Στον Ντόναλντ Τραμπ αρέσουν τα ακρωνύμια των τεσσάρων γραμμάτων. Το πιο διάσημο είναι το MAGA. Σε αυτόν και στην ομάδα του αρέσει επίσης και το FAFO. Λίγο μετά τη σύλληψη από τις ΗΠΑ του πρώην προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, ο Λευκός Οίκος ανάρτησε μια εικόνα ενός Τραμπ με αυστηρή όψη και το ακρωνύμιο FAFO από κάτω.Όταν ο Πητ Χέγκσεθ συγκέντρωσε ανώτατους Αμερικανούς στρατιωτικούς διοικητές τον περασμένο Σεπτέμβριο τους είπε: «Αν οι εχθροί μας επιλέξουν ανόητα να μας προκαλέσουν, θα τους συντρίψουμε με τη βία, την ακρίβεια και την αγριότητα του Υπουργείου Πολέμου. Με άλλα λόγια, στους εχθρούς μας λέμε FAFO. Αν χρειαστεί, οι στρατιώτες μας μπορούν να σας το μεταφράσουν αυτό».
Για εκείνους τους αναγνώστες των FT που δεν έχουν κοντά τους κάποιον Αμερικάνο στρατιώτη, το FAFO σημαίνει «Fuck Around and Find Out».
Μόλις λίγους μήνες μετά την ομιλία του Χέγκσεθ, ο κόσμος έγινε μάρτυρας της απόλυτης έκφρασης του δόγματος FAFO. Έχοντας βαρεθεί την ατελέσφορη διπλωματία με το Ιράν, ο Τραμπ έχασε την υπομονή του. Το αποτέλεσμα ήταν η κοινή επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου. Ο ανώτατος ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας και πολλοί από τους συμμάχους του καθώς και η οικογένειά του σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν.
Λίγους μήνες αργότερα, όμως, το σλόγκαν FAFO έχει γυρίσει μπούμερανγκ στην κυβέρνηση Τραμπ. Παρά τους συχνούς ισχυρισμούς του προέδρου για απόλυτη νίκη, η πραγματικότητα είναι πως ο πόλεμος έχει πάει πολύ στραβά.
Το Ιράν ελέγχει τα Στενά του Ορμούζ και είναι αποφασισμένο να επιβάλλει διόδια στα πλοία που διαπλέουν τα Στενά. Οι ανώτεροι Ιρανοί ηγέτες έχουν πλέον νέες και ακόμα πιο φιλόδοξες απαιτήσεις –συμπεριλαμβανομένης της πληρωμής αποζημιώσεων από τις ΗΠΑ και της απόσυρσης των Αμερικάνων στρατιωτών από την περιοχή γύρω από το Ιράν.
Οι Ιρανοί μπορεί να υπολογίζουν ότι, ενώ αυτές οι απαιτήσεις φαίνονται παρατραβηγμένες, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν τελικά να κάνουν παραχωρήσεις με προεκτάσεις για να βγουν από τον πόλεμο του Τραμπ.
Αυτές οι επιζήμιες εξελίξεις οφείλονται άμεσα στον ερασιτεχνικό και αλαζονικό τρόπο με τον οποίο ο Τραμπ πήρε την απόφαση να πάει σε πόλεμο. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ επέτρεψε στον εαυτό του να πειστεί από τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, τον ηγέτη του Ισραήλ, πως η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν είναι εφικτή.
Ο Τραμπ απέρριψε τις προειδοποιήσεις του ίδιου του προσωπικού του πως οι Ιρανοί μπορεί να κλείσουν τα Στενά του Ορμούζ. Απέτυχε να πραγματοποιήσει αυτό που θα έπρεπε να είναι τακτική διαβούλευση με τοπικούς και Ευρωπαίους συμμάχους.
Και να ‘μαστε. FAFO, όντως.
Η μόνη πραγματική έκπληξη είναι πως πήρε τόσο καιρό μέχρι τα ελαττώματα του Τραμπ να αρχίσουν να έχουν επίπτωση στον ίδιο. Οι επικριτές του προέδρου κατηγορούνταν κάποτε πως πάσχουν από σύνδρομο παραφροσύνης κατά του Τραμπ όταν έλεγαν πως ένα στυλ λήψης αποφάσεων που βασίζεται στην έπαρση, την εκδικητικότητα, τα vibes και την ιδιοτέλεια θα κατέληγε σε καταστροφή. Αλλά η ώρα της κρίσης φαίνεται πως έφτασε επιτέλους.
