Funds ρίχνουν «σοβαρό» χρήμα στις ευρωτράπεζες

Μακροπρόθεσμα, και με επίγνωση των κινδύνων, οι σωστά επιλεγμένες ευρωτράπεζες αρχίζουν να συνιστούν αξιοπρεπή επένδυση και όχι κερδοσκοπικό στοίχημα για τους διεθνείς διαχειριστές. Τα συν και τα πλην, τα παραδείγματα και οι καλοί «στόχοι».

  • του John Authers
Funds ρίχνουν «σοβαρό» χρήμα στις ευρωτράπεζες

Ας κάνουμε μια επίσκεψη στην καρδιά του σκότους. Οι fund managers βρήκαν τα κότσια να επενδύσουν σε ευρωπαϊκές μετοχές για μία ακόμη φορά. Η πιο πρόσφατη έρευνα της Bank of America Merrill Lynch δείχνει ότι οι τοποθετήσεις στους στην ήπειρο κινούνται στα υψηλότερα επίπεδα από τον Μάιο 2007 και το 36% των διαχειριστών χαρτοφυλακίων χαρακτηρίζουν τις θέσεις τους overweight (υπερσταθμισμένες) στην περιοχή.

Όσο κι αν νιώθουν άνετα, όμως, με την επιστροφή τους στην ευρωζώνη, είναι τόσο γενναίοι ώστε να μπουν στην καρδιά της ευρωπαϊκής κρίσης και να αγοράσουν τράπεζες; Να ξεκαθαρίσουμε ότι αυτό που συζητάμε δεν αφορά τη χρήση των τραπεζικών μετοχών ως βάση ενός μακροοικονομικού στοιχήματος, που ποντάρει στο ότι η κρίση στην ευρωζώνη θα εκτονωθεί ικανοποιητικά.

Αντίθετα, εκείνοι που τοποθετούνται ισχυρίζονται ότι έχει έλθει η ώρα να αγοραστούν μετοχές ευρωπαϊκών τραπεζών γιατί έχουν αξία.

Τα ζητήματα που προκύπτουν είναι πολλά. Πρώτον, η εμπειρία της τελευταίας δεκαετίας κάνει δύσκολη την αποσαφήνιση της απόδοσης μετοχικού κεφαλαίου (Return On Equity - ROE) που μπορεί να περιμένει κανείς από τις τράπεζες. Τα ROE ήταν κατά μέσο όρο άνω του 20% πριν από τη Lehman, σαφέστατα μη βιώσιμο επίπεδο, και μετά έγιναν αρνητικά. Χωρίς να υπάρχει κάποιος προφανής «παλιός κανόνας» είναι δύσκολο να βρεθεί ο «νέος κανόνας» για την κερδοφορία των τραπεζών.

Δεύτερον, οι αποκλίσεις στον κλάδο είναι μεγάλες. Στους τελευταίους 12 μήνες, η πορεία των 47 τραπεζών που εντάσσονται στον δείκτη Stoxx 600 ποικίλλει: από άνοδο 90% για την Bankinter, μέχρι πτώση 84% για την επίσης ισπανική Bankia.

Ορισμένες τράπεζες έχουν εκτιναχθεί χάρη στην υπόσχεση του Mario Draghi. Η τράπεζα με την καλύτερη εμφάνιση στον δείκτη Stoxx 600 από τον «πάτο» που πιάσαμε πέρσι (προ Draghi) είναι η Crédit Agricole, με κέρδη 183%. Ακόμη όμως και με αυτήν την άνοδο, η CA διαπραγματεύεται ελαφρώς μόνο υψηλότερα από τη λογιστική της αξία, που είναι το πιο κοινό βαρόμετρο τραπεζικής αποτίμησης. Παράλληλα, πάσχει με το Return On Equity στο -14%. Δεν ακούγεται ως ασφαλής και σίγουρη επένδυση αξίας, αλλά είναι εξίσου πιθανό η μετοχή να συνεχίσει να ανεβαίνει πολύ περισσότερο, αν η κρίση στην ευρωζώνη συνεχίσει να περιορίζεται.

Πάντως υπάρχουν αρκετές τράπεζες που πράγματι μοιάζουν περισσότερο με «επένδυση» και όχι με «στοίχημα».

Ο Mark Hargraves, διαχειριστής του ευρωπαϊκού μετοχικού κεφαλαίου της Axa Investment Management, ισχυρίζεται ότι οι τράπεζες της ευρωζώνης ενέχουν «έκπτωση», από την άποψη τριών ξεχωριστών κινδύνων: επιστροφής της κρίσης χρέους, παρατεταμένης ύφεσης στην ευρωζώνη και επαναρύθμισης. Και οι τρεις αυτοί κίνδυνοι έχουν μειωθεί.

Δεν είναι μόνο αυτό, αλλά η κρίση και η επαναρύθμιση θα μπορούσαν να καταλήξουν σε έναν «νέο κανόνα» για την κερδοφορία, ο οποίος θα μπορούσε να ανεβάσει τα ROE σε διψήφια νούμερα. Οι ρυθμιστές έχουν αρνηθεί να χωρίσουν κατευθείαν τις τράπεζες. Παράλληλα, η φθηνή χρηματοδότηση που επέτρεψε σε τράπεζες, όπως η Northern Rock, να ανταγωνίζονται στην αγορά δεν υπάρχει πλέον. Οπότε, ισχυρίζεται ο κ. Hargraves, το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης θα είναι πιο συγκεντρωμένο απ' όσο ήταν πριν.

