Κλωστές: Ευκαιρίες και κίνδυνοι από τη κρίση στον Περσικό

Το νέο περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί από τις πολεμικές συρράξεις στη Μέση Ανατολή και τις παρενέργειες που έχουν πλήξει την παγκόσμια οικονομία προσπαθούν να «διαβάσουν» οι ελληνικές κλωστοϋφαντουργικές εταιρείες, με ορισμένες από αυτές να θεωρούν πως μέσα από αυτή την κρίση θα μπορούσαν να προκύψουν και κάποιες ευκαιρίες που ως χώρα, κάτω από προϋποθέσεις, θα μπορούσαμε να εκμεταλλευθούμε.

Τι βλέπει η Ναυπάκτου 

Ενδεικτική είναι η θέση που πήρε στο πλαίσιο του πρόσφατου 6ου πανελλήνιου συνεδρίου για το βαμβάκι ο διευθύνων σύμβουλος της Κλωστοϋφαντουργίας Ναυπάκτου, Δημήτρης Πολύχρονος, ο οποίος σημείωσε μεταξύ άλλων:

Σε αντίθεση με τον πόλεμο στην Ουκρανία που ουσιαστικά είχε πλήξει στο ενεργειακό κομμάτι μόνο τις ευρωπαϊκές εταιρείες και όχι τις ανταγωνίστριές τους στην Ασία, η τρέχουσα συγκυρία στη Μέση Ανατολή στο μέτωπο της ενέργειας μάλλον θα επιβαρύνει περισσότερο τις χώρες της Ασίας. Και αυτό γιατί η Ελλάδα διαθέτει σημαντικές εναλλακτικές πηγές ενέργειας από τις ΑΠΕ και επειδή από τον Απρίλιο και μετά η ζήτηση μειώνεται λόγω του ζεστότερου μεσογειακού κλίματος.

Επίσης, άλλα στελέχη του κλωστοϋφαντουργικού κλάδου υποστηρίζουν πως αν η κυβέρνηση δείξει την απαιτούμενη προσοχή, οι όποιες αυξήσεις του ενεργειακού κόστους θα μπορούσαν να είναι σχετικά περιορισμένες στη χώρα μας.

Ενέργεια, μεταφορικά και βαμβάκι

Λόγω και των προβλημάτων στην τροφοδοτική αλυσίδα και της πολύ σημαντικής αύξησης του μεταφορικού κόστους, οι ελληνικές νηματουργίες έχουν τη δυνατότητα να ανταποκριθούν στη ζήτηση των ευρωπαίων πελατών τους, εξασφαλίζοντάς τους επάρκεια προϊόντος, υψηλότερη και εγγυημένη ποιότητα, συντομότερους χρόνους παράδοσης και μικρότερο κόστος μεταφοράς.

Τέλος, λόγω της ανόδου της τιμής του πετρελαίου, αυξήθηκε δραστικά και το κόστος του ανταγωνιστικού πολυέστερ, με αποτέλεσμα να ανακάμψει ως ένα βαθμό η ζήτηση και οι τιμές για το βαμβάκι και το νήμα (παράγοντες του κλάδου θεωρούν ότι η φετινή χρονιά θα μπορούσε να εξελιχθεί καλύτερα από το 2025, έτος κατά το οποίο η πτώση της ζήτησης και των τιμών είχε κορυφωθεί).

Όπως συμπλήρωσε ο Δημήτρης Πολύχρονος, οι Ευρωπαίοι παραγωγοί δεν ζητούν προνομιακά μέτρα στήριξης, αλλά θέλουν ο ανταγωνισμός να γίνεται επί ίσοις όροις. Οι ευρωπαϊκές εταιρείες επιβαρύνονται σήμερα με όλα τα κανονιστικά κόστη της πράσινης μετάβασης, καθώς και της επιλογής τους να προσφέρουν βιώσιμα προϊόντα (βλέπε κίνηση του EU Cotton) όταν ανταγωνιστικά προϊόντα από την Ασία πωλούνται στην Ευρώπη χωρίς κάποιο σχετικό προαπαιτούμενο και χωρίς αντίστοιχες σημάνσεις.

Η ανησυχία της Mουζάκης

Από την άλλη πλευρά, η διοίκηση της εισηγμένης κλωστοβιομηχανίας Μουζάκης (απευθύνεται κυρίως στην εγχώρια αγορά) έχει εκφράσει την έντονη ανησυχία της για την κατάσταση που επικρατεί τα τελευταία χρόνια (έχει προσπαθήσει με περιορισμό κόστους και αλλαγή του προϊοντικού μίγματος να βελτιώσει την κατάσταση), θεωρώντας ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και η νέα άνοδος του ενεργειακού κόστους προκαλεί επιπρόσθετα προβλήματα σε μια ήδη τεταμένη κατάσταση.

Όπως άλλωστε δήλωσε η διοίκηση της εισηγμένης, «παρακολουθούμε τις εξελίξεις εβδομάδα με την εβδομάδα», αφήνοντας κάθε σενάριο ανοιχτό για αποφάσεις που ενδεχομένως να ληφθούν στο ορατό μέλλον.