Χρηματιστήριο και πολιτικοί

Η προσφυγή στη δικαιοσύνη και η τήρηση αποστάσεων, όπως επιχειρεί η κυβέρνηση, δεν επιλύει το πρόβλημα που προέκυψε από τις αποκαλύψεις του συγκροτήματος Κουρή, επισημαίνει ο Αντώνης Κεφαλάς, θέτοντας ταυτόχρονα 4 καυτά ερωτήματα που χρήζουν άμεσης απάντησης.

Δημοσιεύθηκε: 12 Μαΐου 2003 - 19:56

του Αντώνη Κεφαλά*

Η κυβέρνηση έχει επιχειρήσει να αντιμετωπίσει την εξαιρετικά αρνητική ατμόσφαιρα που έχουν δημιουργήσει οι ”αποκαλύψεις” συγκεκριμένου εκδοτικού οργανισμού, κινούμενη πάνω σε δύο άξονες κυρίως:

* Ο πρώτος είναι οι συνεχείς προσφυγές στη δικαιοσύνη. Μπορεί η τακτική αυτή να δείχνει ”αθωότητα”, αλλά τελικά το μόνο που κάνει είναι αφενός να αποφεύγονται οι ξεκάθαρες εξηγήσεις, αφετέρου να μετατίθεται το όποιο προσωπικό, αλλά και ευρύτερα πολιτικό πρόβλημα στο απώτερο μέλλον.

* Ο δεύτερος είναι να δημιουργούνται αποστάσεις από το πρόβλημα, είτε με τη θέση του πρωθυπουργού ότι οφείλουμε να στρέφουμε την προσοχή μας στην ελληνική προεδρία και τις επιτυχίες της εξωτερικής πολιτικής, είτε με τη στράτευση αλώβητων πολιτικών προσώπων (βλέπε π.χ. Παπανδρέου και Σκανδαλίδη μεταξύ άλλων), τα οποία χρησιμοποιούν το απόθεμα καλής θέλησης και αποδοχής που έχουν από το κοινό, ώστε να πείσουν πως δεν συμβαίνει τίποτα περισσότερο από μία διαμάχη ενός εκδότη με το κυβερνητικό κατεστημένο.

Το πρόβλημα είναι ότι με τις μεθόδους αυτές ούτε ικανοποιείται το λαϊκό αίσθημα ούτε και αντιμετωπίζεται το πραγματικό και ουσιαστικό πρόβλημα της εμπλοκής πολιτικών προσώπων στο χρηματιστήριο.

Το θέμα δεν είναι αν μερικά πολιτικά πρόσωπα έβγαλαν λεφτά τη στιγμή της ανόδου το 1999, αλλά:

* Πώς τα έβγαλαν, δηλαδή με βάση ποια πληροφόρηση και με τι ποσά επένδυσης;

* Πόσο έμειναν στην αγορά, πότε ακριβώς έφυγαν και με βάση ποια πληροφόρηση και απόφαση;

* Ποιες ήταν οι σχέσεις τους με τις εταιρείες στις οποίες επένδυσαν και ποιες παρέμειναν στη συνέχεια;

* Σε ποιες επιχειρηματικές αποφάσεις και σε ποια επιχειρηματικά αιτήματα είχαν ανάμιξη;

Αν η κυβέρνηση δεν απαντήσει στα ερωτήματα αυτά, θα παραμείνει η αίσθηση που έχει καλλιεργηθεί, ότι δηλαδή πολλά μέλη του ΠΑΣΟΚ (κι αν στην ιστορία αυτή εμπλέκονται στελέχη της Νέας Δημοκρατίας το ίδιο ακριβώς ισχύει και γι’ αυτά) πλούτισαν εκμεταλλευόμενα τη θέση τους, την επιρροή τους και ”ειδικές” γνώσεις που διαφορετικά δεν θα είχαν.

Κι ας προσπαθεί γενναία -αλλά μάταια- ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας να περάσει το μήνυμα πως σχεδόν όλα τα προβλήματα θα λυθούν με την εταιρική διακυβέρνηση. Αυτή είναι μία απαραίτητη αλλά όχι ικανή προϋπόθεση.

Και, πάντως, δεν θα λειτουργήσει αποτελεσματικά στην Ελλάδα, μετά το τεράστιο λάθος της υποχρεωτικής εφαρμογής των αρχών της. Αυτή η τακτική απλώς θα οδηγήσει στην εφεύρεση μεθόδων καταστρατήγησης των αρχών και προσήλωσης στο γράμμα του νόμου, ενώ επιπλέον θα στερήσει από το επενδυτικό κοινό την ευκαιρία να διακρίνει ανάμεσα σ’ εκείνες που εφαρμόζουν τις αρχές της εταιρικής διακυβέρνησης -και να τις επιβραβεύσει- και εκείνες που δεν τις ακολουθούν για να τις τιμωρήσει με απώλεια του σχετικού premium.

Εξάλλου, για την αναλγησία που βαρύνει την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, και ειδικά τον πρόεδρό της, καθώς και πολλά μέλη του διοικητικού συμβουλίου του Χρηματιστηρίου Αθηνών δεν θα μιλήσουμε ξανά.

Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει ποτέ η ευαισθησία της παραίτησης, αλλά κυριαρχεί η κατοχή της θέσης με κάθε κόστος. Αλλά το παιγνίδι που παίζεται σε βάρος των επενδυτών έχει πλέον ξεπεράσει κάθε όριο. Και η κοροϊδία που επιχειρείται με την κατηγοριοποίηση των μετοχών σε δύο ταχύτητες, είναι ένα ακόμη δείγμα της αναλγησίας αυτής.

Μία ανακοίνωση του Χ.Α. στα τέλη Μαρτίου αναφορικά με τις λογιστικές καταστάσεις αναδεικνύει το παιγνίδι που παίζεται. Συγκεκριμένα, επικαλείται τον Ν 2190/20 και το άρθρο 5§4γ του Π.Δ. 350/85, για να δικαιολογηθεί η έλλειψη ομογένειας στις οικονομικές καταστάσεις ως προς τις επιμέρους λογιστικές αρχές που χρησιμοποιούνται.

* Μερική αναδημοσίευση από το φύλλο του ”Μετόχου” που κυκλοφόρησε στις 9 Μαίου 2003.

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.