Ευθεία επίθεση κατά της Τρόικα και των απαιτήσεων της για κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού και περαιτέρω μείωση των αποδοχών των εργαζομένων, εξαπολύει η ΕΣΕΕ δια μέσου έρευνας του Ινστιτούτου Εμπορίου και Υπηρεσιών (ΙΝΕΜΥ) με θέμα "ανταγωνιστικότητα, απασχόληση και μη μισθολογικό κόστος".

Την ίδια ώρα ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Βασίλης Κορκίδης σε δηλώσεις του διερωτήθηκε, «εάν έχουμε να κάνουμε με εκδικητική εμμονή ή με σκοπιμότητα όταν μάλιστα με διάφορες παρεμβάσεις οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα έχουν μειωθεί τον τελευταίο χρόνο κατά 14% ενώ η ανεργία και η ύφεση έχουν εκτοξευτεί».

Για να συμπληρώσει «είναι απορίας άξιο η περίεργη επιμονή της Τρόικας να ασχολείται με το 13% των χαμηλόμισθων νέων εργαζομένων αφού για το 87% των μισθωτών στον ιδιωτικό τομέα με τις επιχειρησιακές συμβάσεις, τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και το τριετές πάγωμα μισθών και ωριμάνσεων το εργατικό κόστος θα μειωθεί επί πλέον κατά τουλάχιστον 15%».

Στο ίδιο πνεύμα κινείται και η έρευνα του ΙΝΕΜΥ στην οποία επισημαίνεται μεταξύ των άλλων ότι είναι ουσιαστικής σημασίας η συνειδητοποίηση από την τρόικα πως οι μειώσεις στις αμοιβές των εργαζομένων δεν πρόκειται να οδηγήσουν σε ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας αλλά αντίθετα σε ακόμη βαθύτερη οικονομική συρρίκνωση με απρόβλεπτες κοινωνικές επιπτώσεις.
 
Παράλληλα σημειώνεται ότι οι ελπίδες της Τρόικας για βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και πτώσης των τιμών αγαθών και υπηρεσιών μέσω των περικοπών απεδείχθησαν φρούδες.

Σύμφωνα με την έρευνα το κόστος εργασίας σίγουρα επηρεάζει την παραγωγικότητα, και κατά συνέπεια την ανταγωνιστικότητα μιας οικονομίας, αλλά δεν αποτελεί τη μοναδική αλλά ούτε καν την ισχυρότερη ερμηνευτική μεταβλητή.

Επισημαίνοντας ότι χώρες με υψηλό κόστος εργασίας, παρουσιάζουν υψηλή παραγωγικότητα όπως η Νορβηγία, η Γερμανία, το Βέλγιο και οι ΗΠΑ ενώ χώρες με χαμηλό κόστος εργασίας παρουσιάζουν χαμηλή παραγωγικότητα, όπως οι Πολωνία, η Εσθονία, η Λιθουανία και η Ουγγαρία.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει επίσης το γεγονός πως Νότια Κορέα και Ελλάδα έχουν σχεδόν τον ίδιο δείκτη εργατικού κόστος (36 και 37 αντίστοιχα) αλλά μεγάλη διαφορά στην παραγωγικότητα με τον δείκτη για τη Νότια Κορέα να διαμορφώνεται σε 72 έναντι 49 στην Ελλάδα.

Αυτή η παρατήρηση, σύμφωνα πάντα με την Συνομοσπονδία, υποδηλώνει πως το εργατικό κόστος είναι ένας μόνο παράγοντας που επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα και θα ήταν λάθος να του αποδίδεται σημασία μεγαλύτερη από την πραγματική του αξία.

Μείωση του μη μισθολογικού κόστους

Κομβικό σημείο στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας είναι κατά την ΕΣΕΕ η μείωση του μισθολογικού κόστους σε συνδυασμό με το «ασφαλιστικό τέλος» ώστε και οι επιχειρήσεις να ωφεληθούν αλλά και τα ασφαλιστικά Ταμεία να μην κινδυνέψουν. Κάτι τέτοιο συνεπάγεται, σύμφωνα με την ΕΣΕΕ, μείωση της συνολικής ετήσιας μισθολογικής δαπάνης των επιχειρήσεων κατά 2 δισ. ευρώ.

Αναφορικά με τον κίνδυνο κατάρρευσης των ασφαλιστικών ταμείων από τις απώλειες των εσόδων κατά 5 δισ. ευρώ το 2011 και επιπλέον κατά 7 δισ. ευρώ το 2012, η ΕΣΕΕ προτείνει την αναπλήρωση των πόρων από τη μείωση των εισφορών με την επιβολή ενός «ασφαλιστικού τέλους» ύψους 1‰, επί του ετήσιου τζίρου των επιχειρήσεων που θα μπορούσε να καταβάλλεται με τις περιοδικές δηλώσεις ΦΠΑ, αλλά θα υπολογίζεται ως δαπάνη της επιχείρησης.

Μόνο έτσι θα ισχύσει η σταθερή θέση της ΕΣΕΕ ότι κάθε επιβάρυνση πρέπει να είναι ανταποδοτική.Επομένως, στην περίπτωση του «παγώματος» του μισθού και με βάση τις μεταβολές του πληθωρισμού σύμφωνα με τις εκτιμήσεις από την ΕΣΕΕ, η επιβάρυνση των μισθωτών θα ανέλθει στο 3,8%.

Παράλληλα επισημαίνεται ότι η πρόταση της ΕΣΕΕ για τριετές πάγωμα των μισθών σε συνδυασμό με τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 10% θα μειώσει το μη μισθολογικό κόστος στον ιδιωτικό τομέα, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΝΕΜΥ, περίπου κατά 2 δισ. ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται οι μειώσεις μισθών τουλάχιστον κατά 15-20% από τις συνεχώς αυξανόμενες επιχειρησιακές συμβάσεις.

Επίσης επισημαίνεται ότι η συνολική εξοικονόμηση των επιχειρήσεων από τη μείωση του εργατικού κόστους υπολογίζεται ετησίως πάνω από 4,5 δισ. ευρώ.