Lex: Τα private equity και τα συνδικάτα

Με πρόταση που κατατέθηκε στη Βουλή, η συνομοσπονδία εργατικών σωματείων της Βρετανίας υπέβαλε σειρά από αιτήματα για κανονισμούς στα private equity, που θα αντιμετωπίζουν μια μεταβολή η οποία ”αλλάζει θεμελιωδώς τη φύση του καπιταλισμού”. Ζητούν να βελτιωθεί η δημοσιοποίηση των στοιχείων τους καθώς και η φορολογική αντιμετώπισή τους.

Δημοσιεύθηκε: 24 Μαΐου 2007 - 13:05

Είναι εύκολο να βρει κάποιος τραπεζίτες στο City του Λονδίνου που θεωρούν ότι η έκρηξη στις ”μοχλευμένες” εξαγορές, καθώς τα εταιρικά κέρδη αγγίζουν την ”κορυφή” του κύκλου, θα καταλήξει σε δάκρυα.

Είναι αρκετά εύκολο να βρει επίσης επικριτές εκείνων που καταμερίζουν περιουσιακά στοιχεία, οι οποίοι πωλούν μετοχές σε δημόσιες εταιρίες και τοποθετούνται σε κεφάλαια private equity που αγοράζουν τις ίδιες εταιρίες σε υψηλότερες τιμές, με μεγαλύτερη ”μόχλευση”, χρησιμοποιώντας ”ρευστά οχήματα” με υψηλές αμοιβές.

Ορισμένες φορές φαίνεται ότι ο πιο εμφανής Βρετανός υποστηρικτής των private equity είναι στην πραγματικότητα η κυβέρνηση των Εργατικών. Ο Τόνι Μπλερ πρόσφατα αισθάνθηκε την ανάγκη να δηλώσει ότι τα private equity ”φέρνουν πολλά οφέλη για την οικονομία μας”.

Άποψη για το θέμα έχει εκφράσει και το Trades Union Congress, η συνομοσπονδία εργατικών σωματείων, το οποίο, προς το παρόν, είναι μεγαλύτερος δωρητής στο Εργατικό κόμμα απ’ ό,τι στα private equity.

Με πρότασή του που κατατέθηκε την Τετάρτη στη Βουλή, υπέβαλε σειρά από αιτήματα για κανονισμούς που θα αντιμετωπίζουν μια μεταβολή η οποία, σύμφωνα με το TUC, αλλάζει ”θεμελιωδώς” τη φύση του καπιταλισμού.

Τα περισσότερα από τα αιτήματα του TUC –όπως για παράδειγμα η παροχή συμβουλών στους εργαζομένους και η αναγνώριση των συνδικάτων- δεν είναι ούτε καινούργια ούτε αναφέρονται συγκεκριμένα στα private equity. Παρομοίως, η ιδέα ότι το χρέος δεν θα πρέπει πλέον να έχει φορολογικά προνόμια σε σχέση με τις μετοχές υποστηρίζεται από πολλούς οικονομολόγους, όμως κατά γενική παραδοχή αποτελεί μια μη πρακτική μεταρρύθμιση, ακριβώς επειδή οι φοροελαφρύνσεις χρησιμοποιούνται ευρέως και όχι μόνο από τα private equity.

Όμως, το TUC έχει δύο βάσιμες απόψεις. Πρώτον, αν τα private equity καταλήξουν να κυριαρχούν σε ένα μεγάλο μέρος της οικονομίας, θα πρέπει να βελτιωθεί η δημοσιοποίηση στοιχείων. Αυτό, βέβαια, αποτελεί θέμα δημοκρατικής ευθύνης και οικονομικής διαφάνειας – οι περισσότερες εταιρίες εξετάζουν τόσο προσεκτικά τις επιδόσεις των ανταγωνιστών τους όσο και οι επενδυτές.

Δεύτερον, το TUC ισχυρίζεται ότι τα στελέχη των private equity εκμεταλλεύονται φοροελαφρύνσεις που έχουν σχεδιαστεί για επιχειρηματίες, ως έναν τρόπο για να καταβάλλουν τον μικρότερο δυνατό φόρο κεφαλαιακών κερδών. Είναι αδύνατον να αποδειχτεί αυτός ο ισχυρισμός, ωστόσο το υπουργείο Οικονομίας θα πρέπει να διασφαλίσει ότι η ”συμπάθεια” που δείχνει στα private equity δεν θα καταλήξει σε ευνοιοκρατία.

© The Financial Times Limited 2007. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation