Μικρές τράπεζες στον δρόμο για Φρανκφούρτη

Οι μικρές και μεγάλες διαφορές ανάμεσα στα δίδυμα LTRO της ΕΚΤ. Η κρίσιμη συμμετοχή των μικρότερων τραπεζών. Οι πιθανότητες επιτυχίας στην πραγματική οικονομία, τα συγχαρητήρια και οι επιφυλάξεις.

Δημοσιεύθηκε: 1 Μαρτίου 2012 - 07:53

James Wilson (Φρανκφούρτη), Gerrit Wiesmann (Βερολίνο), Mary Watkins (Λονδίνο)

Μικρές τράπεζες στον δρόμο για Φρανκφούρτη

Η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στα τριετή δάνεια που πρόσφερε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα χθες και στον πρώτο γύρο που είχε γίνει τον Δεκέμβριο ίσως δεν είναι ο ελαφρώς μεγαλύτερος όγκος που ζητήθηκε (530 δισ. ευρώ σε σύγκριση με τα 489 δισ. ευρώ), αλλά η ταυτότητα των τραπεζών που απορρόφησαν τη ρευστότητα.

Το γεγονός, συγκεκριμένα, ότι πολλές από τις μικρότερες τράπεζες της ευρωζώνης συμμετείχαν στην προσφορά ίσως αλλάξει τον τρόπο χρήσης των κεφαλαίων που διαθέτει η ΕΚΤ.

Περίπου 800 τράπεζες ζήτησαν κεφάλαια - οι διπλάσιες σχεδόν σε σχέση με τον Δεκέμβριο. Οι περισσότερες προέρχονταν από τον πυρήνα της ευρωζώνης και ειδικά τη Γερμανία και όχι από τα περιφερειακά κράτη όπου θεωρείται ότι υπάρχουν τα μεγαλύτερα προβλήματα χρηματοδότησης. Οι κουβέντες ορισμένων τραπεζών (βλ. Deutsche Bank) για τον φόβο στιγματισμού όσων χρησιμοποιήσουν το LTRO δεν φάνηκε να επηρέασε τις αποφάσεις.

Στην πραγματικότητα, τη μεγαλύτερη συμμετοχή μικρότερων τραπεζών, μεταξύ των οποίων οι χρηματοπιστωτικοί βραχίονες αυτοκινητοβιομηχανιών, προκάλεσε αυτήν τη φορά η ΕΚΤ, που χαλάρωσε τις απαιτήσεις για τις εγγυήσεις σε σχέση με τον Δεκέμβριο. Η αξιοποίηση των κεφαλαίων θεωρείται καλή ένδειξη για την προσφορά δανείων, καθώς οι μικρότερες τράπεζες κατά κανόνα έχουν τις στενότερες σχέσεις με τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Πάντως, θα περάσουν μήνες μέχρι να φανεί πρόοδος στα μεγέθη του καθαρού δανεισμού, που μέχρι στιγμής είναι απογοητευτικά.

Ο Huw van Steenis, τραπεζικός αναλυτής της Morgan Stanley, δήλωσε ότι είναι επιφυλακτικός για το πόσα χρήματα του LTRO θα περάσουν στην πραγματική οικονομία. «Οι τράπεζες θα είναι απρόθυμες να ανοιχτούν πολύ, δεδομένου ότι υπάρχουν άγνωστοι κίνδυνοι για τη χρηματοδότηση σε ορίζοντα τριών ετών».

Ο φόβος πιστωτικής αποστράγγισης για τις επιχειρήσεις στην πραγματική οικονομία ήταν και ένας από τους λόγους που η ΕΚΤ εισήγαγε τη δίδυμη επιχείρηση ρευστότητας. Ένας άλλος ήταν ο όγκος από επικείμενες λήξεις τραπεζικών ομολόγων, όπου δεν υπάρχει βεβαιότητα ότι οι τράπεζες θα μπορέσουν να κάνουν επαναχρηματοδότηση μέσα στις εύθραυστες συνθήκες των αγορών. Ένας τρίτος φόβος αφορούσε την «άτακτη απομόχλευση», δηλαδή ξεπουλήματα ενεργητικών από ορισμένες τράπεζες, που θα μετέδιδε τα προβλήματα σε άλλους τραπεζικούς ισολογισμούς.

