Λείπει η ολοκληρωμένη πολιτική

Την απουσία ολοκληρωμένης πολιτικής στον τομέα των μεταρρυθμίσεων επισημαίνει ο Αντώνης Κεφαλάς, αναφέρομενος, μεταξύ άλλων, στον τομέα της γραφειοκρατίας, στην ανύπαρκτη διασύνδεση του ιδιωτικού τομέα με τα πανεπιστήμια, αλλά και στην αναιμική κρατική δαπάνη για έρευνα και ανάπτυξη.

Δημοσιεύθηκε: 16 Φεβρουαρίου 2006 - 08:32

του Αντώνη Κεφαλά

Καλή η διαδικασία της αναδιάρθρωσης. Καλή, απαραίτητη, και η χώρα μας την υφίσταται με μεγάλη καθυστέρηση, την οποία και πληρώνουμε και θα πληρώνουμε ακριβά για πολύ καιρό ακόμη.

Θα οφείλαμε, τουλάχιστον, να φροντίσουμε με μεγαλύτερη διορατικότητα και αποφασιστικότητα -με μικρότερη ανοχή για το πολιτικό κόστος- να προωθήσουμε εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που θα έβγαζαν από τα κυριολεκτικά τραγικά αδιέξοδα που περιγράφουν με τεχνοκρατική ουδετερότητα οι δείκτες του ΟΟΣΑ.

Είναι αλήθεια ότι κάποια νομοθετικά βήματα έχουν γίνει. Αλλά στην πράξη, σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει. Το περίφημο one-stop-shop (ΕΛΚΕ) εξακολουθεί να σπαταλά τον καιρό των επενδυτών. Η προσφυγή σε ανώτατα κυβερνητικά κλιμάκια για να ξεσκαλώσει μία επένδυση εξακολουθεί να είναι πάγια ανάγκη.

Η αυτόνομη διεύρυνση του νομικού ρόλου του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο ερμηνεύει οικονομικά γεγονότα με βάση συχνά απαρχαιωμένους νόμους, εξακολουθεί να καθυστερεί -για να μην πούμε να καταστρέφει- σημαντικά επενδυτικά σχέδια.

Η γραφειοκρατία είναι αμίμητη και πανίσχυρη. Ο νόμος περί ανωνύμων εταιρειών απόλυτα παρωχημένος. Η διασύνδεση του ιδιωτικού τομέα με τα πανεπιστήμια περίπου ανύπαρκτη. Η κρατική δαπάνη για έρευνα και ανάπτυξη καθηλωμένη στα... Τάρταρα.

Το ενδιαφέρον του ιδιωτικού τομέα για R&D εξαιρετικά περιορισμένο - και όσοι το δοκίμασαν το πλήρωσαν ακριβά. Και ο εκσυγχρονισμός των κρατικών κέντρων ερευνών ούτε που συζητείται καν.

Είναι σαφές ότι η κατάσταση πρέπει να αλλάξει. Τα λόγια δεν επαρκούν και οι πράξεις μέχρι σήμερα είναι περιορισμένες και ουσιαστικά ελάχιστα αποτελεσματικές. Το πρόβλημα, όμως, δεν αντιμετωπίζεται με την ένταξη στα διάφορα κοινοτικά προγράμματα, ένταξη που συχνά χρησιμοποιείται για την αποκόμιση κερδών ή για τη δικαιολόγηση σπατάλης.

Αυτό που απαιτείται είναι μία ολοκληρωμένη και top down, όπως λένε στην Ευρώπη, πολιτική, η οποία θα αντιμετωπίσει συνδυασμένα και καθοριστικά το πρόβλημα της ίδρυσης και χρηματοδότησης νέων επιχειρήσεων και την ανάγκη να αυξηθεί σε ριζικά επίπεδα η δαπάνη και του Δημοσίου και του επιχειρηματικού κόσμου για R&D. Η ευθύνη που βαρύνει και τους δύο είναι ιστορική.

* Αναδημοσίευση από το φύλλο 412 της εφημερίδας ”Μέτοχος & Επενδύσεις”

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.