Οι κίνδυνοι του ρητού ”ο χρόνος είναι χρήμα”

Το ρητό ”ο χρόνος είναι χρήμα” χρονολογείται από τον 17ο αιώνα. Ακόμη και στις καθημερινές μας συζητήσεις, αναφερόμαστε σε ”χαμένο χρόνο” ή τον ”χρόνο που ξοδέψαμε” για να αναφερθούμε στον χρόνο που δεν χρησιμοποιήθηκε παραγωγικά. Ένας καλύτερος και πιο δημιουργικός τρόπος κατανόησης της σχέσης μεταξύ του χρόνου και των χρημάτων είναι να σκέφτεστε και τα δυο σαν εμπορεύσιμα προϊόντα.

του Morgen Witzel

Το ρητό ”ο χρόνος είναι χρήμα” χρονολογείται από τον 17ο αιώνα. Ακόμη και στις καθημερινές μας συζητήσεις, αναφερόμαστε σε ”χαμένο χρόνο” ή τον ”χρόνο που ξοδέψαμε” για να αναφερθούμε στον χρόνο που δεν χρησιμοποιήθηκε παραγωγικά.

Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι όσο περισσότερο καθυστερεί κάτι, τόσο περισσότερο κοστίζει. Η εμπειρία δείχνει να επιβεβαιώνει το ρητό. Τα εγχειρήματα που βγήκαν εκτός χρονοδιαγράμματος, όπως το Τούνελ της Μάγχης και η νέα Βρετανική Βιβλιοθήκη, έχουν ξεπεράσει και τους αρχικούς προϋπολογισμούς.

Από την άλλη πλευρά, η προσπάθεια μείωσης του χρόνου για να μειωθεί και το κόστος δεν στέφεται πάντοτε από επιτυχία. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, οι σχεδιαστές και οι διαφημιστές της Apple βιάστηκαν να δώσουν στην αγορά τον υπολογιστή χειρός Newton. Κινήθηκαν τόσο γρήγορα που ούτε το προϊόν ήταν έτοιμο, ούτε η αγορά ήταν έτοιμη να το δεχτεί. Το προϊόν δεν κατάφερε ποτέ να κερδίσει την αγορά, κάτι που πέτυχε το ανταγωνιστικό PalmPilot.

Ένας καλύτερος και πιο δημιουργικός τρόπος κατανόησης της σχέσης μεταξύ του χρόνου και των χρημάτων είναι να σκέφτεστε και τα δυο σαν εμπορεύματα. Και τα δυο αγοράζονται και πουλώνται, ενώ μπορεί να υπάρξει και συναλλαγή μεταξύ τους. Τα χρήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αγορά χρόνου και ο χρόνος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή χρημάτων.

Οι επιχειρήσεις εμπλέκονται συνεχώς στην αγορά χρόνου, υπό τη μορφή της ενοικίασης του χρόνου του εργατικού τους δυναμικού. Ο Harrington Emerson, ο αμερικανός μηχανολόγος, σχολίαζε το 1913 ότι πολλές εταιρίες κάνουν το λάθος να θεωρούν ότι όταν προσλαμβάνουν εργάτες, αγοράζουν παραγωγή, ενώ οι εργάτες θεωρούν πως νοικιάζουν το χρόνο τους. Αυτή η παρεξήγηση, έλεγε ο Emerson, είναι μια από τις βασικές αιτίες ταραχών στις επιχειρήσεις. Οι εταιρίες επιθυμούν να πληρώνουν λιγότερα ανά μονάδα παραγόμενου προϊόντος για να κρατούν χαμηλά τα κόστη τους, ενώ οι εργαζόμενοι επιθυμούν να πληρώνονται περισσότερο για το χρόνο τους, για να μεγιστοποιήσουν τα δικά τους οφέλη.

Η απάντηση, πίστευε, έγκειται στη δημιουργία ενός συστήματος που αυξάνει ταυτόχρονα την παραγωγή και αμείβει περισσότερο τους εργάτες για το χρόνο τους. Πληρώστε τους εργαζόμενούς σας περισσότερο και συμπεριφερθείτε τους καλύτερα και θα σας δώσουν περισσότερο από το χρόνο τους αλλά και θα χρησιμοποιήσουν το χρόνο αυτό πιο αποδοτικά. Τα οφέλη από την παραγωγή θα υπερβαίνουν κατά πολύ το αυξημένο εργατικό κόστος.

© The Financial Times Limited 2005. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v
Απόρρητο