Ωστόσο, οι τράπεζες έχουν υποχρεωθεί να εκποιήσουν ενεργητικά για να κάνουν απομόχλευση και προσπαθούν να πετύχουν νέους κεφαλαιακούς στόχους. Αυτό, σε πολλές περιπτώσεις, σημαίνει ότι εκποιήθηκαν επιχειρήσεις όπου δεν ήταν κυρίαρχοι ή κερδοφόροι παίκτες. Η UBS και η σταδιακή έξοδός της από το σταθερό εισόδημα και τις συναλλαγές νομισμάτων, όπου ποτέ δεν κατάφερε να κυριαρχήσει, είναι ένα παράδειγμα.

Οπότε, μολονότι οι τράπεζες αντιμετωπίζουν ένα πιο αυστηρά ρυθμιζόμενο μέλλον και μια υποτονική οικονομία, θα είναι καλύτερα τοποθετημένες, επικεντρωμένες σε ό,τι κάνουν καλύτερα, και θα έχουν λιγότερο ανταγωνισμό να ανησυχούν. Θα είναι υπέροχο για τους μετόχους, αν όχι και για τους πελάτες. Είναι πιθανό να πληρώσουν και περισσότερα μερίσματα. Κι αυτό τις στηρίζει ως πραγματικά «επενδύσιμες» επιχειρήσεις και όχι απλώς ως οχήματα για μακροτζογάρισμα.

Για να δούμε τι μπορεί να κρύβει το μέλλον, ο κ. Hargraves υποδεικνύει τις σκανδιναβικές τράπεζες, εκτός του ευρώ, που επωμίστηκαν όλο το βάρος από την κρίση Lehman (εν μέρει λόγω του ανοίγματός τους στη Βαλτική), αλλά δεν ενεπλάκησαν τόσο άμεσα στην κρίση της ευρωζώνης. Από το μετά τη Lehman ναδίρ τον Μάρτιο του 2009, η Swedbank ηγείται όλων των ανταγωνιστών της στην Ευρώπη με απόδοση ελαφρώς υψηλότερη του 800%. Μάλιστα σήμερα παράγει ROE 13%. Τελεί υπό διαπραγμάτευση 66% υψηλότερα από τη λογιστική της αξία (σε σχέση με έκπτωση 80% και πλέον που είχε φτάσει) οπότε δεν είναι πια φθηνή, αλλά δείχνει τις πιθανότητες που προσελκύουν τους διαχειριστές κεφαλαίων.

Το κόλπο είναι να βρεθούν τράπεζες που τιμωρήθηκαν για τις σχέσεις τους με την ευρωζώνη, αλλά έχουν το δυνατό franchise που χρειάζεται για να αξιοποιηθούν μελλοντικές συνθήκες. Οι πιο διαφημισμένοι υποψήφιοι είναι μεταξύ άλλων οι μεγάλες γαλλικές τράπεζες –BNP Paribas και Société Générale- καθώς και τράπεζες της Μπενελούξ, όπως η KBC. Οι ορέξεις για τράπεζες της περιφέρειας, που είναι φθηνότερες γιατί οι κίνδυνοι είναι μεγαλύτεροι, παραμένουν πιο περιορισμένες.

Αυτό σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες μπορούν να αντιμετωπιστούν ως επένδυση αξίας;

Όχι. Δεν διαθέτουν τα απαραίτητα περιθώρια ασφάλειας και οι κίνδυνοι που υπάρχουν είναι πολλοί. Η επικείμενη επιθεώρηση της ποιότητας ενεργητικών που θα κάνει η ΕΚΤ μπορεί να αποκαλύψει περισσότερα προβλήματα και να τις υποχρεώσει να αντλήσουν περισσότερα κεφάλαια. Και συνεχίζει να υπάρχει ο κίνδυνος πρόκλησης νέας κρίσης εξαιτίας πολιτικής διαμάχης. Συνεχίζουν να υπάρχουν πιθανότητες να αποδειχθεί μεγάλο λάθος η αγορά μετοχών ευρωπαϊκής τράπεζας.

Αλλά η κίνηση των fund managers προς την Ευρώπη και τις τράπεζές της δεν είναι παραπλανημένη. Σε μακροπρόθεσμο διάστημα και σε προσαρμοσμένη στον κίνδυνο βάση, οι σωστά επιλεγμένες ευρωπαϊκές τράπεζες αρχίζουν να μοιάζουν με αξιοπρεπή επένδυση.

 

*To Εuro2day.gr ενθαρρύνει τον διάλογο και την έκφραση απόψεων από τους αναγνώστες. Σχολιάστε το άρθρο και πείτε την άποψή σας δημόσια για όσα συμβαίνουν και μας αφορούν όλους. Αν θεωρείτε το άρθρο σημαντικό, διαδώστε το με τα εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης.

 

© The Financial Times Limited 2013. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v
Απόρρητο