Αντιμετωπίζοντας το ακριβό πετρέλαιο

Ο κόσμος, εξ ανάγκης, θα προσαρμοστεί στο ακριβό πετρέλαιο. Δεν μπορεί να πράξει διαφορετικά. Καλό θα ήταν, όμως, σημειώνουν οι “FT” στο Editorial τους και οι παραγωγοί να ανταποκριθούν, αυξάνοντας τις προμήθειες.

Δημοσιεύθηκε: 21 Μαΐου 2008 - 14:01

Όταν το πετρέλαιο άξιζε 10 δολάρια ήταν εντελώς παράλογο να μιλήσει κάποιος για έλλειψη αποθεμάτων. Πόσο αλλάζουν τα πράγματα σε μία δεκαετία. Σήμερα είναι λογικό να υποστηρίξεις ότι η παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου δεν μπορεί να ακολουθήσει άλλο δρόμο παρά αυτόν της πτώσης.

Αν και αυτό το καταστροφικό σενάριο δεν είναι και τόσο πιθανό, πολύ δύσκολα κατανοείς την «προσαρμογή» σε αποτίμηση πετρελαίου στα 130 δολάρια ανά βαρέλι.

Για το άμεσο μέλλον, δεν υπάρχουν σαφής εκτιμήσεις για το που θα κατευθυνθεί η τιμή – η πρόβλεψη για 200 δολάρια ανά βαρέλι είναι απλά ένας ωραίος τρόπος για να βρεθείς στα πρωτοσέλιδα. Τέτοιες, πάντως, προβλέψεις μπορεί να επιβεβαιωθούν καθώς δεν υπάρχουν ενδείξεις είτε για αύξηση παραγωγής είτε για μείωση ζήτησης.

Όμως η πορεία των τιμών σε μακροχρόνιο ορίζοντα είναι αυτή που «μετράει» και βάσει αυτής θα κινηθούν προσφορά και ζήτηση. Το ερώτημα είναι εάν οι τιμές θα υποχωρήσουν λόγω αύξησης παραγωγής ή «στροφής» σε εναλλακτικές μορφές ή κατάρρευσης της ζήτησης ενέργειας.

Η προοπτική των δύο πρώτων «ερωτημάτων» έχει μπλοκάρει το τρίτο ενδεχόμενο μέχρι πρόσφατα. Άλλωστε γιατί να στοιχηματίσεις στην ηλιακή ενέργεια ή να αλλάξεις το Hummer σου για ένα ποδήλατο εάν οι Σαουδάραβες ή οι Ρώσοι προχωρήσουν σε αύξηση παραγωγής και οδηγήσουν, με αυτόν τον τρόπο, σε μείωση τιμών;

Όμως η στήριξη για το πετρέλαιο δεν έχει εμφανιστεί. Τιμή υψηλότερη από 125 δολάρια είναι έκπληξη. Γιατί, όμως, η προσφορά ανταποκρίνεται με τόσο ήπιο τρόπο;

Η μία απάντηση είναι ότι οι μεγάλοι παραγωγοί έχουν όλο τον κύκλο εργασιών που επιθυμούν να επενδύσουν και όσο αυξάνονται οι τιμές τόσο μειώνουν την παραγωγή τους. Άλλωστε, το «μαύρο υγρό» στο έδαφος είναι πολύ καλύτερη επένδυση από οποιαδήποτε άλλη επιλέγουν τα SWFs, τα οποία στηρίζονται στα πλούσια έσοδα από τις πωλήσεις του μαύρου χρυσού.

Ο εξοπλισμός εξόρυξης αλλά και οι μηχανικοί είναι είδος προς…εξαφάνιση: οι πετρελαϊκές εταιρείες έχουν διπλασιάσει τις επενδύσεις τους αλλά αυτή έχει «απορροφηθεί» από την αύξηση του κόστους. Η πλέον, δε, απαισιόδοξη εκτίμηση είναι ότι τα πλουσιότερα κοιτάσματα έχουν, ήδη, ανακαλυφθεί και η παραγωγής του βρίσκεται σε πτώση.

Εάν πάντως ο κόσμος μειώσει τη χρήση πετρελαίου, τότε οι τιμές θα υποχωρήσουν. Όλα υποδεικνύουν ότι αυτή η διάθεση έχει πραγματοποιήσει την εμφάνισή της. Οι πωλήσεις αυτοκινήτων με υψηλή κατανάλωση έχουν υποχωρήσει στις ΗΠΑ, ενώ οι οδηγοί μοιάζουν να μειώνουν και την διάθεσή τους για «χρήση» των αυτοκινήτων τους.

Οι καταναλωτές στρέφονται σε μικρότερου κυβισμού αυτοκίνητα, ποδήλατα ή (όπως στην Ινδία) στις…καμήλες. Μάλιστα το άλλοτε «δύσκολο στοίχημα» της αιολικής ενέργειας, μοιάζει να προσφέρει ευκαιρίες για καλές αποδόσεις.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η υφήλιος θα προσαρμοστεί στις ακριβές τιμές πετρελαίου. Όμως αυτή η προσαρμογή θα ήταν ακόμη πιο εύκολη εάν οι παραγωγοί μαύρου χρυσού, αποφάσιζαν να…ανοίξουν περισσότερο τις κάνουλες.

© The Financial Times Limited 2008. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation