Ο πληθωρισμός επιστρέφει

Ο Buffett (είπε ότι η αμερικανική οικονομία "έπεσε από τον γκρεμό"), ο Rogers (είπε ότι η Βρετανία "τελείωσε") και η Pimco (ο μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής ομόλογων) βλέπουν τον ίδιο κίνδυνο: Πληθωρισμό.

Δημοσιεύθηκε: 11 Μαρτίου 2009 - 17:35

Ο νέος φόβος είναι ο πληθωρισμός και όχι ο αποπληθωρισμός. Ο κ. Warren Buffett -ο άνθρωπος που είπε ότι η αμερικανική οικονομία «έπεσε από τον γκρεμό»- πιστεύει ότι θα επιστρέψει στα επίπεδα του 1970. Ο κ. Jim Rogers -ο άνθρωπος που είπε ότι η Βρετανία «τελείωσε»- πιστεύει το ίδιο. Η Pimco, ο μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής ομόλογων, διαβλέπει ανάλογους κινδύνους.

Οι αγορές δεν δείχνουν να ανησυχούν ιδιαίτερα, για την ώρα. Τα «ισοφαρισμένα» επιτόκια, η διαφορά δηλαδή ανάμεσα στην απόδοση των συνδεδεμένων με τον πληθωρισμό κρατικών ομολόγων και των «κανονικών» κρατικών τίτλων, έχουν αυξηθεί λίγο από το ναδίρ της περασμένης χρονιάς. Παραμένουν όμως κοντά στο 1% στις ΗΠΑ και στη Βρετανία, δηλαδή κοντά σε ιστορικά χαμηλά.

Οι ενδείξεις ότι ο πληθωρισμός θα επιστρέψει μια μέρα βρίσκονται παντού. Το ταμπού «ο πληθωρισμός είναι κακός» έχει ξεχαστεί. Τα επιτόκια είναι μηδενικά. Οι κεντρικές τράπεζες τυπώνουν χρήμα. Οι κυβερνητικές δαπάνες οι τεράστιες.

Τι θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια αύξηση του πληθωρισμού; Αυτό είναι το μεγάλο αίνιγμα για όσους ήδη ανησυχούν. Η εξέλιξη της πιστωτικής φούσκας των περασμένων δέκα ετών θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με υψηλότερη αποταμίευση, υποτονική κατανάλωση και λίγες επενδύσεις για αρκετό διάστημα, ίσως και στην επόμενη δεκαετία. Έτσι διασφαλίζεται ότι η ζήτηση θα παραμείνει υποτονική και άρα και ο πληθωρισμός.

Ίσως όμως ο πληθωρισμός είναι έτοιμος να «περάσει» στην όχθη της προσφοράς. Οι τιμές των εμπορευμάτων «τσιμπάνε» εξαιτίας περιορισμών όπως οι περικοπές από τον OPEC. Ανάλογοι περιορισμοί μπορεί να έχουν το ίδιο αποτέλεσμα, αλλού. Φανταστείτε μια εταιρία που της κόβεται η πρόσβαση σε νέο δανεισμό. Δεν μπορεί να μετακυλίσει το παλιό της χρέος. Δεν μπορεί να έχει ούτε αρκετό κεφάλαιο κίνησης. Οπότε συρρικνώνεται. Το μόνο που χρειάζεται μετά είναι μια μικρή άνοδος της ζήτησης, για να προσκρούσει η εταιρία στην περιορισμένη παραγωγική της δυνατότητα. Αν γενικευτεί αυτή η εικόνα σε ολόκληρες οικονομίες, ο πληθωρισμός θα έρθει πολύ γρήγορα μετά - ίσως όχι σε επίπεδα Ζιμπάμπουε, αλλά πάντως σε διψήφια επίπεδα.

Ευτυχώς, έτσι θα μειωθεί η πραγματική αξία του χρέους. Τότε, η πιστωτική κρίση θα έχει δημιουργήσει το ίδιο της το φάρμακο. Ο μηχανισμός της αγοράς ίσως τελικά οδηγεί στην αυτοΐαση.

© The Financial Times Limited 2009. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation