Την πρόθεση του προέδρου της ΡΑΕ να έρθει σε δημόσια ρήξη με την ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης και με τη ΔΕΠΑ φανερώνει η σημερινή επιστολή του κ. Παντελή Κάπρου.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με επιστολή του κ. Κάπρου, η οποία δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της ΡΑΕ, και απευθυνόταν προς τον υπουργό Ανάπτυξης Ακη Τσοχατζόπουλο, το γ.γ. του Υπ. Αν. Γ. Αγραφιώτη, το γ.γ. της Αποκρατικοποιήσεων Γ. Σειραδάκη και το διευθύνοντα σύμβουλο της ΔΕΠΑ Αρ. Βακιρλή, με θέμα την αύξηση των τιμολογίων μεταφοράς φυσικού αερίου.

Στην επιστολή, καταγγέλεται η στάση της διοίκησης της ”μονοπωλιακής” ΔΕΠΑ... ”με υπέρογκες λειτουργικές και επενδυτικές δαπάνες”, η οποία που ζητά υπερβολική αύξηση των τιμολογίων, ενώ επισημαίνονται μια σειρά κίνδυνοι που εγκυμονεί η λήψη μιας τέτοιας απόφασης.

Στους κινδύνους αυτούς περιέχονται μεταξύ άλλων ”η βιωσιμότητα των ιδιωτικών επενδύσεων στην ηλεκτροπαραγωγή”, αλλά και κίνδυνοι που ”δρουν εις βάρος και του στρατηγικού επενδυτή της ΔΕΠΑ καθώς κατά τον τρόπο αυτό, ο στρατηγικός επενδυτής εισέρχεται σε μια επιχείρηση με αβέβαιο μελλοντικό κύκλο εργασιών και μέγεθος”!

Στην επιστολή αναφέρεται πως, αν και ζητήθηκε από τη ΡΑΕ να γνωμοδοτήσει για τα τιμολόγια μεταφοράς και αεριοποίησης φυσικού αερίου και προκειμένου να διευκολυνθεί η ευξεύρεση στρατηγικού επενδυτή, με δεδομένες τις απαραίτητες διαβουλεύσεις και τις συμφωνίες με τη ΔΕΠΑ, ”Η ΔΕΠΑ, παρά το γεγονός ότι είναι αναρμόδια, κατέθεσε ”σχέδιο υπουργικής απόφασης” για τα τιμολόγια μεταφοράς και αεριοποίησης του φυσικού αερίου, το οποίο διαφέρει με τη γνωμοδότηση της ΡΑΕ, τόσο στο ύψος των τιμολογίων, αλλά και στη μεθοδολογία”.

Για το συγκεκριμένο, η ΡΑΕ επισημαίνει ότι η μόνη αρμόδια για τέτοιου είδους γνωμοδοτήσεις είναι η ίδια, σημειώνοντας πως ”δεν αντιλαμβανόμαστε πως είναι δυνατόν η ΔΕΠΑ ΑΕ, δηλαδή μια εταιρία η οποία μάλιστα κατέχει μονοπωλιακή θέση στον τομέα του φυσικού αερίου, να εισηγείται σχέδιο υπουργικής απόφασης για το συγκεκριμένο θέμα”.

Η ΡΑΕ μάλιστα επισημαίνει ότι η εισήγηση της ”συντάχθηκε μετά από πολυήμερη ανταλλαγή πληροφοριών και απόψεων με τη ΔΕΠΑ και μάλιστα το μέσο ύψος του κομίστρου προσδιορίστηκε σε συμφωνία με τη ΔΕΠΑ, μετά από πολύωρη διαπραγμάτευση”.

Η ΡΑΕ αναφέρεται ακόμη σε αυτό που ονομάζει ”υπαναχώρηση από πλευράς ΔΕΠΑ”. Συγκεκριμένα:

”Παρά το γεγονός ότι η ΔΕΠΑ είχε συµφωνήσει στο ύψος των τιµολογίων µεταφοράς και αεριοποίησης φυσικού αερίου όπως προσδιορίστηκαν στην γνωµοδότηση της ΡΑΕ, το σχέδιο υπουργικής απόφασης που εισηγείται η ΔΕΠΑ προβλέπει µία αυθαίρετη και αστήρικτη, βάσει των εύλογων στοιχείων κόστους, αύξηση του ύψους των εν λόγω τιµολογίων της τάξης του 8% σε σχέση µε την γνωµοδότηση της ΡΑΕ”.

Επισηµαίνεται ότι τα τιµολόγια για τα οποία γνωµοδότησε η ΡΑΕ ήταν ήδη κατά 3% αυξηµένα σε σχέση µε τα τιµολόγια που είχε δεχθεί ο Υπουργός Ανάπτυξης και υιοθέτησε το έτος 2001 η ΔΕΠΑ και τα οποία θα εφαρµόζονταν από 1/1/2005.

Πριν δηλαδή εφαρµοσθούν τα τιµολόγια που εγκρίθηκαν το 2001 και πριν γίνει αισθητή η θετική επίδραση που αναµενόταν να έχει η εφαρµογή τους για την αύξηση των καταναλώσεων φυσικού αερίου στη χώρα, αυξάνονται κατά 11% σε πραγµατικές τιµές του 2005.

Η αύξηση αυτή αναφέρει η ΡΑΕ, υπονοµεύει την βιωσιµότητα των ιδιωτικών επενδύσεων στην ηλεκτροπαραγωγή µε φυσικό αέριο και δηµιουργεί κίνδυνο ανατροπής της πορείας απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα, η οποία βρίσκεται σε κρίσιµο σηµείο µετά την επιτυχηµένη µεταρρύθµιση του νόµου 2773/1999 µε το νόµο 3175 που ψηφίσθηκε µόλις τον Ιούλιο του 2003.

Επίσης, υπονοµεύει τη δυνατότητα αξιοποίησης της µεγάλης υποδοµής του συστήµατος µεταφοράς φυσικού αερίου και την ανάκτηση της µεγάλης επένδυσης που πραγµατοποιήθηκε για την κατασκευή του, γιατί µε τέτοια τιµολόγια δεν θα προσελκυσθούν οι µεγάλες ποσότητες κατανάλωσης φυσικού αερίου που όλοι αναµένουµε.

Υπονοµεύει συνολικά την αγορά φυσικού αερίου στην Ελλάδα, αποτρέποντας την είσοδο νέων καταναλωτών, λόγω χαµηλής ανταγωνιστικότητας του φυσικού αερίου σε σχέση µε τα άλλα καύσιµα.



Στην ουσία, τα τιµολόγια αυτά δρουν εις βάρος και του στρατηγικού επενδυτή της ΔΕΠΑ, καθώς κατά τον τρόπο αυτό, ο στρατηγικός επενδυτής εισέρχεται σε µια επιχείρηση µε αβέβαιο µελλοντικό κύκλο εργασιών και µέγεθος.

Όπως διαπίστωσε η ΡΑΕ κατά τις αλλεπάλληλες επισκέψεις των υποψηφίων, το πρόβληµά τους δεν ήταν το ύψος των τιµολογίων µεταφοράς, όπως αυτό είχε καθορισθεί το Δεκέµβριο του 2001 µε τη δική σας αποδοχή της εισήγησης της ΡΑΕ, αλλά η σταθερότητα για 20 έτη αυτής της ρυθµιστικής µεθοδολογίας και του ύψους των τιµολογίων.

Για το σκοπό αυτό το δηµόσιο έπρεπε να ακολουθήσει νοµικές µεθόδους διασφάλισης έναντι του ρυθµιστικού κινδύνου (όπως έγινε σε ανάλογες περιπτώσεις µε το Ρίο-Αντίρριο κλπ. στις οποίες υπεγράφη σχετική συµφωνία περί των διοδίων), παρά να αυξήσει το ύψος των τιµολογίων πράγµα που, όπως εξηγήθηκε, υπονοµεύει το µέλλον της ίδιας της επιχείρησης µεταφοράς αερίου.

Μετά τις εξελίξεις αυτές, εφόσον δηλαδή η ΔΕΠΑ υπαναχώρησε από τη συµφωνία µε τη ΡΑΕ, η ΡΑΕ δεν µπορεί να δεσµεύσει τις µελλοντικές διοικήσεις της, τα καθήκοντα των οποίων θα ασκούνται µε τον τρόπο που προβλέπεται από την Οδηγία 2003/55/ΕΚ.

”Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι δυνατόν να αποτρέπονται νέοι καταναλωτές να εισέλθουν στην αγορά φυσικού αερίου αλλά και να αποθαρρύνεται η χρήση του συστήµατος από υφιστάµενους καταναλωτές (όπως η ΔΕΗ) προκειµένου να δικαιολογηθούν οι υπέρογκες λειτουργικές και επενδυτικές δαπάνες της µονοπωλιακής εταιρίας του τοµέα του φυσικού αερίου”.

Συνεπώς, η ΡΑΕ απορρίπτει το σχέδιο υπουργικής απόφασης που εισηγήθηκε η ΔΕΠΑ και εµµένει στην πρότασή της η οποία περιλαµβάνει αύξηση του µέσου τιµολογίου µεταφοράς κατά 3% (χωρίς πληθωρισµό) σε σχέση µε τα επίπεδα που καθορίσθηκαν το Δεκέµβριο του 2001 και τα οποία ενέκρινε η τότε διοίκηση της ΔΕΠΑ.

Σταμάτης Ζησίμου