Ηταν στραβό το κλήμα για τους long -μετά την ενίσχυση του ενδεχομένου αύξησης των επιτοκίων στις ΗΠΑ κατά 75 μονάδες- καθώς η Fed αναγκάζεται να ακολουθήσει επιθετικότερη πολιτική για να διαχειριστεί το χειρότερο πρόβλημα πληθωρισμού εδώ και σαράντα χρόνια (*).

Ηρθε και το εκλογικό αποτέλεσμα στον δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών στη Γαλλία για να επιτείνει τον βαθμό αβεβαιότητας σε μία ιστορική (μεταπολεμικά) συγκυρία για τη Γηραιά Ήπειρο.

Στις αγορές ενισχύεται η εκτίμηση όσον αφορά στην αποτελεσματικότητα διαχείρισης της κατάστασης με συμβατικούς τρόπους, δεδομένου ότι ο υψηλός πληθωρισμός, για μακρύ χρονικό διάστημα, έχει δραματική επίπτωση σε οικονομία/κοινωνία.

«Καταρράκτης» πωλήσεων σε μετοχές και ομόλογα διεθνώς, με τα futures του S&P 500 νωρίτερα να παραπέμπουν σε ισχνή αντίδραση, από τις 3.691 (0,54%). Στα 3,25% το 10ετές των ΗΠΑ, στο 1,680% της Γερμανίας, με της Ιταλίας στο 3,786% και στο 4,268% της Ελλάδας.

Αυτά στα μέτωπα μετοχών/ομολόγων, γιατί σ' ένα άλλο -τρίτο-, το συναλλαγματικό, φαίνεται πως θα κινηθούν εξισορροπητικά Ρώμη και Φρανκφούρτη. Στο 1,0502 η σχέση ευρώ/δολαρίου, με το φθηνό ευρώ να στηρίζει μεν τις εξαγωγές των ευρωπαϊκών χωρών/οικονομιών και να διευκολύνει -τουριστικά- τον Νότο, πλην όμως επιβαρύνει τις εισαγωγές ενέργειας και πρώτων υλών, συντηρώντας την ακρίβεια.

H ανάκτηση μέρους από το χαμένο έδαφος των τελευταίων συνεδριάσεων (ξανα)φέρνει τους long κόντρα
στους short.

Στις 838,94 μον. ο ΓΔ, με τους μεν να επιδιώκουν την προσέγγιση (και υπέρβαση) των 853 και τους δε τη διόρθωση χαμηλότερα των 820 μονάδων.

Για τον δεικτοβαρή ΔΤΡ (στις 546,38), τα σημεία αναφοράς είναι οι 560 και 530 μονάδες αντίστοιχα,
ενώ για τον FTSE25 (στις 2.028,26) οι 2.047 και 1.990 μονάδες.

«Κλειδί» ο S&P500 (3.789,98), με ελάχιστη προϋπόθεση την υπέρβαση των 3.810 μονάδων.

Στήριξη στις 3.742 μονάδες, που σε περίπτωση πειστικής διάσπασης ενεργοποιεί τον μηχανισμό των short με στόχο τις 3.500 μονάδες.

Ασφυκτική η πίεση στα κρατικά ομόλογα συνολικά της ευρωζώνης. Πιο ασφυκτική ωστόσο για αυτά των χωρών του Νότου, με ενδεικτικό το «εκρηκτικό» 4,701% για το ελληνικό 10ετές.

Προφανώς και προβληματίζει -και πολύ μάλιστα- η κατακόρυφη επιβάρυνση του κόστους, εκτείνεται δε από την πραγματική οικονομία και την επιχειρηματικότητα μέχρι, αναπόφευκτα, και την κοινωνία. 

Ωστόσο για τη Φρανκφούρτη ο εφιάλτης δεν είναι το ελληνικό διαχειρίσιμο (και εγγυημένο από ΕΚΤ και ESM) χρέος, αλλά το ιταλικό. Ένα δημόσιο χρέος που λόγω μεγέθους (2,6 τρισ.), υποχρεώσεων πληρωμών/κάλυψης (400 δισ. μόνο για το 2022) και μάλιστα στα χέρια όχι των ΕΚΤ και ESM αλλά των αγορών, είναι το πολύ μεγαλύτερο... θήραμα, πολύ πολύ μεγαλύτερο από το ελληνικό. Αυτό εξηγεί και την κινητοποίηση της κεντρικής τράπεζας.

Από τις μετοχές που διαφοροποιήθηκαν θετικά στο sell off της Παρασκευής. Εάν εξαιρεθεί η Sarantis -η μόνη μία και μοναδική από τις 25 του δείκτη FTSE, με θετικό πρόσημο-, η ΕΛΛΑΚΤΩΡ είχε τις λιγότερες απώλειες (0,35%) στη συνεδρίαση και μία από τις εξαιρέσεις που σε διάστημα εβδομάδας δεν «έκλεισε» με αρνητικό πρόσημο.

Σταθερή διακύμανση -από τις αρχές Μαΐου- χάρη στα φράγματα αγορών από «ισχυρά χέρια», απόρροια των σημαντικών εξελίξεων που διαδραματίζονται στον όμιλο ισχυροποιώντας τη θέση του, όπως αυτή αποτυπώνεται και στο χρηματιστηριακό ταμπλό. Συνδυαστικά η εκδήλωση προαιρετικής δημόσιας πρότασης από τον βασικό μέτοχο (Reggeborgh) και την αδιαμφισβήτητη ισχυροποίηση με την είσοδο στο μ.κ του ομίλου Motor Oil.