Η απειλή του ελληνικού χρέους

Τους κινδύνους που κρύβει το μεγάλο άνοιγμα των ξένων τραπεζών στα ελληνικά ομόλογα -τόσο για τη χρηματοδότηση του ελληνικού χρέους όσο και για τους εαυτούς τους- παρουσιάζει το Alphaville, με αφορμή έκθεση της D.B.

Δημοσιεύθηκε: 18 Ιανουαρίου 2010 - 20:01

Tracy Alloway (Alphaville)

Μια πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση για το ελληνικό χρέος, την οποία συνέταξε το "εξαιρετικό" team του βραχίονα fixed income της Deutsche Bank, παρουσιάζει το Alphaville, το blog F.T., υπό τον τίτλο "Grεεk dεbt disastεr"**.

Στο κείμενο περιλαμβάνεται ένα ειδικού ενδιαφέροντος γράφημα που παρουσιάζει τις τοποθετήσεις των ξένων τραπεζών σε κρατικά ομόλογα των μελών της Ευρώπης. Σε αυτό το γράφημα γίνεται εμφανές ότι η Ελλάδα βρίσκεται μακράν σε πολύ υψηλά επίπεδα όσον αφορά τόσο στο μερίδιο του δημόσιου χρέους επί του ΑΕΠ (που ξεπερνά το 11%) όσο και στα μερίδια των ξένων τραπεζών στα ελληνικά ομόλογα (οι διεκδικήσεις των οποίων στα χρεόγραφα του Δημοσίου κατά το β΄ τρίμηνο του 2009 ανέρχονταν στο 30% περίπου του ελληνικού ΑΕΠ).

Το εν λόγω γράφημα υπογραμμίζει δύο προβλήματα: πρώτον, το ενδεχόμενο να... καούν τράπεζες από την κατάσταση στην ελληνική οικονομία και, δεύτερον, το πόσο πολύ εξαρτήθηκε η χώρα από τους ξένους για να χρηματοδοτήσει το έλλειμμά της τα τελευταία χρόνια.

Οι αναλυτές της D.B., υπό τον κ. Gilles Moec, αναφέρουν:

Τέτοιου μεγέθους εισροές αφήνουν μια οικονομία ευάλωτη στον κίνδυνο μαζικής απόσυρσης κεφαλαίων σε κάποιο σημείο στο μέλλον, εάν οι ξένοι χάσουν την εμπιστοσύνη τους ή αντιμετωπίσουν προβλήματα ρευστότητας τα οποία δεν θα τους επιτρέψουν να κρατήσουν αυτό το άνοιγμα.

Μία ανάλυση των καθαρών διεθνών επενδυτικών θέσεων, όσον αφορά σε κάποιες ευάλωτες οικονομίες της ΟΝΕ, καταδεικνύει αυτόν τον κίδνυνο.

Στην περίπτωση της Ελλάδας η πλειονότητα των αρνητικών καθαρών διεθνών επενδυτικών θέσεων σχετίζεται με τις ροές χαρτοφυλακίων στον δημόσιο τομέα, τις οποίες οι ξένοι μπορεί να επιλέξουν σε οποιαδήποτε στιγμή να ρευστοποιήσουν. Στα τέλη του γ΄ τριμήνου οι ξένοι είχαν στα χέρια τους κρατικά ομόλογα ύψους 216 δισ. ευρώ (72,3% της συνολικής αγοράς ή 90,2% του ΑΕΠ), έχοντας διπλασιάσει τις θέσεις τους από τα τέλη του 2004.

Η Ελλάδα προφανώς ελπίζει πως οι ξένοι θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούν την κυβέρνηση για το υπόλοιπο 2010, κάποιοι επενδυτές συγκεντρώνονται στα ελληνικά ομόλογα περιμένοντας ότι θα γίνει διάσωση, αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι ίσως έρθουν μεγαλύτερες δυσκολίες. Ήδη, οι επενδυτές απαιτούν όλο και μεγαλύτερο premium για να κρατούν ελληνικά χρεόγραφα.

Εάν οι ξένες τράπεζες υπαναχωρήσουν, η κυβέρνηση χωρίς αμφιβολία ελπίζει ότι οι εγχώριες τράπεζες θα τις αντικαταστήσουν. Αυτό όμως ίσως αποδειχθεί επίσης προβληματικό, σύμφωνα με την D.B., που αναφέρει.

Δεν είναι βιώσιμη μάλλον ούτε μια πλήρης χρηματοδότηση από τον εγχώριο τραπεζικό κλάδο.

Τον Δεκέμβριο η κυβέρνηση πούλησε 2 δισ. ευρώ σε ομόλογα με τη μορφή ιδιωτικής τοποθέτησης σε πέντε τράπεζες, οι 4 εκ των οποίων είναι ελληνικές. Εάν η κυβέρνηση επαφίεται αμιγώς στον εγχώριο τραπεζικό κλάδο για τη φετινή χρηματοδότηση, θα έχει ως αποτέλεσμα αύξηση 163% στις τοποθετήσεις τους σε κρατικά ομόλογα σε σχέση με τα τέλη Οκτωβρίου (32,5 δισ. ευρώ). Απουσία αύξησης στις υποχρεώσεις του τραπεζικού κλάδου, οι ελληνικές τράπεζες θα έχουν στα χέρια τους, από το 8% των ελληνικών χρεών στα τέλη Οκτωβρίου, το 20,2% των συνολικών ενεργητικών τους στα τέλη του 2010.

Αυτό θα μπορούσε να υλοποιηθεί μόνο αν το κρατικό ελληνικό χρέος δεν γινόταν να κατατεθεί στην ΕΚΤ ως εγγύηση, αλλά οπωσδήποτε θα μεταφραστεί σε κάθετη πτώση της αξιοπιστίας του ιδιωτικού κλάδου και σε πιο βαθιά αρνητική ανάπτυξη απ’ όσο περιμένει η κυβέρνηση, γεγονότα που διακυβεύουν τους δημοσιονομικούς στόχους.

Αυτό σημαίνει φαύλος κύκλος, αναφέρει στα ελληνικά το δημοσίευμα κλείνοντας.

***Διατηρείται η ορθογραφία με την ταυτόχρονη χρήση λατινικού και ελληνικού αλφάβητου.

© The Financial Times Limited 2010. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation