Lex: Οικονομία της ευρωζώνης

Η άποψη των οικονομολόγων είναι ότι οι πιθανότητες να διολισθήσει η αμερικανική οικονομία σε ύφεση κινούνται στο 30%-40%. Πώς θα επηρεαστεί η οικονομία της ευρωζώνης; Κατά τον Lex οι πιθανότητες ύφεσης στην Ευρώπη είναι ελάχιστες, αλλά η επιβράδυνση είναι πρακτικώς εξασφαλισμένη.

Δημοσιεύθηκε: 27 Σεπτεμβρίου 2007 - 10:50

Η άποψη των οικονομολόγων είναι ότι οι πιθανότητες να διολισθήσει η αμερικανική οικονομία σε ύφεση διαμορφώνονται στο 30% με 40%. Πώς θα επηρεαστεί η οικονομία της ευρωζώνης;

Αν πιστέψουμε μια σειρά έρευνες που δημοσιοποιήθηκαν αυτή την εβδομάδα, η καταναλωτική και η επιχειρηματική εμπιστοσύνη έχουν υποστεί πλήγμα εξαιτίας της ισχυρής ανατίμησης του ευρώ και της πιστωτικής συρρίκνωσης.

Οι αισιόδοξοι πιστεύουν ότι αυτή τη φορά η οικονομία της ευρωζώνης είναι καλύτερα ισορροπημένη, με υψηλότερη κατανάλωση και λιγότερη εξάρτηση από τις εξαγωγές στις ΗΠΑ. Δυστυχώς, οι αποδείξεις για την ”απεξάρτηση” της Ευρώπης δεν είναι ακόμη πειστικές.

Η κατανάλωση σε σχέση με την παραγωγή παραμένει στάσιμη από το 2002 έως το 2006. Η βαρύτητα των εξαγωγών από την ευρωζώνη δεν έχει μειωθεί και παραμένει πρακτικώς σταθερή στο 16% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.

Είναι πρόκληση να κοιτάμε τις πολλές ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που αποδίδουν τα ανθηρά κέρδη τους στις αναδυόμενες αγορές και να συμπεραίνουμε ότι οι βασικές εξαγωγικές αγορές της ευρωζώνης έχουν μεταμορφωθεί. Το μερίδιο των εξαγωγών της ευρωζώνης που κατευθύνθηκαν στην Κίνα και τη Ρωσία αυξήθηκε από 5% σε 7% μεταξύ των ετών 2002 και 2006, ενώ το βρετανικό μερίδιο μειώθηκε κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες. Αλλά οι ΗΠΑ παραμένουν η μεγαλύτερη αγορά μετά τη Βρετανία, αγοράζοντας το 14% των ευρωπαϊκών εξαγωγών ακριβώς όσο και το 1997.

Εν τω μεταξύ, η ιδέα ότι η ευρωζώνη είναι ”αναίσθητη” στις συνθήκες που επικρατούν στην παγκόσμια πιστωτική σκηνή είναι προς συζήτηση. Είναι γεγονός ότι η κινητήρια δύναμη για την ανάκαμψη της Γερμανίας υπήρξαν οι εσωτερικά χρηματοδοτούμενες επενδύσεις κεφαλαίου των σοβαρών επιχειρήσεων της χώρας.

Αλλά η ευρωζώνη ως σύνολο έχει αρκετά μεγάλο άνοιγμα σε χαμηλής ποιότητας, μοχλευμένη δραστηριότητα, που είναι ευάλωτη στις αυξήσεις του πιστωτικού κόστους. Η Βρετανία καταπίνει το 16% των εξαγωγών. Μεταξύ 2002 και 2006, η Ισπανία και η Ιρλανδία, που και οι δύο απειλούνται από ”φούσκες” στις αγορές ακινητων, συνεισέφεραν το 26% της αύξησης του ΑΕΠ της ευρωζώνης, μέγεθος διπλάσιο από το βάρος τους στην παραγωγή.

Τέλος, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει λιγότερα περιθώρια κινήσεων από τη Federal Reserve. Η αξιοποίηση της παραγωγικής δυνατότητας είναι πλέον υψηλή. Τον Αύγουστο, ο δομικός πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 2% σε ετήσια βάση και η ΕΚΤ έκανε πρόσφατα την πρόβλεψη ότι οι αυξήσεις τιμών θα διαμορφωθούν πάνω από τον στόχο στα ερχόμενα τρίμηνα.

Ο κίνδυνος ύφεσης στην ευρωζώνη είναι πολύ χαμηλότερος από το 30%-40% που ”αναλογεί” στις ΗΠΑ, αλλά η επιβράδυνση είναι πρακτικώς εξασφαλισμένη.

© The Financial Times Limited 2007. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation