λίγοι οι πολίτες που περιμένουν εβδομάδες για να συμβουλευτούν έναν γενικό γιατρό.

Αυτές οι καθημερινές δυσκολίες δεν είναι αναπόφευκτες: η τεχνητή νοημοσύνη ανοίγει έναν άνευ προηγουμένου δρόμο προς τη μαζική αριστεία, όπου όλοι έχουν επιτέλους πρόσβαση σε ποιοτικές εξατομικευμένες υπηρεσίες.

Ας πάμε έναν αιώνα πίσω. Εξατομικευμένη ιατρική, εξατομικευμένη εκπαίδευση, εμπεριστατωμένες νομικές συμβουλές: όλα αυτά υπήρχαν, αλλά μόνο για τη μειοψηφία που μπορούσε να τα αντέξει οικονομικά. Δάσκαλος για τα παιδιά πολύ πλούσιων οικογενειών, προσεκτικός οικογενειακός γιατρός για τους προύχοντες, τεχνίτες για την κατασκευή κάθε αντικειμένου. Η αριστεία ήταν απαγορευτικά ακριβή.

Από τη μαζική τυποποίηση στην εξατομίκευση

Μετά ήρθε η Ford με την επαναστατική της υπόσχεση: «Οι πελάτες μπορούν να επιλέξουν το χρώμα του αυτοκινήτου τους, αρκεί να είναι μαύρο». Αυτό το αστείο κρύβει μια επανάσταση: τη μαζική τυποποίηση. Αγκαλιάζοντας την ομοιομορφία, έχουμε κάνει προσιτό αυτό που κάποτε προοριζόταν για λίγους.

Το δημόσιο σχολείο έτσι, προσφέρει το ίδιο πρόγραμμα για όλα τα παιδιά μιας χώρας στον αναπτυγμένο κόσμο. Το δημόσιο νοσοκομείο εγγυάται τη βασική περίθαλψη. Οι δημοτικές βιβλιοθήκες διαθέτουν τα ίδια βιβλία σε όλους.

Στις αναπτυγμένες βιομηχανικές κοινωνίες, αυτή η μαζικοποίηση ήταν μια τεράστια πρόοδος. Σε κάποια φάση όμως, έφτασε στα όριά της. Στα σχολεία, στα νοσοκομεία, στις κοινωνίες υπάρχουν ιδιαίτερες περιπτώσεις, που δεν υπάγονται σε τυποποιημένες υπηρεσίες.

Ένας δυσλεκτικός μαθητής, ένα θαύμα των μαθηματικών και ένα αλλόφωνο παιδί μοιράζονται την ίδια τάξη; Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε κάθε ασθενή διαφορετικά από τις θεραπείες; Η τυποποίηση έχει δημιουργήσει πρόσβαση, αλλά με το κόστος ενός μερικές φορές σκληρού μέσου όρου για όσους δεν ταιριάζουν στο καλούπι.

Όπως υπογραμμίζει και κορυφαίος σύμβουλος επιχειρήσεων, ο Charles Gorintin, η τεχνητή νοημοσύνη λύνει επιτέλους αυτή την εξίσωση που φαινόταν άλυτη. Για πρώτη φορά στην ιστορία, μπορούμε να συνδυάσουμε την εξατομίκευση του δασκάλου στο επίπεδο του δημόσιου σχολείου. Κατασκευασμένο κατά παραγγελία στην τιμή του έτοιμου ενδύματος.

Αριστεία για όλους: Πάρτε την εκπαίδευση. Το 1999, ο Τζόζεφ Στίγκλιτς έγραψε: «...Σήμερα, ένα παιδί, οπουδήποτε στον κόσμο, που έχει πρόσβαση στο Ιντερνέτ έχει περισσότερες γνώσεις από ένα παιδί στα καλύτερα σχολεία των βιομηχανικών χωρών πριν από ένα τέταρτο του αιώνα...».

Η ΤΝ ως εργαλείο πραγματικής ισότητας

Η τεχνητή νοημοσύνη προχωρά απείρως περισσότερο από την απλή πρόσβαση στα δεδομένα. Προσφέρει αυτό που κανένα σύστημα μαζικής εκπαίδευσης δεν μπόρεσε ποτέ να προσφέρει: εξαιρετικά εξατομικευμένη υποστήριξη.

Η τεχνητή νοημοσύνη έχει τη δυνατότητα να εντοπίσει αμέσως πού σκοντάφτει κάθε μαθητής. Προσαρμόζει τον ρυθμό του, αναδιατυπώνεται διαφορετικά για όσους δεν καταλαβαίνουν και προσφέρει πιο σύνθετες προκλήσεις σε όσους βαριούνται. Ανιχνεύει ότι ένα παιδί μαθαίνει καλύτερα μέσω οπτικών, ένα άλλο μέσω της αφής. Αυτό που απαιτούσε έναν απαγορευτικά ακριβό δάσκαλο είναι τώρα διαθέσιμο σε όλους, σχεδόν δωρεάν, κατά βούληση.

Ο Benjamin Franklin είπε ήδη: «Μια επένδυση στη γνώση πληρώνει το καλύτερο συμφέρον». Αλλά για αιώνες, μόνο οι πλούσιοι μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά αυτή την επένδυση. Ιδιαίτερα μαθήματα, μεγάλα σχολεία, δίκτυα επιρροής: η αριστεία βάθυνε τις ανισότητες αντί να τις γεμίσει.

Η τεχνητή νοημοσύνη αντιστρέφει αυτή τη λογική. Δεν ισοπεδώνεται με την τυποποίηση, ανεβαίνει από την κορυφή με την εξατομίκευση. Αυτή είναι μια εξέλιξη στην ίδια την αντίληψή μας για την ισότητα.

Για δύο αιώνες, ισότητα σήμαινε «να δίνεις το ίδιο σε όλους». Από εδώ και πέρα, μπορεί να σημαίνει «να δίνεις σε όλους αυτό που χρειάζονται». Η ομοιομορφία γίνεται εξατομίκευση. Η τυπική ισότητα γίνεται πραγματική ισότητα.

Φυσικά, αυτό το τεχνο-ανθρωπιστικό όραμα δεν θα πραγματοποιηθεί αυτόματα. Απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση σε πολλά μέτωπα. Πρώτον, να διασφαλιστεί η έξυπνη υιοθέτηση αυτών των τεχνολογιών για να αποτραπεί η δημιουργία νέων ψηφιακών χασμάτων. Δεύτερον, διατηρήστε μια αυστηρή αξιολόγηση αυτών των συστημάτων. Τέλος, να διατηρήσουμε αυτό που συνθέτει την ουσία του ανθρώπου: ενσυναίσθηση, ηθική κρίση, δημιουργικότητα.

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά ένα ισχυρό μέσο για έναν ανθρωπιστικό στόχο: να επιτρέψει σε κάθε άτομο να αναπτύξει πλήρως τις δυνατότητές του. Όπως υπενθύμισε ο Albert Jacquard, «κάθε μαθητής έχει δικαίωμα στη συνεισφορά της γνώσης και του προβληματισμού που θα τον βοηθήσουν σε αυτό που είναι το καθήκον της ζωής του: να γίνει αυτός που επιλέγει να είναι». Η τεχνητή νοημοσύνη μας δίνει τα εργαλεία για να μετατρέψουμε αυτό το θεωρητικό δικαίωμα σε απτή πραγματικότητα.

«...Βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας νέας εποχής στην οποία η αριστεία δεν είναι πλέον προνόμιο μιας πλούσιας μειοψηφίας, αλλά καθολικό δικαίωμα. Μια εποχή όπου η εξατομίκευση δεν είναι πλέον συνώνυμη με την πολυτέλεια, αλλά με τη δικαιοσύνη. Μια εποχή κατά την οποία η τεχνολογία, σωστά κατακτημένη, γίνεται το όργανο της πραγματικής ισότητας ευκαιριών.

Η μαζική αριστεία δεν είναι ένα μακρινό όνειρο, είναι μια πραγματικότητα που μπορούμε να φτάσουμε. Εναπόκειται σε εμάς να την καθοδηγήσουμε προς τη σωστή κατεύθυνση...», τονίζει ο Charles Gorintin συνιδρυτής και επικεφαλής τεχνικός διευθυντής της Alan New Health Insurance.