Ρεκόρ στα κασέ της Premier League

Εκρηκτική άνοδο καταγράφουν οι μισθοί στην Premier League, ενώ αντιθέτως οι μεγάλοι ποδοσφαιρικοί όμιλοι σε Γερμανία και Ισπανία χαλιναγωγούν τις δαπάνες για τα κασέ των παικτών – και αποδίδουν καλύτερα από τις βρετανικές ομάδες στο γήπεδο.

Ο λόγος μισθών προς έσοδα της Premier League άγγιξε το 71% τη σεζόν 2012-2013 και πλέον βρίσκεται σε ιστορικό υψηλό σύμφωνα με την Ετήσια Αναθεώρηση των Οικονομικών του Ποδοσφαίρου της Deloitte.

Η αύξηση που καταγράφεται στις δαπάνες για μισθούς της Premier League έρχεται σε ευθεία αντίθεση με όσα ισχύουν στην πρώτη εθνική της Ισπανίας, όπου ο σχετικός λόγος μειώθηκε στο χαμηλότερο επίπεδο δεκαετίας. Οι όμιλοι της La Liga δαπανούν το 56% των εσόδων τους σε μισθούς παικτών. Στην Bundesliga, ο λόγος υποχωρεί ακόμη περισσότερο, στο 51%.

Η συγκριτική λιτότητα των ομίλων σε Γερμανία και Ισπανία δεν έχει επηρεάσει αρνητικά την απόδοσή τους. Στον τελικό του Champions League βρέθηκε φέτος η Ατλέτικο Μαδρίτης –  η οποία νίκησε στους ημιτελικούς την Τσέλσι – με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Την προηγούμενη σεζόν, στον τελικό είχαν βρεθεί οι δύο μεγαλύτεροι όμιλοι της Βρετανίας – η Μπάγερν Μονάχου και η Borussia Dortmund.

Σύμφωνα με την Deloitte, οι μισθοί των παικτών είναι ένα από τα λίγα οικονομικά μεγέθη που σχετίζονται στενά με την πορεία του εκάστοτε ομίλου. Τη σεζόν 2012-13, η νικήτρια του πρωταθλήματος Manchester City δαπάνησε 233 εκατ. στερλίνες σε μισθούς. Η Wigan, δαπάνησε μόλις 45 εκατ. στερλίνες (το χαμηλότερο ποσό στην Premier League) και υποβαθμίστηκε.

Η τάση για παχυλούς μισθούς και υψηλές δαπάνες έχει μεταφερθεί και στη δεύτερη κατηγορία του αγγλικού πρωταθλήματος. Για πρώτη φορά μετά από 12 χρόνια, οι όμιλοι της δεύτερης κατηγορίας (Championship) δαπάνησαν σε μισθούς ποσό μεγαλύτερο από τα έσοδά τους. Ο Adam Bull, ανώτατος σύμβουλος στην Deloitte δήλωσε πως αυτή η τάση «είναι προφανώς μη βιώσιμη χωρίς τη συνεχή στήριξη της ιδιοκτησίας»

Τα συνολικά έσοδα των ομίλων της Premier League αυξήθηκαν κατά 1% στα 2,5 δισ. στερλίνες τη σεζόν 2012-2013 και πιθανώς να έσπασαν το φράγμα των 3 δισ. στερλινών την περίοδο 2013-14, κυρίως χάρη στις νέες συμφωνίες για τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Αυτό ήταν «αξιοσημείωτο επίτευγμα από μόνο του και εξαιρετικό, εάν συνυπολογίσει κανείς την ευρύτερη οικονομική εικόνα της περιόδου» δήλωσε ο κ. Bull.

Τα κεφάλαια από τα τηλεοπτικά δικαιώματα πυροδότησαν τις υψηλότερες δαπάνες. Το 1996, συνολικά οι συμφωνίες για τα τηλεοπτικά δικαιώματα των 5 δημοφιλέστερων ομάδων της Ευρώπης άγγιζαν τα 500 εκατ. ευρώ. Το 2013 – 14 αναμένεται να αγγίξουν τα 5 δισ. ευρώ.

Τα μεγαλύτερα έσοδα από τηλεοπτικά δικαιώματα καταγράφονται στην Premier League - και όχι στη γερμανική Bundesliga – όπου οι όμιλοι κέρδισαν συνολικά 2 δισ. ευρώ. Οι όμιλοι της ισπανικής La Liga είχαν συνολικά τηλεοπτικά έσοδα 1,9 δισ. ευρώ.

Η έλευση του Οικονομικού Fair Play – των νέων κανόνων της UEFA που στόχο έχουν να περιορίσουν τις ζημίες των ομίλων ώστε να μειωθεί και η εξάρτηση από τις φρενήρεις δαπάνες των ιδιοκτητών – χαρακτηρίστηκε από την Deloitte ως «αλλαγή ενδεχομένως τόσο βαθιά όσο ήταν και η απόφαση Μποσμάν (Με την απόφαση Μποσμάν επιτράπηκε στους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές να μεταγράφονται ελεύθερα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης όταν λήγει το συμβόλαιό τους με κάποιο σύλλογο)».

Το ποδόσφαιρο όμως, αντιμετωπίζει ακόμη προβλήματα από τους μεγάλους κουβαρντάδες του παρελθόντος. Ο ιδιοκτήτης της Chelsea, Ρόμαν Αμπράμοβιτς, δάνεισε σχεδόν 1 δισ. στερλίνες στον όμιλο από τότε που τον αγόρασε το 2003. Η Chelsea και ορισμένοι άλλοι όμιλοι όπως Newcastle United, Aston Villa και Queens Park Rangers, ευνοούνται από τα αποκαλούμενα «μαλακά δάνεια» που παίρνουν από τους ιδιοκτήτες τους. Με αυτό τον τρόπο, οι τέσσερις ομάδες πλήρωσαν συνολικά για την περίοδο 2012-2013 κόστος χρηματοδότησης λιγότερο από 1 εκατ. στερλίνες, ενώ το συνολικό το8υς χρέους αγγίζει τα 1,4 δισ. στερλίνες. 

© The Financial Times Limited 2014. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation