Όταν οι αναδυόμενες ακμάζουν

Κάποιοι Δυτικοί φοβούνται ότι οι αναδυόμενες αγορές ζουν σε μια φούσκα, που σύντομα θα σκάσει λόγω προβλημάτων στον ανεπτυγμένο κόσμο - ίσως στην Ελλάδα ή σε κάποιον Δούρειο Ίππο της BRIC.

Δημοσιεύθηκε: 26 Ιανουαρίου 2010 - 07:55

Mια ανησυχία των Δυτικών επενδυτών, η οποία όλο αυξάνεται, είναι ότι οι αναδυόμενες αγορές ζουν μέσα σε μια φούσκα που σύντομα θα τρυπήσει εξαιτίας κάποιων προβλημάτων στον ανεπτυγμένο κόσμο. Θα μπορούσε να είναι η Ελλάδα ή κάποιος άλλος Δούρειος Ίππος εντός των τειχών της BRIC (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα).

Οπωσδήποτε, κάποιες αναδυόμενες μετοχές ίσως δείχνουν ευάλωτες. Στο 2,2 περίπου έναντι της λογιστικής αξίας, οι μετοχές του δείκτη MSCI αναδυόμενων χρηματιστηρίων είναι διαπραγματεύσιμες έξι φορές υψηλότερα από τον ιστορικό μέσο όρο τους, σύμφωνα με τη Morgan Stanley, αν και στις 18 φορές έναντι των κερδών οι αποτιμήσεις είναι κοντά στον μέσο όρο 15 ετών.

Οι προοπτικές για το χρέος είναι λιγότερο ξεκάθαρες. Τα ομόλογα των αναδυόμενων αγορών μέχρι στιγμής έχουν αντιμετωπίσει την επιδείνωση του αξιόχρεου στον ανεπτυγμένο κόσμο με θεαματικά θετικό τρόπο. Στους τελευταίους 12 μήνες τα αμερικανικά ομόλογα έχουν προκαλέσει ζημία 6% στους επενδυτές τους, ενώ τα ομόλογα των αναδυόμενων οικονομιών έχουν εκτιναχθεί 26%.

Μια τέτοια απόκλιση είναι λογική με την έννοια ότι ο ανεπτυγμένος κόσμος είναι που αντιμετωπίζει εκτίναξη του δημόσιου χρέους όχι ο αναπτυσσόμενος. Πράγματι, τα credit default swaps δείχνουν ότι η Βραζιλία, η Πολωνία και το Μεξικό είναι λιγότερο ριψοκίνδυνοι δανειολήπτες από την Ελλάδα, την Πορτογαλία ή την Ιρλανδία.

Αυτές οι εμφανίσεις οφείλονται εν μέρει στη γεωγραφία. Όπως σημειώνει η Citi, η μεγαλύτερη αύξηση στους κινδύνους του ανεπτυγμένου κόσμου παρατηρείται σε περιφερειακές οικονομίες με σοβαρά προβλήματα προϋπολογισμού, όπως στην Ελλάδα, την Ισπανία ή την Καλιφόρνια.

Είναι γεγονός ότι τα ελληνικά προβλήματα μπορεί επιπλέον να επεκταθούν και να πλήξουν τους γείτονες στα Βαλκάνια, δεδομένου ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν τον έλεγχο του ενός τετάρτου των ρουμανικών και βουλγαρικών τραπεζών. Αλλά αυτό είναι ένα διακρατικό ζήτημα που δεν συνιστά απειλή στο σύστημα.

Αντιθέτως, η μεγάλη ανησυχία είναι μην τυχόν αυξηθεί ο κίνδυνος στάσης πληρωμών σε καίριες ανεπτυγμένες χώρες, όπως οι ΗΠΑ ή η Γερμανία. Αν κάτι τέτοιο προκαλούσε την αύξηση στα "απαλλαγμένα κινδύνου" επιτόκια, τότε όλα τα ριψοκίνδυνα ενεργητικά θα πλήττονταν.

Ωστόσο, δραματική αλλαγή στο, ας πούμε, αμερικανικό αξιόχρεο, εξαιτίας απρόβλεπτης αύξησης στο έλλειμμα του προϋπολογισμού, δεν είναι πολύ πιθανή. Εναλλακτικά, η επιβολή πολύ αυστηρότερης νομισματικής πολιτικής θα είχε την ίδια επίδραση. Όμως, δεδομένου ότι τα επιτόκια στις ΗΠΑ και στην ευρωζώνη είναι αρνητικά σε πραγματικούς όρους, είναι απίθανο οι ροές κεφαλαίων στις αναπτυσσόμενες αγορές να κοπούν σύντομα. Η φούσκα θα συνεχίσει να μεγαλώνει.

© The Financial Times Limited 2010. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation