Η Ελλάδα είναι μία από τις μεγαλύτερες ελαιοπαραγωγούς χώρες στον κόσμο. Στη Γαλλία, όμως, η Τυνησία πουλά πάνω από 11 φορές περισσότερο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Μόνο πέρυσι οι γαλλικές εισαγωγές από την Τυνησία έφθασαν τους 15.537 τόνους, έναντι μόλις 1.352 τόνων από την Ελλάδα, αποκαλύπτοντας το χάσμα ανάμεσα στην παραγωγική ισχύ της χώρας και την παρουσία της σε μια από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές αγορές.
Τα στοιχεία από την έκθεση του Γραφείου Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων της ελληνικής πρεσβείας στο Παρίσι, αποκαλύπτουν το χάσμα. Η Ελλάδα παρέμεινε στην τέταρτη θέση των προμηθευτών της Γαλλίας, πίσω από την Ισπανία, την Ιταλία και την Τυνησία, με μερίδιο μόλις 1,59% σε ποσότητα και 2,13% σε αξία.
Η τρίτη στη σειρά Τυνησία κατέχει αντίστοιχα το 18,2% και το 15,6%, ενώ οι τρεις πρώτοι προμηθευτές ελέγχουν συνολικά το 95% των γαλλικών εισαγωγών εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου.
Για τους Έλληνες εξαγωγείς, τα στοιχεία κρύβουν και μια δεύτερη δυσάρεστη πραγματικότητα. Παρότι πούλησαν 3,1% περισσότερο ελαιόλαδο το 2025, εισέπραξαν 22,8% λιγότερα, με την αξία των εξαγωγών να περιορίζεται στα 9,79 εκατ. ευρώ. Η μέση δηλωθείσα αξία υποχώρησε από 9,67 σε 7,24 ευρώ το κιλό, ακολουθώντας τη γενικότερη πτώση των τιμών. Αυτό σημαίνει ότι το προϊόν αντιμετωπίζεται και από τους Έλληνες εξαγωγείς και από τους εισαγωγείς, εν προκειμένω τους Γάλλους, ως commodity.
Ο ανταγωνισμός, στο μεταξύ, εντείνεται. Η Ισπανία παραμένει κυρίαρχη, με 47.608 τόνους και εξαγωγές αξίας 251 εκατ. ευρώ, ενώ η Ιταλία ακολουθεί με 18.097 τόνους και 113,8 εκατ. ευρώ. Η Τυνησία, με εξαγωγές αξίας 71,5 εκατ. ευρώ, αύξησε τις ποσότητές της κατά 54,7% μέσα σε έναν χρόνο. Και το έκανε με μέση δηλωθείσα αξία μόλις 4,60 ευρώ το κιλό, έναντι 7,24 ευρώ για το ελληνικό ελαιόλαδο.
Μια αγορά 620 εκατ. ευρώ με μικρή ελληνική παρουσία
Η περιορισμένη παρουσία του ελληνικού ελαιολάδου στη Γαλλία αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν ληφθεί υπόψη ότι πρόκειται για μια αγορά που καλύπτει σχεδόν το σύνολο των αναγκών της μέσω εισαγωγών. Για την ελαιοκομική περίοδο 2025/26, η γαλλική παραγωγή εκτιμάται σε μόλις 5.300 τόνους, έναντι αναμενόμενης κατανάλωσης 110.000 τόνων, καλύπτοντας λιγότερο από το 5% της ζήτησης.
Πέρυσι οι συνολικές εισαγωγές ανήλθαν σε 118.300 τόνους, αξίας 620,7 εκατ. ευρώ. Παρότι οι ποσότητες αυξήθηκαν κατά 6,3% σε σχέση με το 2024, η αξία τους μειώθηκε 34,6%, καθώς η μέση δηλωθείσα εισαγωγική αξία υποχώρησε από 8,53 σε 5,25 ευρώ το κιλό.
Η ίδια τάση καταγράφηκε στο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, όπου συγκεντρώνεται η ελληνική εξαγωγική δραστηριότητα. Οι εισαγωγές της συγκεκριμένης κατηγορίας έφθασαν τους 85.189 τόνους, αυξημένες κατά 5,9%, ενώ η αξία τους περιορίστηκε κατά 32,8%, στα 459,5 εκατ. ευρώ.
Η αποκλιμάκωση των τιμών εξηγεί μέρος της μείωσης των εσόδων, όχι όμως και τη διαχρονικά περιορισμένη παρουσία των ελληνικών χρωμάτων στη Γαλλία. Η έκθεση εντοπίζει το βασικό εμπόδιο στη δυσκολία των ελληνικών επιχειρήσεων να εξασφαλίσουν σταθερή πρόσβαση στα γαλλικά δίκτυα διανομής.
Η Ισπανία και η Ιταλία έχουν εδραιωμένες εμπορικές σχέσεις και ισχυρή παρουσία στην οργανωμένη λιανική, ενώ η Τυνησία αξιοποιεί το πλεονέκτημα της ανταγωνιστικής τιμής.
Για τις ελληνικές επιχειρήσεις, η έκθεση προκρίνει τη διαφοροποίηση αντί του ανταγωνισμού αποκλειστικά στην τιμή, με έμφαση στο επώνυμο, τυποποιημένο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, την ελληνική προέλευση, την ποικιλιακή ταυτότητα και τις πιστοποιήσεις ΠΟΠ ή ΠΓΕ. Η στρατηγική αυτή βρίσκει έρεισμα στις προτιμήσεις των Γάλλων καταναλωτών, καθώς δύο στους τρεις αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία στη γεωγραφική προέλευση και στις σχετικές πιστοποιήσεις.