«Έχω πλήρη επίγνωση ότι η ανακήρυξή μου ως Επίτιμου Δημότη του Δήμου Διστόμου μου επιβάλλει, κατ’ ουσίαν, ύψιστο πολιτειακό χρέος άσβεστης μνήμης και πλήρους συνειδητοποίησης διδαχής».

Αυτό δήλωσε αρχικά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε προγραμματισμένη εκδήλωση, κατά την οποία ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης Διστόμου.



«Πριν απ’ όλα μνήμης του στυγερού εγκλήματος της ναζιστικής θηριωδίας και του μαρτυρικού τέλους των θυμάτων της στο Δίστομο, αλλά και συνειδητοποίησης μιας κορυφαίας διδαχής», είπε ο Προκόπης Παυλόπουλος και πρόσθεσε:

«Με την έννοια ότι ο μαρτυρικός Δήμος Διστόμου μας διδάσκει πως πρέπει να βρισκόμαστε σε διαρκή εγρήγορση συνείδησης προκειμένου να μην τελεσθούν ξανά εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας, μ’ όποια μορφή και κάτω από οποιαδήποτε “λεοντή” υπάρχει κίνδυνος να εμφανισθούν στο μέλλον».




«Είναι», συνέχισε, «παρήγορο το γεγονός ότι το διπλό αυτό χρέος που μου ανήκει γίνεται σιγά-σιγά ένα είδος κοινού τόπου και αυτονόητης αλήθειας όχι μόνον στην Ελλάδα -πράγμα άλλωστε εθνικώς αναμενόμενο- αλλά και εκτός των συνόρων μας, σε παγκόσμια κλίμακα».

Σύμφωνα με τον ίδιο, «κορυφαία τεκμηρίωση αυτής της διαπίστωσης συνιστά η ίδια η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, όπως καταδεικνύει μ’ ενάργεια η καθιερωμένη πια παρουσία του πρέσβη της σ’ αυτό το ιερό προσκύνημα στο Δίστομο».



Όπως είπε ο ΠτΔ, «η προηγούμενη αναφορά μου ουδόλως πρέπει να ερμηνευθεί με τρόπο που θα παραγνώριζε τις κάθε είδους εθνικές μας διεκδικήσεις για τα εγκλήματα της ναζιστικής θηριωδίας».

«Άλλωστε η οργανωμένη δρομολόγησή τους, από την πλευρά της Βουλής των Ελλήνων, σε θεσμικό επίπεδο, το αποδεικνύει», είπε ο κ. Παυλόπουλος.



«Και το ζήτημα θα επιλυθεί στα αρμόδια δικαστικά fora, όπως ταιριάζει σε πολιτισμένες και φίλες χώρες, ιδίως σε αυτούς τους κρίσιμους καιρούς», συμπλήρωσε.

«Αν μένω, λοιπόν», συνέχισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, «πρωτίστως στο ηθικό μέρος της καταδίκης του στυγερού εγκλήματος της ναζιστικής θηριωδίας στο Δίστομο είναι γιατί αυτό επιβάλλει η Ιστορία και ο Πολιτισμός της Ελλάδας και του Λαού της».



Σύμφωνα με τον ίδιο, «αφού αυτή η Ιστορία και αυτός ο Πολιτισμός αποδεικνύουν, διαχρονικώς, ότι εμείς, οι Έλληνες, αντιλαμβανόμαστε την θυσία στον βωμό της Ειρήνης της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας, που από την φύση της είναι ανεκτίμητη, ως υπέρτατη ανιδιοτελή προσφορά στον Άνθρωπο και την Ανθρωπότητα και όχι ως ευκαιρία υλικών διεκδικήσεων.

Όπως είπε, «ξέρω πως ό,τι κι αν πει κανείς για το μαρτυρικό Δίστομο και τους μάρτυρές του δεν είναι ικανό ν’ αρθεί στο ιστορικό ύψος της συγκλονιστικής θυσίας τους».



«Γι’ αυτό τελειώνω εδώ, δίνοντας όμως και πάλι την διαβεβαίωση ότι έχω πλήρη συναίσθηση των θεσμικών και πολιτικών ευθυνών μου, ύστερα μάλιστα από την μεγάλη τιμή που μου περιποιείτε».

«Ας είναι η μνήμη των μαρτύρων του Διστόμου αιωνία και οι ιερές ψυχές τους αναπαυμένες “εν σκηναίς δικαίων”», κατέληξε στην ομιλία του.