Όπως και αν επιλυθεί η τρέχουσα κρίση, πιθανόν θα υπάρχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις για την αμερικανική εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις φύλασσαν με ζήλο την αμερικανική «αξιοπιστία». Επέμεναν πως όταν μιλάει ένας πρόεδρος, ο κόσμος πρέπει να παίρνει στα σοβαρά τα λόγια του.
Αλλά ο Τραμπ καταστρέφει την αμερικανική αξιοπιστία επί καθημερινής βάσης. Έχει κολλήσει σε μια λούπα όπου τη μια μέρα απειλεί να καταστρέψει το Ιράν και λίγο αργότερα ανακοινώνει πως η ειρήνη είναι προ των πυλών και πως το Ιράν «ικετεύει» για μια συμφωνία.
Το πρόβλημα αξιοπιστίας δεν έχει να κάνει μόνο με την αλλοπρόσαλλη ρητορική του προέδρου. Είναι κοινό μυστικό πως οι ΗΠΑ έχουν σημαντικούς περιορισμούς σε βασικά πυρομαχικά –όπως οι πύραυλοι κρουζ και το αντιαεροπορικό σύστημα Patriot.
Ακόμα και αν η κυβέρνηση Τραμπ αποφασίσει να υλοποιήσει τις απειλές του προέδρου, μπορεί να δυσκολευτεί να διατηρήσει τις υψηλής έντασης στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Τα κενά στην αντιπυραυλική άμυνα σημαίνουν επίσης πως οι ΗΠΑ δεν έχουν πραγματικό τρόπο να προστατεύσουν τις βασικές υποδομές των συμμάχων τους στο Κόλπο από τις ιρανικές επιθέσεις. Ορισμένοι σύμμαχοι των ΗΠΑ σκέφτονται νέους τρόπους να διασφαλιστούν. Η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν μόλις ανακοίνωσαν ένα νέο αμυντικό σύμφωνο.
Η επίπτωση της ρητορικής του Τραμπ και της αλλοπρόσαλλης λήψης αποφάσεων εκτείνεται πέραν της ασφάλειας και στα οικονομικά. Ξαφνιάστηκα πρόσφατα όταν άκουσα μια Ασιάτισσα διαχειρίστρια περιουσιακών στοιχείων να λέει πως όλο και περισσότερο θεωρεί πως η Αμερική του Τραμπ είναι μια αναδυόμενη αγορά.
Όταν την αμφισβήτησα, με παρέπεμψε στις ξαφνικές και παρορμητικές αλλαγές πολιτικής, έναν φόβο πως οι ξένοι επενδυτές μπορεί να υποστούν διάκριση και στη βαθιά εμπλοκή της οικογένειας και των φίλων του προέδρου στις υποθέσεις του. Όλα αυτά, όπως υποστήριξε, μπορεί να κάνουν τους ξένους επενδυτές πιο επιφυλακτικούς ως προς τη διακράτηση αμερικανικών περιουσιακών στοιχείων.
Ως απάντηση σε αυτού του είδους την κριτική, η κυβέρνηση Τραμπ μπορεί να παραπέμψει στο γεγονός πως –στους σχεδόν 18 μήνες από τότε που επέστρεψε στον Λευκό Οίκο- οι ξένοι επενδυτές έχουν συνεχίσει να ρίχνουν χρήμα στις αμερικανικές μετοχές και τα περιουσιακά στοιχεία.
Το βάθος των αμερικανικών χρηματαγορών παραμένει απαράμιλλο. Και η αμερικανική οικονομία συνεχίζει να αναπτύσσεται πολύ ταχύτερα από αυτήν της ευρωζώνης.
Αλλά υπάρχουν προειδοποιητικά σημάδια. Το δολάριο είναι το αποθεματικό νόμισμα του κόσμου. Ωστόσο οι ΗΠΑ εξακολουθούν να εμφανίζουν δημοσιονομικό έλλειμμα ύψους περίπου 6% του ΑΕΠ ετησίως –και χρειάζονται ξένους για να αγοράσουν το χρέος τους. Ακόμα και η Ελλάδα –που μέχρι πρόσφατα ήταν το συνώνυμο της δημοσιονομικής ακράτειας – πλέον δανείζεται πιο φθηνά από τις ΗΠΑ.
Το ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης του ομοσπονδιακού χρέους των ΗΠΑ ξεπερνά τον προϋπολογισμό του Πενταγώνου και αυξάνεται με ταχύ ρυθμό. Αλλά η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να μην έχει κάποιο σοβαρό σχέδιο να θέσει υπό έλεγχο την κατάσταση.
Κάποια στιγμή, οπωσδήποτε θα υπάρξει και εδώ η ώρα της κρίσης. Το χρέος και τα ελλείμματα είναι ένα θέμα όπου το FAFO είναι το σωστό σύνθημα.
© The Financial Times Limited 2026. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation