Πλάνην οικτράν πλανώνται όσοι πιστεύουν ότι οι δυσάρεστες φορολογικές εκπλήξεις της κυβέρνησης εξαντλήθηκαν με τις ανακοινώσεις της προηγούμενης εβδομάδας. Στην ατζέντα του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφη υπάρχουν ακόμα η αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ, η νέα αύξηση των αντικειμενικών αξιών ακινήτων αλλά και η επαναφορά των τεκμηρίων διαβίωσης μέσω ενός πληρέστερου καταλόγου, στον οποίο πέραν των κλασικών πολυτελών αυτοκινήτων, ακινήτων, πισινών και ελικοπτέρων θα περιλαμβάνονται δίδακτρα σε ιδιωτικά σχολεία, εξοχικά, ενδεχομένως ακόμα και αγορές μέσω πιστωτικών καρτών.

Ήδη ο υπουργός Οικονομίας προανήγγειλε την «επαναφορά» των τεκμηρίων διαβίωσης -στην πλειονότητά τους καταργήθηκαν ή διευρύνθηκαν σημαντικά επί κυβέρνησης Σημίτη-, ενώ στελέχη του υπουργείου δεν... μασάνε τα λόγια τους αναφορικά με το ενδεχόμενο αύξησης των συντελεστών ΦΠΑ.

Το σενάριο παραμένει ενεργό και θα βγει από το συρτάρι όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες και ειδικότερα όταν αποκλιμακωθεί ο πληθωρισμός. Θα είναι ο τελευταίος άσος της κυβέρνησης στη μάχη έναντι του ενδεχομένου υπαγωγής της ελληνικής οικονομίας εκ νέου σε καθεστώς δημοσιονομικής επιτήρησης.

Στη διάρκεια του 2009 άλλωστε -ο ακριβής χρόνος θα προσδιοριστεί από τις συνθήκες στην κτηματαγορά- θα έρθει και η νέα αύξηση των αντικειμενικών αξιών. Η κυβέρνηση θα προχωρήσει στη νέα αυτή αύξηση των αντικειμενικών αξιών ακινήτων όχι τόσο για να «πιάσει» τις μεταβιβάσεις αλλά για να αυξήσει κατακόρυφα τα έσοδα από το Ενιαίο Τέλος Ακινήτων, τα οποία μόνο για φέτος -ασχέτως αν θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολο να εισπραχθούν έως το τέλος του έτους- έχουν προϋπολογιστεί σε 890 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα, από την 1η Ιανουαρίου 2009 έρχονται νέες αυξήσεις στον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης σε πετρέλαιο και βενζίνη, στο πλαίσιο εναρμόνισης των συντελεστών στην Ε.Ε., ενώ ακολουθώντας τη γραμμή Βρυξελλών η κυβέρνηση αναμένεται να προχωρήσει αμέσως και σε νέα αύξηση των φόρων στα τσιγάρα. Όσον αφορά στα καύσιμα, οι αυξήσεις που έχουν προβλεφθεί με νόμο ήδη από το 2006 αφορούν σε αναπροσαρμογές του ΕΦΚ κατά 2,6% στην αμόλυβδη, 2,9% στη σούπερ αμόλυβδη και 3,1% στο πετρέλαιο κίνησης από την 1η Ιανουαρίου 2009.

Τα σχέδια για τα τεκμήρια

Από το νέο έτος, το σύνολο των φορολογουμένων θα πρέπει να προετοιμάζεται να υποδεχτεί και πάλι τα τεκμήρια, σε νέα… βελτιωμένη βερσιόν. Σε συνέντευξη που παραχώρησε ο κ. Γ. Αλογοσκούφης στην εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής» δήλωσε ότι εξετάζεται πρόταση που προβλέπει να προσδιοριστεί «για όλους ανεξαιρέτως τους φορολογουμένους ένας βασικός κατάλογος δαπανών, μέσω του οποίου θα τεκμαίρεται το επίπεδο διαβίωσης».

Όπως εξηγεί ο υπουργός Οικονομίας «δεν μιλάμε απλώς για το αν έχεις το τεκμήριο του αυτοκινήτου ή το τεκμήριο που υπήρχε παλιά για άλλα, για σκάφος και λοιπά. Μιλάμε για σειρά μεγάλες δαπάνες. Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε μία επιτροπή η οποία θα τις προσδιορίσει και το άθροισμά τους να οδηγεί σε συμπεράσματα σχετικά με το επίπεδο του εισοδήματος. Από τη σύνθεση και το άθροισμά τους θα τεκμαίρεται το επίπεδο διαβίωσης του φορολογουμένου και από αυτό πια θα προσεγγίζουμε το φορολογητέο εισόδημα.
Για παράδειγμα, εξοχικά σπίτια. Η συντήρηση ενός εξοχικού σπιτιού έχει κάποιο ελάχιστο κόστος. Δίδακτρα σε ιδιωτικά σχολεία, δαπάνες σε αυτοκίνητα, δαπάνες συντήρησης αυτοκινήτων, δαπάνες συντήρησης σκαφών. Γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί Έλληνες που έχουν σκάφη ή πισίνες, που και αυτό είναι ένδειξη πλούτου και εισοδήματος, ενώ έχει και κάποια ετήσια δαπάνη η συντήρηση μιας πισίνας.

Μια σειρά, λοιπόν, τέτοιες δαπάνες θα δηλώνονται από τον φορολογούμενο μαζί με το εισόδημά του. Με απλό τρόπο -όσο πιο απλό γίνεται- προκειμένου να τεκμαίρεται το επίπεδο της ετήσιας δαπάνης και να διαπιστώνεται αν συμβαδίζει με το δηλούμενο εισόδημα».

Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς του υπουργείου Οικονομίας, το νέο καθεστώς αναφορικά με τα τεκμήρια θα εφαρμοστεί από το 2009, ο φορολογούμενος θα έχει τη δυνατότητα να προσφύγει στις δικαστικές αρχές προσβάλλοντας τις αποφάσεις της εφορίας -τα τεκμήρια θα είναι, θεωρητικά τουλάχιστον, μαχητά- και ο κατάλογος των τεκμηρίων δεν θα μπορεί να αποτελεί προϊόν «διαπραγμάτευσης» ανάμεσα σε φορολογουμένους και φορολογικές αρχές.