Όσον αφορά την κάλυψη των αναγκών επαναχρηματοδότησης των τραπεζών, τα LTRO φαίνεται ότι παρήγαγαν αποτελέσματα ανάλογα με τη ζήτηση. Στο LTRO του Δεκεμβρίου, οι τράπεζες ζήτησαν 210 δισ. ευρώ σε καθαρό νέο χρήμα -δηλαδή, αν αφαιρεθούν τα ποσά που μετακυλίστηκαν στο LTRO από τον υπάρχοντα δανεισμό των τραπεζών από την κεντρική τράπεζα- σε σχέση με περίπου 230 δισ. ευρώ που είναι οι ανάγκες αναχρηματοδότησης του α΄ τριμήνου. Οι χθεσινές καθαρές εισροές ρευστότητας ήταν περίπου 310 δισ. ευρώ σε σύγκριση με περίπου 360 δισ. ευρώ από τραπεζικά χρέη που λήγουν στα τέλη του έτους.

Όπως και με το πρώτο LTRO, υπάρχουν προσδοκίες ότι τμήμα της ρευστότητας θα ανακυκλωθεί επίσης από τράπεζες που αγοράζουν υψηλότερης απόδοσης κρατικά ομόλογα σε ένα carry trade. Τα ενεργητικά του χρέους ισπανικών και ιταλικών τραπεζών έχουν εκτιναχθεί από τον Δεκέμβριο και η ζήτηση έχει βοηθήσει ώστε να μειωθούν τα spreads στα ομόλογα της Ισπανίας και της Ιταλίας.

Ωστόσο, αυτό φέρνει και τον κίνδυνο να μειώσουν τα LTRO τις πιέσεις για μεταρρυθμίσεις, τόσο στις κυβερνήσεις των δύο κρατών όσο και στις τράπεζες.

Κι αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους οι ηγέτες της ευρωζώνης ζητούν από τις τράπεζες να αυξήσουν τους συντελεστές κεφαλαιακής επάρκειας. Γιατί η βελτίωση της εμπιστοσύνης στις τράπεζες είναι ουσιώδης για ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι του παζλ, που πρέπει να μπει στη θέση του: την επιστροφή ενός υγιούς επιπέδου διατραπεζικού δανεισμού.

Τα μακροπρόθεσμα δάνεια LTRO «δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη λειτουργικότητα της διατραπεζικής αγοράς ή να επιλύσουν τις εθνικές κρίσεις χρεών», τόνισε ο Michael Kemmer της ένωσης γερμανικών τραπεζών.

Θα χρειαστεί, άραγε, και LTRO 3; Η ΕΚΤ πιθανότατα θα προχωρήσει με προσοχή. Πάντως ο Jurgen Michels της Citi εκτιμά ότι, αν εμφανιστούν περαιτέρω σοβαρές πιέσεις στην τραπεζική αγορά, δεν αποκλείεται να γίνει.

«Η ΕΚΤ πιθανότατα θα το αντιμετωπίσει ορθολογικά» δήλωσε. «Γενικώς έχει αποδειχθεί πιο πρόθυμη να στηρίξει τη ρευστότητα από άλλα απευθείας μέτρα».

Ανεξάρτητα από τις χρηματοδοτικές ανάγκες οποιασδήποτε τράπεζας, η μαζική παροχή ρευστότητας στις τράπεζες έχει μειώσει θεαματικά τους φόβους για κατάρρευση τύπου Lehman. «Η πιθανότητα τραπεζικής κατάρρευσης στην ευρωζώνη έχει αποτραπεί με τις δραστηριότητες της ΕΚΤ» δήλωσε ο Sir Mervyn King, διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας.

© The Financial Times Limited 2012. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation