Η Fed "ζυγίζει" τις επιλογές της στο Τζάκσον Χολ

Οι καθιερωμένες ετήσιες ομιλίες του Β. Bernanke στην ετήσια σύνοδο κεντρικών τραπεζιτών (Τζάκσον Χολ) έχουν καταστεί χάρτες στρατηγικής. Τα σενάρια για την πιστωτική χαλάρωση. Σε τι ελπίζουν οι αγορές.

Δημοσιεύθηκε: 22 Αυγούστου 2011 - 17:40

Robin Harding (Ουάσιγκτον)

Η Fed ζυγίζει τις επιλογές της στο Τζάκσον Χολ

Την πρώτη χρονιά του κ. Ben Bernanke ως διοικητή της Federal Reserve των ΗΠΑ, η ομιλία του στο ετήσιο συνέδριο κεντρικών τραπεζών 2006, στο Jackson Hole, ήταν μία ακαδημαϊκή διάλεξη περί παγκοσμιοποίησης.

Έκτοτε, οι συνθήκες τον έχουν αναγκάσει να δίνει ομιλίες περί στρατηγικής για τη χρηματοπιστωτική κρίση ή για την ύφεση κάθε Αύγουστο. Η φετινή, πιθανότατα, θα είναι η 5η στη σειρά.

Το κληροδότημα της περυσινής ομιλίας στο Jackson Hole, που αποδείχτηκε υπόσχεση ότι έρχεται μεγαλύτερη ποσοτική χαλάρωση από τη Fed, το αποκαλούμενο QE2, είναι ότι οι αγορές θα παρακολουθούν εναγωνίως κάθε λέξη για να βρουν κάποια ένδειξη ότι η Fed θα απαντήσει και πάλι στους φόβους τους για την οικονομία.

Το κρίσιμο ζήτημα για το Jackson Hole, όπως και για τη συνεδρίαση επιτοκίων του Σεπτεμβρίου της Fed, είναι κατά πόσον οι παγκόσμιες οικονομικές προοπτικές στοιχειοθετούν μεγαλύτερη ποσοστική χαλάρωση και, αν ναι, ποια επιλογή θα προτιμήσει η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ.

Η πλειονότητα των κεντρικών τραπεζιτών θεώρησε πως η δέσμευση που έλαβε η επιτροπή καθορισμού πιστωτικής πολιτικής, FOMC, τον Αύγουστο, για σταθερά, σχεδόν μηδενικά, επιτόκια έως τα μέσα του 2013 ήταν κάτι που μπορούσε να κάνει καλό και δύσκολα θα έκανε κακό. Όμως, η Fed έχει πολύ λίγες δυνατότητες για επικοινωνιακούς ελιγμούς τέτοιου είδους πια.

Η πιο δραστική επιλογή θα ήταν να υποσχεθεί έναν νέο κύκλο αγοράς ενεργητικών, την ποσοτική χαλάρωση Νο3, (QE3). Όμως, τα εμπόδια είναι μεγάλα επειδή τα προβλήματα εξόδου από μια τέτοια πολιτική ή διατάραξη των προσδοκιών για τον πληθωρισμό αυξάνονται όσο μεγαλώνει ο ισολογισμός της.

Η FOMC παραμένει αποφασισμένη να αγνοήσει τις πολιτικές επικρίσεις, ωστόσο οι επιθέσεις όπως εκείνη του ρεπουμπλικανού υποψηφίου για την προεδρία, κ. Rick Perry, που αποκάλεσε τις αποφάσεις του κ. Bernanke σχεδόν εθνική προδοσία, έχουν πράγματι επίπτωση στο κόστος και στα πλεονεκτήματα μιας κίνησης. Ορισμένοι αναλυτές θεωρούν πως οι έντονες πολιτικές επικρίσεις για το QE2 μείωσαν την τελική επίδραση στα yields, ενώ πυροδότησαν φόβους για πιθανή αύξηση του πληθωρισμού.

Αυτό σημαίνει ότι η επιλογή που βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης στη Fed είναι κάποιου είδους κόλπο - να μη διευρυνθεί το μέγεθος του ισολογισμού, αλλά η μέση διάρκεια των ενεργητικών που κατέχει.

Αυτή θα ήταν μια καλή μέθοδος για να γίνει η αποκόμιση των καρπών της ποσοτικής χαλάρωσης -υποχρεώνοντας τους επενδυτές σε αναζήτηση πιο ριψοκίνδυνων ενεργητικών, αλλά μειώνοντας την προσφορά ασφαλών, μακροπρόθεσμων επενδύσεων-, χωρίς το μειονέκτημα της διεύρυνσης του ισολογισμού της τράπεζας.

Τα λόγα του κ. Bernanke, την Παρασκευή, ίσως δείξουν πού βρίσκονται τα όρια των κινδύνων και των πλεονεκτημάτων, άρα και τα όρια για το τι είναι διατεθειμένη να κάνει η Fed και τι όχι.

© The Financial Times Limited 2011. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation